Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήρθε καιρός να μιλήσουμε σοβαρά για την πολιτική επικοινωνία στην Ελλάδα.

Να μιλήσουμε σοβαρά για τα μέσα και τους τρόπους που έχει πλέον ένας υποψήφιος για να επικοινωνήσει με τους πολίτες. Και αυτό γιατί όσο περνάει ο καιρός μειώνονται τα μέσα, και γίνονται λιγότερο διαφανή και λιγότερο δημοκρατικά κάνοντας τους υποψήφιους είτε πιο εξαρτώμενους, είτε, ειδικά αν είναι νέοι πολιτικοί, σχεδόν εξαφανισμένους. 1. Στα social media πλέον δεν μπορεί να τρέξει κάνεις νόμιμα διαφημίσεις.

Κανείς πολιτικός εννοώ.  Αυτο σημαίνει πρακτικά ότι γίνεται έρμαιο του αλγορίθμου.

Ο αλγόριθμος από τη φύση του δεν είναι διαφανής και σίγουρα δεν είναι στοχευμένος. Γιατί δε νοιάζει έναν υποψήφιο στην Άρτα αν δουν το βίντεο του στη Νάξο.

Δεν έχει όφελος.

Αρα πληρώνει να δημιουργήσει βίντεο που δεν κοστίζουν φτηνά με την ελπίδα να τα αγαπήσει ο αλγόριθμος. Αν το πας και γεωπολιτικά το να μην υπάρχει περιθώριο διαφημίσεων και όλα να είναι στο χέρι του αλγορίθμου δίνει ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα να επηρεάζουν τις πολιτικές εξελίξεις σε τρίτες χώρες. 2. SMS και Newsletter.

Άλλη πίστα τώρα αυτή.

Από την εφαρμογή του GDPR και μετά  το θέμα έγινε πολύπλοκο.  Μικρό όφελος για μεγάλο κόπο, κόστος και ρίσκο. Η σημερινή απόφαση της δικαιοσύνης για την Ασημακοπούλου μάλλον είναι ταφόπλακα για το συγκεκριμένο είδος επικοινωνίας.  Δυσκολα ένας υποψήφιος θα ρισκάρει να καταλήξει στα δικαστήρια.

Γιατί δεν είναι δύσκολο να καταλήξεις στα δικαστήρια με το GDPR. Αλλά ακόμα και σωστά να τα κάνεις όλα αρκεί μια καταγγελία στημένη μέσα στην προεκλογική περίοδο και μέχρι να αποδειχτεί ότι δεν είσαι ελέφαντας θα σου έχει κάνει ζημιά.

Ενας νέος υποψήφιος δε ούτε καν έχει νόημα να ξεκινήσει να χτίζει λίστες.

Τι μας μένει λοιπόν; 1. Media.

Μεγάλα και μικρά, πανελλαδικά και τοπικά.

Μεγαλώνει η εξάρτηση του υποψηφίου από αυτά ώστε να μπορεί να έχει έκθεση στο κοινό του.

Δεν είναι τυχαίο που οι εκδοτικοί όμιλοι  ξεκινούν για παράδειγμα όλοι podcast. Ξέρουν ότι μοιραία πλέον δυναμώνει και πάλι ο ρόλος τους για να μπορέσει ένας πολιτικός να φτάσει το μήνυμα στον πολίτη. 2. Έρχονται κάτι έξυπνοι και σου λένε ότι το μέλλον είναι στα εκτός συστήματος μέσα.  Podcasters, YouTubers, Tiktokers  και κάθε είδους influencer. Το πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να κάνουν είναι αντικείμενο μιας ολόκληρης μελέτης και δεν μπορεί να καλυφθεί τώρα σε ένα post. 3.  Πόρτα - πόρτα.

Το έβαλα για να υπάρχει γιατί θα μου το πει κάποιος από κάτω οπότε ας μην του απαντάω στα σχόλια. Κάνουμε επικοινωνία επειδή ο υποψήφιος δεν προλαβαίνει από κοντά να σφίξει όσα χέρια χρειάζονται για να εκλεγεί.

Επίσης γιατί στο δρόμο δε βρίσκεις όλα τα ηλικιακά γκρουπ. Και οκ, θα πας στην κοινωνία, θα πας στα καφενεία. Θα το πληρώσεις και πανάκριβα γιατί θέλουνε όλοι να τους κερνάς. Και μετά τα πέντε πρώτα λεπτά ο παππούς στο καφενείο θα σταματήσει να ακούει τι λες γιατί θα παίζει στο κινητό φρουτάκια ή θα βλέπει κανέναν κώλο στο τικτοκ.

Low attention span the boomers way. Γιατί τα γράφω όλα αυτά.

Αν είσαι νέος έχει ζορίσει πάρα πολύ.

Ειδικά αν δεν είσαι γόνος, γιατρός ή δικηγόρος. Ακόμα όμως και νέος πολιτικός να μην είσαι μοιραία υποχρεώνεσαι να ντιλαρεις αντί να στοχεύσεις. Πρέπει το πολιτικό σύστημα να ανοίξει σοβαρή συζήτηση και ακόμα και με κρατικά εργαλεία να βρεθεί ο τρόπος ώστε να μπορεί να συναντά ο πολιτικός τον πολίτη στοχευμένα, άμεσα και με λογικό κόστος.  Ειναι ζήτημα δημοκρατίας πλέον.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους