🇬🇷 ΚΙΤΣΑΚΗΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ (1809–1825) ⚔️ –«Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΦΗΒΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ»🛡️ Άλλος ένας από τους 177 – Το παιδί της ένδοξης οικογένειας που ανδρώθηκε μέσα στη 🔥 και έπεσε σαν ήρωας ✝️ Η φάρα...
🇬🇷 ΚΙΤΣΑΚΗΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ (1809–1825) ⚔️ –«Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΦΗΒΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ»🛡️ Άλλος ένας από τους 177 – Το παιδί της ένδοξης οικογένειας που ανδρώθηκε μέσα στη 🔥 και έπεσε σαν ήρωας ✝️ Η φάρα των Τζαβελλαίων αποτελεί μία από τις πλέον βαριά "φορολογημένες" σε αίμα 🩸 οικογένειες της ελληνικής ιστορίας.
Από τα προεπαναστατικά χρόνια του Σουλίου έως τους εθνικούς αγώνες του 20ού αιώνα, 177 μέλη της οικογένειας Τζαβέλλα έπεσαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο λιγότερο γνωστός, αλλά ιστορικά εμβληματικός Κιτσάκης Τζαβέλλας σύμβολο της νεότητας που θυσιάστηκε στον Αγώνα. Ο Κιτσάκης γεννήθηκε το 1809, σε μια εποχή όπου οι Σουλιώτες ζούσαν ήδη επί δεκαετίες σε καθεστώς πολέμου.
Ήταν γιος του Ζυγούρη Τζαβέλλα, αδελφού του πολέμαρχου Φώτου Τζαβέλλα, και ανήκε στον σκληρό πυρήνα της ιστορικής φάρας που πρωτοστάτησε στην αντίσταση κατά του Αλή Πασά και αργότερα στην Επανάσταση του 1821.
Το 1810, σε ηλικία μόλις ενός έτους, βαπτίστηκε στην Κέρκυρα από τον ίδιο τον Μάρκο Μπότσαρη, γεγονός με βαθύ συμβολισμό.
Δεκατρία χρόνια αργότερα, το 1823, ο Μπότσαρης έπεφτε στο Κεφαλόβρυσο.
Λίγες ημέρες μετά, στις 28 Αυγούστου 1823, σκοτωνόταν και ο πατέρας του Κιτσάκη, Ζυγούρης Τζαβέλλας, στην Καλλιακούδα, κοντά στο Καρπενήσι.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, ο Κιτσάκης έχανε και τον νονό και τον πατέρα του.
Από τα δεκατέσσερά του χρόνια ήταν πλέον ορφανός.
Την προστασία του ανέλαβαν τα πρώτα του ξαδέλφια, Νικόλαος, Κίτσος, Ιωάννης και Κώστας Τζαβέλλας, παιδιά του Φώτου Τζαβέλλα.
Ιδίως δίπλα στον Κίτσο Τζαβέλλα, τον μετέπειτα ήρωα της Κλεισόβης, ο Κιτσάκης βρέθηκε πολύ νωρίς στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων.
Από το 1823 έως το 1825, αμουστακό αγόρι ακόμη πολεμούσε κανονικά ως ενήλικος αγωνιστής, χωρίς καμία διάκριση λόγω ηλικίας όπως συνέβαινε άλλωστε με πολλά Σουλιωτόπουλα της εποχής.
Για εκείνη τη γενιά, ο πόλεμος δεν ήταν επιλογή αλλά συνέχεια της ζωής.
Η κορύφωση και το τέλος της σύντομης ζωής του ήρθαν κατά την επιχείρηση του Γεωργίου Καραϊσκάκη στον Ζυγό του Μεσολογγίου, εναντίον της κατασκηνώσεως του Κιουταχή πασά, τη νύχτα της 25ης προς 26η Ιουλίου 1825.
Κατά την αιφνιδιαστική επίθεση, ο μόλις 16χρονός Κιτσάκης πολεμούσε δίπλα στον εξάδελφό του Κίτσο Τζαβέλλα, όταν, σε μια στιγμή υπέρμετρης τόλμης, πήδηξε μόνος στο χαντάκι που περιέβαλλε το τσαντίρι του Κιουταχή.
Εκεί βρέθηκε απομονωμένος, κυκλώθηκε και έπεσε μαχόμενος, τις πρώτες πρωινές ώρες, σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών.
Η απώλειά του καταγράφεται σε πρωτογενείς πηγές.
Σε επιστολή του ίδιου του Καραϊσκάκη, υπογεγραμμένη και από τον Κίτσο Τζαβέλλα και άλλους καπεταναίους, αναφέρεται ρητά: «…Από μας είνε απάνω από πενήντα σκοτωμένοι, και απ’ αυτούς σημαντικοί ο μακαρίτης Κίτζης Τζαβέλλας, πρώτος εξάδελφος του Κίτζου…» Ο Ηπειρώτης αγωνιστής Αρτέμης Μίχος τονίζει την «αμίμητη παλικαριά» του, ενώ ο Γιάννης Βλαχογιάννης, στο έργο του «Σουλιώτης κι Αρβανίτης», αποτυπώνει τον Κιτσάκη ως αγνή, άμαθη αλλά ακατάβλητη ψυχή, που χάθηκε από την ίδια της την αποκοτιά χαρακτηριστικό όχι αδυναμίας, αλλά της εποχής και της ανδρείας της φάρας του. Ο Κιτσάκης Τζαβέλλας δεν πρόλαβε να δει την απελευθέρωση.
Όμως ανήκει ακέραια στον σκληρό πυρήνα εκείνων που την κατέστησαν δυνατή.
Ήταν ένας από τους 177 Τζαβελλαίους που πλήρωσαν με τη ζωή τους την ελευθερία του Ελληνικού Έθνους και ίσως από τους πιο συμβολικούς ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στον πόλεμο και έπεσε πριν προλάβει να γνωρίσει την ειρήνη.Σήμερα, το όνομά του παραμένει άγνωστο στους πολλούς.
Στην ιστορική μνήμη όμως της φάρας των Τζαβελλαίων και της Επανάστασης του ’21, ο Κιτσάκης στέκεται εκεί όπου στέκονται οι αθόρυβοι ήρωες μπροστά, νέος, άφοβος, και αιώνιος. 🇬🇷 ΑΘΑΝΑΤΟΣ 🇬🇷 Υ.Γ Ίσως να μην υπάρχει άλλη ελληνική οικογένεια στην ιστορία του Έθνους που να πλήρωσε βαρύτερο φόρο αίματος από τη φάρα των Τζαβελλαίων.
Από τα βράχια του Σουλίου έως τα πεδία των εθνικών αγώνων των επόμενων αιώνων, γενιές ολόκληρες χάθηκαν όχι μόνο πριν προλάβουν να γεράσουν αλλά πριν προλάβουν να γνωρίσουν τον έρωτα και να κάνουν οικογένεια, αφήνοντας πίσω τους όχι αξιώματα και αποζημιώσεις, αλλά ονόματα, σιωπές και τάφους.
Κι όμως ποτέ δεν ζήτησαν ανταλλάγματα.
Δεν απαίτησαν προνόμια, δεν εξαργύρωσαν θυσίες, δεν μετέτρεψαν το αίμα σε τίτλους και το χρέος σε λογαριασμό.
Ό,τι έδωσαν, το έδωσαν ως καθήκον.
Για τη φάρα αυτή, η Πατρίδα δεν ήταν συμβόλαιο αλλά τρόπος ζωής, δεν πολέμησαν για να ανταμειφθούν, αλλά για να μη γονατίσουν.
Κι αν σήμερα πολλοί από αυτούς παραμένουν άγνωστοι, αυτό δεν είναι λήθη, είναι το τίμημα της σιωπής των μεγάλων.
Γιατί οι οικογένειες που έδωσαν τα περισσότερα, συνήθως μιλούν λιγότερο.
Και ακριβώς γι’ αυτό, τέτοιες ιστορίες δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά αποτελούν μέτρο για το σήμερα.
Σε μια εποχή όπου η προσφορά συχνά συνοδεύεται από αξίωση και η θυσία ζητά επιβεβαίωση, το παράδειγμά τους υπενθυμίζει ότι η ευθύνη απέναντι στην Πατρίδα και στην κοινωνία δεν είναι ζήτημα ανταλλάγματος, αλλά στάσης ζωής.
Δεν καλεί σε μίμηση με τα όπλα, αλλά σε μίμηση ήθους στο να προσφέρεις χωρίς να απαιτείς, να στέκεσαι όρθιος χωρίς χειροκρότημα.
Γιατί τα Έθνη δεν διατηρούνται μόνο με νόμους και θεσμούς, αλλά με παραδείγματα και όσο υπάρχουν μνήμες σαν κι αυτές σιωπηλές, ασυμβίβαστες και αδιαπραγμάτευτες υπάρχει ακόμη πυξίδα για το ποιοι είμαστε και ποιοι οφείλουμε να παραμείνουμε.🇬🇷⚔️ 📸 Σπύρος Τζαβέλλας(σκίτσο της εποχής – οικογενειακό αρχείο) Άλλος ένας δεκαεξάχρονος της φάρας, γεννημένος για να συνεχίσει εκεί όπου οι προηγούμενοι έπεσαν.
Είκοσι εννέα χρόνια μετά τον Κιτσάκη, πολέμησε στην Επανάσταση της Ηπείρου του 1854, δίπλα στους γηραιούς πλέον στρατηγούς τον πατέρα του Νικόλαο και τον θείο του Κίτσο Τζαβέλλα.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι ως σύμπτωση, αλλά ως μοίρα.
Η ζωή του κόπηκε νωρίς, όπως και τόσων άλλων της οικογένειας.Η ψυχή του αναπαύθηκε εκεί όπου ανήκε πλάι στον «θείο» του Κιτσάκη, στη σιωπηλή γραμμή των νέων που έφυγαν πριν προλάβουν να γεράσουν, αλλά πρόλαβαν να δικαιώσουν το όνομά τους υπέρ πίστεως και πατρίδος.✝️🛡️ ✍ Στυλ. Καβάζης Σημείωση: Τα περισσότερα ιστορικά στοιχεία του παρόντος αφιερώματος, καθώς και η φωτογραφία–σκίτσο της εποχής, προέρχονται από το προσωπικό αρχείο της οικογένειας Τζαβέλλα.Ευχαριστώ θερμά τον Κώστας Τζαβέλλας για την εμπιστοσύνη του!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους