Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αφού η λέξη ''γυναικοκτονία'' ενοχλεί την κυρία Καρυστιανού γιατί δημιουργεί διακρίσεις και μειώνει τις γυναίκες...θεωρώ πως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε και άλλους επικίνδυνους όρους που διχάζουν την κοινωνία.

Κατ' αρχάς, η λέξη ‘’παιδοκτονία’’. Είναι προφανές ότι εισάγει διακρίσεις εις βάρος των ενηλίκων.

Γιατί να ξεχωρίζουμε τα παιδιά; Άνθρωποι δεν είναι κι αυτά; Μια δολοφονία είναι μια δολοφονία.

Το ίδιο ισχύει και για τη ‘’μητροκτονία’’. Η λέξη αυτή παρουσιάζει τις μητέρες ως μια ιδιαίτερη κατηγορία θυμάτων και, ειλικρινά, δεν βλέπω πώς αυτό υπηρετεί την ισότητα.

Και η ‘’πατροκτονία’’ φυσικά πρέπει να καταργηθεί.

Γιατί να ξεχωρίζουμε τους πατέρες; Προχωράμε.

Προτείνω να καταργηθεί και η λέξη ‘’ρατσισμός’’. Εισάγει φυλετικές διακρίσεις.

Επίσης η λέξη ‘’δικτατορία’’. Δημιουργεί έναν άδικο διαχωρισμό ανάμεσα στους δικτάτορες και τους υπόλοιπους πολιτικούς.

Άνθρωποι δεν είναι όλοι; Και φυσικά η λέξη ‘’βιασμός’’. Απαράδεκτη λέξη.

Δείχνει τη γυναίκα αδύναμη. Διάκριση.

Ας το λέμε απλώς ''σωματική βλάβη''. Ή ακόμα καλύτερα ''μια παρεξήγηση''. Έτσι θα είμαστε όλοι ίσοι.

Κανείς δεν θα νιώθει άβολα.

Κανείς δεν θα αναγκάζεται να κοιτάξει κατάματα τη βία.

Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.

Όταν ένας άντρας σκοτώνει τη σύντροφό του επειδή τον άφησε, το φύλο της δεν είναι λεπτομέρεια.

Είναι το κίνητρο.

Είναι η αιτία.

Αλλά ας το αγνοήσουμε κι αυτό.

Ας αγνοήσουμε ότι γυναίκες δολοφονούνται επειδή κάποιοι άντρες πιστεύουν ακόμη πως τους ανήκουν.

Ας αγνοήσουμε ότι αυτή η λογική εξακολουθεί να υπάρχει.

Ας αγνοήσουμε ότι η κοινωνία εξακολουθεί να παράγει άντρες που θεωρούν την απόρριψη, προσβολή και την ελευθερία της γυναίκας ,πρόκληση.

Και ας συζητήσουμε τη λέξη.

Γιατί η λέξη είναι το πρόβλημα.

Όχι το έγκλημα.

Και κάθε φορά που η συζήτηση μετατοπίζεται από το έγκλημα στη λέξη, συμβαίνει κάτι παράδοξο.

Ο δολοφόνος χάνεται από το κάδρο. Στο εδώλιο κάθεται η γλώσσα Η λέξη γίνεται κατηγορούμενη. Και το πρόβλημα αποχωρεί αθώο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους