Ο Χέγκελ θεωρεί τον ιρανικό πολιτισμό ως ιδρυτή και πατέρα του Δυτικού Πολιτισμού Από: A. Darius Kamali Όταν ο Χέγκελ εξέτασε το απέραντο πανόραμα της παγκόσμιας ιστορίας στις Διαλέξεις του για τη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για αυτόν, η Περσία δεν ήταν απλώς μια αυτοκρατορία ανάμεσα σε πολλές.

Ήταν το κατώφλι όπου η ίδια η ιστορία φαινόταν να ξυπνάει από τον άχρονο ύπνο της Ανατολής.

Στη σαρωτική διαλεκτική του Πνεύματος του Χέγκελ, η Περσία σηματοδοτεί την πρώτη ανάδυση της παγκόσμιας ιστορίας, την «αυγή» από την οποία τελικά θα αναδυόταν η Δύση. Ο Χέγκελ συχνά μιλάει για την Περσία στη γλώσσα του φωτός. «Με τους Πέρσες», γράφει, «βλέπουμε για πρώτη φορά το Φως να κάνει την εμφάνισή του στην ιστορία.

Η αρχή της ανάπτυξης ξεκινά από αυτούς». Πριν από την Περσία, υποστηρίζει, οι μεγάλοι πολιτισμοί της Κίνας και της Ινδίας ήταν κλειδωμένοι σε αυτό που αποκαλεί «μη ιστορική Ανατολή», δεσμευμένοι στα έθιμα και τη φύση, περιστρεφόμενοι σε μια άχρονη, κυκλική τάξη. Η Περσία, αντίθετα, σπάει αυτό το μοτίβο.

Εισάγει την κίνηση στην ιστορία.

Το φως του λάμπει, κατά τη μεταφορά του, σε ολόκληρο τον κόσμο, όχι πλέον συνδεδεμένο με μια μόνο φυλή, τοποθεσία ή συγκεκριμένο έθιμο.

Με αυτή την έννοια, η Περσία ήταν το πρώτο βήμα από την αρχαία Ανατολή στο ιστορικό, παγκόσμιο πνεύμα της Δύσης.

Κατά την άποψη του Χέγκελ, αυτό που δίνει στην Περσία αυτόν τον μοναδικό ρόλο είναι ο οικουμενισμός της.

Σε αντίθεση με τις κλειστές, οργανικές κοινωνικές τάξεις της Ινδίας ή της Κίνας ή τον κλειστό φυλετισμό των Εβραίων, η Περσική Αυτοκρατορία δεν ήταν απλώς το βασίλειο ενός λαού.

Ήταν, κατά την πρόθεση, το βασίλειο του κόσμου.

Η κυριαρχία της εκτεινόταν πέρα από τη φυλετική ή εθνική ταυτότητα και ενσωμάτωνε μια τεράστια ποικιλία εδαφών και πολιτισμών κάτω από έναν ενιαίο πολιτικό ορίζοντα.

Αυτό, για τον Χέγκελ, είναι η πρώτη λάμψη αυτού που αποκαλεί «παγκόσμια ιστορία», στην οποία το Πνεύμα αρχίζει να αναγνωρίζει τον εαυτό του όχι απλώς στον στενό καθρέφτη ενός μόνο λαού, αλλά σε μια μεγαλύτερη και πιο παγκόσμια τάξη.

Και η θρησκεία παίζει τον ρόλο της. Ο Ζωροαστρισμός, με την έντονη αντίθεση του φωτός και του σκότους, του καλού και του κακού, εισάγει στην ιστορία ένα ηθικό δράμα που απουσιάζει από τις στατικές κοσμολογίες της Ινδίας ή της Κίνας. Στο Ζωροαστρικό όραμα, ο χρόνος δεν είναι ένας αιώνιος τροχός αλλά ένα πεδίο μάχης, ένα βέλος που δείχνει προς μια τελική λύση.

Εδώ, για τον Χέγκελ, βλέπουμε την πρώιμη μορφή της δυναμικής, προοδευτικής άποψης της ιστορίας που τελικά θα ωριμάσει στη Δύση.

Ωστόσο, παρά το μεγαλείο της, ο Χέγκελ επιμένει ότι η Περσία παραμένει μια αφηρημένη αρχή.

Το «φως» της, λέει, λάμπει πάνω στα πάντα αλλά δεν διαπερνά τίποτα. είναι το καθολικό που γίνεται ορατό, αλλά όχι ακόμη συγκεκριμένο.

Αυτό το καθήκον βαρύνει την Ελλάδα, η οποία θα πάρει τον καθολικό ορίζοντα που αποκάλυψε για πρώτη φορά η Περσία και θα τον ενσαρκώσει στην αυτοσυνείδητη ελευθερία του ατόμου.

Κι όμως, χωρίς την Περσία, δεν θα υπήρχε Ελλάδα. «Η αρχή της Περσικής Αυτοκρατορίας», δηλώνει ο Χέγκελ, «είναι η μετάβαση από την Ανατολή στη Δύση». Υπό αυτή την έννοια, η Περσία κατέχει μια μοναδική και παράδοξη θέση στη φιλοσοφία της ιστορίας του Χέγκελ.

Είναι ταυτόχρονα η τελευταία από τις μεγάλες «ανατολικές» αυτοκρατορίες και η πρώτη που απελευθερώνεται από την άχρονη τάξη της Ανατολής.

Είναι το οριακό βασίλειο, ο μεντεσές πάνω στον οποίο γυρίζει η ιστορία. Στην Περσία, το Πνεύμα αρχίζει να ανατέλλει σαν τον ήλιο την αυγή—ακόμα χαμηλά στον ορίζοντα, ρίχνοντας ακόμα μακριές σκιές, αλλά ήδη αναγγέλλοντας την επερχόμενη μέρα. Από Susan Nevens

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους