[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Dolores Huerta: Η γυναίκα που εγκατέλειψε τη διδασκαλία για να αλλάξει τον κόσμο Εγκατέλειψε τη διδασκαλία γιατί δεν άντεχε να βλέπει πεινασμένα παιδιά στην τάξη της… έτσι, οργάνωσε 5.000 εργάτες γης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Dolores Huerta: Η γυναίκα που εγκατέλειψε τη διδασκαλία για να αλλάξει τον κόσμο Εγκατέλειψε τη διδασκαλία γιατί δεν άντεχε να βλέπει πεινασμένα παιδιά στην τάξη της… έτσι, οργάνωσε 5.000 εργάτες γης και έφερε μια ολόκληρη βιομηχανία στα γόνατα.

Στη δεκαετία του 1950, η Dolores Huerta στεκόταν μπροστά στους μαθητές της στην Κεντρική Κοιλάδα της Καλιφόρνια, βλέποντας ξυπόλητα παιδιά να προσπαθούν να μείνουν ξύπνια.

Οι οικογένειές τους εργάζονταν από την αυγή μέχρι το σούρουπο στα χωράφια, μαζεύοντας σταφύλια και λαχανικά που έθρεφαν την Αμερική — κι όμως αυτά τα παιδιά έρχονταν στο σχολείο πεινασμένα, φορώντας κουρελιασμένα ρούχα, με τα χέρια τους ήδη σκληρυμένα από τη δουλειά δίπλα στους γονείς τους. Η Dolores είχε δουλέψει σκληρά για να γίνει δασκάλα.

Όμως, στεκόμενη εκεί, συνειδητοποίησε κάτι βαθύ: μπορούσε να διδάσκει αυτά τα παιδιά ή να αγωνιστεί ώστε οι γονείς τους να κερδίζουν αρκετά χρήματα, ώστε να μη χρειάζεται τα παιδιά τους να δουλεύουν καθόλου στα χωράφια.

Επέλεξε να αγωνιστεί.

Γεννημένη το 1930 στο Νέο Μεξικό, από πατέρα εργάτη γης και μητέρα που μετέπειτα έγινε ξενοδόχος και κοινοτική ακτιβίστρια, η Dolores γνώρισε τόσο τον αγώνα όσο και τις προοπτικές.

Γνώρισε επίσης από κοντά τις διακρίσεις.

Μια δασκάλα κάποτε την κατηγόρησε ότι αντέγραψε, επειδή το γράψιμό της ήταν «υπερβολικά καλό» για μαθήτρια ισπανικής καταγωγής.

Όταν ο αδελφός της φόρεσε ένα «Zoot Suit» τη δεκαετία του 1940 — μια δημοφιλή λατινοαμερικανική μόδα — λευκοί άνδρες τον ξυλοκόπησαν άγρια, μόνο και μόνο επειδή ντυνόταν με υπερηφάνεια.

Αυτές οι εμπειρίες σφυρηλάτησαν την αποφασιστικότητά της.

Το 1955, η Dolores συνίδρυσε το παράρτημα του Stockton του «Community Service Organization», εγγράφοντας ψηφοφόρους και αγωνιζόμενη για τα οικονομικά δικαιώματα των Ισπανόφωνων.

Στη συνέχεια γνώρισε τον César Chávez, έναν συναγωνιστή που μοιραζόταν το όραμά της να οργανώσουν τους εργάτες γης σε ένα ισχυρό συνδικάτο.

Το 1962 ίδρυσαν αυτό που θα γινόταν το «United Farm Workers» (UFW). Η Dolores έγινε αντιπρόεδρος — αλλά ο ρόλος της ήταν πολύ περισσότερο από ένας τίτλος.

Ήταν ο στρατηγικός νους, η διαπραγματεύτρια, η ακούραστη δύναμη που αρνούνταν να δεχτεί το «όχι». Το 1965, όταν 5.000 εργάτες σταφυλιών στο Delano της Καλιφόρνια απεργούσαν, η Dolores ήταν εκεί, στην πρώτη γραμμή.

Όμως ήξερε ότι μια απεργία από μόνη της δεν θα ήταν αρκετή.

Σχεδίασε κάτι μεγαλύτερο: ένα πανεθνικό μποϊκοτάζ στα σταφύλια που θα ανάγκαζε τους Αμερικανούς σε όλη τη χώρα να διαλέξουν πλευρά.

Για πέντε χρόνια διέσχιζε τη χώρα, πείθοντας εκατομμύρια Αμερικανούς να σταματήσουν να αγοράζουν σταφύλια μέχρι οι εργάτες να αποκτήσουν δίκαιους μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

Διαπραγματεύτηκε συμβόλαια.

Αντιμετώπισε εχθρικούς καλλιεργητές.

Οργάνωσε το κίνημα ενώ μεγάλωνε έντεκα παιδιά, μέσα από δύο γάμους που τελικά διαλύθηκαν κάτω από το βάρος της αποστολής της.

Το 1970, οι καλλιεργητές σταφυλιών υποχώρησαν.

Οι εργάτες κέρδισαν συλλογικές συμβάσεις — υψηλότερους μισθούς, ασφαλέστερες συνθήκες, προστασία από θανατηφόρα φυτοφάρμακα.

Όμως η Dolores δεν είχε τελειώσει.

Το 1973 ηγήθηκε ενός ακόμη μποϊκοτάζ που οδήγησε στον πρωτοποριακό νόμο «California Agricultural Labor Relations Act» του 1975 — τον πρώτο νόμο που εγγυήθηκε στους εργάτες γης το δικαίωμα του συνδικαλισμού και της συλλογικής διαπραγμάτευσης.

Ήταν μια συγκλονιστική νίκη που μεταμόρφωσε τη γεωργία της Καλιφόρνια για πάντα.

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ’70 και του ’80, πίεσε για νομοθετικές προστασίες.

Τις δεκαετίες του ’90 και του 2000, αγωνίστηκε για την εκλογή περισσότερων Λατίνων και γυναικών σε δημόσια αξιώματα.

Το 2012 τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.

Σήμερα, στα 96 της χρόνια, η Dolores Huerta συνεχίζει το έργο της μέσω του «Dolores Huerta Foundation», μαχόμενη ακόμα για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη μεταρρύθμιση της μετανάστευσης και την ισότητα των φύλων.

Η γυναίκα που κάποτε στεκόταν αβοήθητη βλέποντας πεινασμένα παιδιά στην τάξη της, έχτισε ένα κίνημα που έθρεψε εκατομμύρια — όχι με φιλανθρωπία, αλλά με αξιοπρέπεια, δίκαιους μισθούς και τη δύναμη της διεκδίκησης. «Sí, se puede» — Ναι, γίνεται. Και το απέδειξε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences