Original Post

Πλήρες Κείμενο:

H παραίτηση Στάρμερ σημαίνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται καθ' οδόν προς τον 7ο πρωθυπουργό μέσα σε μια δεκαετία.

Θα το έλεγε κανείς μόνιμη πολιτική κρίση, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι, διότι το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί without missing a beat οπως λένε στο Νησί, ανεξαρτήτως πρωθυπουργών ή ακόμα και εκλογών. Ο Στάρμερ ήταν μια από τις πιο αντιπαθητικές και χαμηλού επιπέδου προσωπικότητες που βρέθηκαν στη Downing Street, η θητεία του υπήρξε μια πλήρης και ταπεινωτική αποτυχία την οποία δεν κατάφερε να αποτρέψει το κρεσέντο αυταρχισμού, ψέματος και πολεμοκαπηλείας στο οποίο κατέφυγε, η παραίτησή του ανακοινώθηκε με tweet του Τραμπ πριν καν γίνει -για να είναι ο δίκαιος εξευτελισμός αυτού του ανθρώπου τέλειος- αλλά όλα αυτά, δεν σημαίνουν πολλά πράγματα, διότι προφανώς δεν ήταν ο Στάρμερ το πρόβλημα της Βρετανίας. Ο Στάρμερ και όλα τα υπόλοιπα μηδενικά που παριστάνουν τους Ευρωπαίους ηγέτες στις διάφορες πολυτελείς συνάξεις τους, χωρίς καμία εξαίρεση, είναι συμπτώματα της παθογένειας, όχι η αιτία της.

Είναι όλοι τους βγαλμένοι από το ίδιο καλούπι, κατασκευασμένοι για να είναι απολύτως κενοί, χειραγωγήσιμοι και ανίκανοι να παράξουν οτιδήποτε θυμίζει πρωτότυπη πολιτική, πολλώ δε μάλλον πολιτική που να συνάδει με το λαϊκό αίσθημα και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Το να τους πεις μαριονέτες είναι κολακευτικό, διότι η μαριονέτα, τουλάχιστον, δεν έχει συναίσθηση ότι χειραγωγείται.

Είναι όλοι τους 100% αναλώσιμοι και ανακυκλώσιμοι με κάποιον άλλον που θα είναι βγαλμένος από το ίδιο ακριβώς καλούπι και θα συνεχίσει την ίδια ακριβώς κατάσταση, κάτι που μάλλον θα γίνει και τώρα στη Βρετανία.

Την επομένη της πτώσης τους δεν τους θυμάται κανείς και δεν υπάρχει και λόγος.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι στη Βρετανία επιχειρούν να υποστηρίξουν ότι η αιτία του προβλήματος είναι ... το Brexit και ότι όλα θα λυθούν μαγικά εάν η Αλβιώνα επιστρέψει στους κόλπους της ΕΕ (της Ούρσουλας και της Κάγια). Ανεξαρτήτως του εάν ήταν ή όχι λάθος το Brexit (προσωπικά πιστεύω ότι ήταν, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζουν οι Remainers), αν αυτό ήταν το πρόβλημα, η Γαλλία του Μακρόν και η Γερμανία του Μερτς θα έλαμπαν σαν φωτεινά παραδείγματα ευρωπαϊκής ευτυχίας, αντί να σέρνονται στο ίδιο τέλμα με τους Βρετανούς. Για να μη μιλήσουμε για την περίπτωση τη δική μας που Μείναμε Ευρώπη και προκόψαμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους