22-06-1941. ""Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Εισβολή των Ναζί στην Σοβιετική Ένωση.'''' Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα (Unternehmen Barbarossa) ονομάστηκε η εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετική Ένωση, στον Β...

Πλήρες Κείμενο:

22-06-1941. ""Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Εισβολή των Ναζί στην Σοβιετική Ένωση.'''' Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα (Unternehmen Barbarossa) ονομάστηκε η εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετική Ένωση, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από τον Κοκκινογένη, τον ιδρυτή του 1ου Ράιχ, της πρώτης Γερμανικής Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον 12ο αιώνα, τον Φρειδερίκο Α΄ Μπαρμπαρόσα.

Διήρκεσε από τις 22 Ιουνίου του 1941 έως τις 7 Ιανουαρίου 1942.

Την άνοιξη του 1941 η Ναζιστική Γερμανία ήταν κυρίαρχη σχεδόν σε όλη την Ευρώπη.

Στα ανατολικά της σύνορα επικρατούσε ειρήνη και ηρεμία με τη Σοβιετική Ένωση χάρις στο Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ του 1939, που ρύθμιζε τις σχέσεις τους. Ο Χίτλερ όμως είχε άλλα σχέδια. Οι Ναζί θεωρούσαν τους Σοβιετικούς και γενικώς τους Σλάβους κατώτερη φυλή, που έπρεπε να είναι υποτελής στους ανώτερους Αρείους.

Επίσης η ΕΣΣΔ ήταν πλούσια σε ορυκτά, πετρέλαια και τροφή ζωτικά για την Γερμανία. Ο Χίτλερ δεν μπορούσε να επιτρέψει στη Σοβιετική Ένωση να συνεχίσει να υπάρχει γιατί θα αποτελούσε διαρκή απειλή του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ στο μέλλον. Ο Χίτλερ πίστευε ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα επιτύγχανε την κατάληψη της Μόσχας και την πτώση του μισητού Κομμουνιστικού καθεστώτος με την ολική παράδοση της ΕΣΣΔ.

Οι επιτελείς στηρίχθηκαν στον Γερμανικό Στρατό, που διέθετε τεχνολογική υπεροχή και ανεβασμένο ηθικό από τις συνεχείς νίκες.

Φάνηκε από τη σαρωτική προέλαση και κατάληψη της Γαλλίας μέσα σε λίγες ημέρες.

Από τον Φεβρουάριο του 1941, οι Σοβιετικές, Αγγλικές και Αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν τον Στάλιν ότι ο Χίτλερ σχεδιάζει να επιτεθεί.

Το επιτελείο της Βέρμαχτ μελέτησε την αποτυχημένη εκστρατεία του Μεγάλου Ναπολέοντα στη Ρωσία το 1812 και σχεδίασε την νέα εισβολή. Ο Χίτλερ κινητοποίησε τις περισσότερες δυνάμεις σε εισβολή στην Ιστορία. 3.700.000 στρατιώτες,17 μεραρχίες Panzer και 13 μηχανοκίνητες μεραρχίες κάθε τύπου. 3.350 άρματα μάχης, 7.146 πυροβόλα και 2.700 αεροπλάνα.

Επίσης είχαν επιπλέον 625.000 άλογα και 600.000 βοηθητικά οχήματα. Τους Γερμανούς συνόδευσαν Φινλανδοί, Ιταλοί, Ρουμάνοι και Ισπανοί που είχαν οργανώσει δικές τους μεραρχίες.

Η εισβολή στη Σοβιετική Ένωση καθυστέρησε λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια. Οι Γερμανοί χρειάστηκαν περίπου δύο μήνες για την επικράτηση τους στην Ελλάδα.

Η εντολή για την επίθεση δόθηκε με την διαταγή "Οδηγία 21'' του Χίτλερ.

Καλούσε τους Γερμανούς να συντρίψουν τους Σοβιετικούς με ''Αστραπιαίο πόλεμο" (Blitzkrieg) όπως στην Πολωνία.

Στις 3:15 το πρωί στις 22 Ιουνίου του 1941, με τη δικαιολογία ότι ο Κόκκινος Στρατός ετοιμαζόταν να επιτεθεί στη Γερμανία ξεκίνησε η εισβολή. Η Βόρεια Στρατιά του Στρατάρχη Βίλχελμ Ρίτερ φον Λιμπ από την Ανατολική Πρωσία προς τα Βαλτικά Κράτη με στόχο το Λένινγκραντ. Η Νότια Στρατιά του Γκερντ φον Ρούντστεντ από τη Νότια Πολωνία στην Ουκρανία με στόχο το Κίεβο. Η Κεντρική Στρατιά του Στρατάρχη Φέντορ Φον Μποκ συνοδευόμενη από τα τεθωρακισμένα του Γκουντέριαν την επίθεση κατά της Μόσχας.

Το μέτωπο εκτεινόταν σε μια ευθεία 2.900 χιλιομέτρων, από τη Βαλτική θάλασσα στο Βορρά μέχρι τη Μαύρη θάλασσα στο Νότο.

Για την Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος (Великая Отечественная война). Ο Κόκκινος Στρατός αντιπαρέταξε περίπου 2.900.000 άνδρες, 12.000 άρματα μάχης και 8.000 αεροπλάνα.

Όμως ήταν υποδεέστερος από τον εχθρό λόγω έλλειψης ικανής ηγεσίας καθώς πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί είχαν πέσει θύματα των σταλινικών εκκαθαρίσεων τη δεκαετία του '30. Τέλος ο σοβιετικός εξοπλισμός ήταν παρωχημένος και απαρχαιωμένος σε σχέση με τον γερμανικό.

Την πρώτη κιόλας εβδομάδα τα γερμανικά πάντσερ είχαν προελάσει σε βάθος 320 χιλιομέτρων και είχαν καταλάβει το Μινσκ, έχοντας καλύψει το ένα τρίτο του δρόμου για τη Μόσχα.

Ύστερα από 14 ημέρες, μετά την εισβολή, οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι ο πόλεμος είχε λήξει και ότι η Σοβιετική Ένωση είχε πέσει.

Ήταν τόσο εύκολη η προέλαση τους που θεώρησαν πως ήταν ζήτημα ωρών η παράδοση.

Μέχρι το τέλος του Ιουλίου, οι ναζί είχαν καταλάβει εδάφη της ΕΣΣΔ δυο φορές μεγαλύτερα σε μέγεθος από τη Γαλλία.

Οι μεγάλες βροχές του Ιουλίου δυσκόλεψαν τις κινήσεις των τεθωρακισμένων, ενώ η αντίσταση των Σοβιετικών συνεχώς μεγάλωνε. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι είχαν υποτιμήσει τους Σοβιετικούς και η Επιχείρηση τους δεν θα ήταν περίπατος. Τον Σεπτέμβριο του 1941, η Βόρεια Στρατιά έφθασε στο Λένινγκραντ και το πολιόρκησε. Η Νότια Στρατιά κατέλαβε με μεγάλες απώλειες το Κίεβο.

Εκεί σε λίγες μέρες οι ναζί δολοφόνοι οδήγησαν 100.000 Ουκρανούς Εβραίους στο Μπαμπι Γιαρ σε μαζική σφαγή. Ο Στάλιν αντιλήφθηκε την πραγματικότητα και μετέφερε όλα τα εργοστάσια παραγωγής όπλων, πυρομαχικών, τανκς και αεροπλάνων, όσο ανατολικότερα μπορούσε στα Ουράλια Όρη.

Δεν σταμάτησε έτσι ούτε για λίγο η μαζική παραγωγή στρατιωτικού υλικού και αγαθών. Ο Σοβιετικός χειμώνας είχε ήδη εμφανιστεί καθυστερώντας την άφιξη στην Μόσχα.

Στις 2 Οκτωβρίου του 1941, με την ονομασία ''Τυφών'' ξεκίνησε η τελική επίθεση.

Για την υπεράσπιση της πρωτεύουσας ο Στάλιν διέθεσε 800.000 άνδρες.

Στις 13 Οκτωβρίου οι Γερμανοί έφθασαν 120 χιλιόμετρα έξω από τη Μόσχα, αλλά η προέλασή τους γινόταν με ρυθμούς τριών χιλιόμετρων την ημέρα.

Στις 12 Δεκεμβρίου έφθασαν στα περίχωρα της Μόσχας στα 30 χιλιόμετρα.

Βασικός σύμμαχος των αμυνομένων ήταν οι αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Ο χειμώνας του 41-42, ήταν ο χειρότερος των τελευταίων 140 χρόνων.

Οι γερμανικές δυνάμεις υπέστησαν τεράστιες απώλειες, καθώς δεν ήταν προετοιμασμένες για χειμερινό πόλεμο.

Μέσα σε τρεις εβδομάδες 155.000 άνδρες τέθηκαν εκτός μάχης, οι περισσότεροι από κρυοπαγήματα.

Στις 6 Δεκεμβρίου 1941 ο Σοβιετικός Στρατάρχης Γκιόρκι Ζούκοφ, που υπερασπιζόταν τη Μόσχα, πέρασε στην αντεπίθεση και τον Ιανουάριο του 1942 απώθησε τους Γερμανούς μακριά από τη σοβιετική πρωτεύουσα.

Το ηρωικό Λένινγκραντ δεν έπεσε ποτέ.

Πολιορκήθηκε επί 872 ημέρες.

Πέθαναν σχεδόν 300.000 άμαχοι από τους βομβαρδισμούς και 700.000 από το κρύο και την πείνα. Οι Σοβιετικοί ανεφοδίαζαν την πόλη όσο μπορούσαν με οχήματα όταν πάγωνε η λίμνη Λατόγκα. Η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα στοίχισε στους Γερμανούς 174.000 νεκρούς, 36.000 αγνοουμένους και 604.000 τραυματίες, ενώ ανυπολόγιστος είναι ο αριθμός των Σοβιετικών που έπεσαν στο πεδίο της μάχης με εκατομμύρια Σοβιετικούς στρατιώτες και άμαχους πολίτες που έπεσαν στα χέρια των Γερμανών.

Πέθαναν από την πείνα, από βασανισμούς, από μαζικές εκτελέσεις και από εξαναγκαστική εργασία μέχρι θανάτου.

Συνολικά η εκστρατεία στη ΕΣΣΔ κόστισε τη ζωή 14 εκατομμυρίων στρατιωτών και από τις δύο πλευρές, ενώ εκτιμάται ότι πέθαναν-δολοφονήθηκαν 20 εκατομμύρια Σοβιετικοί πολίτες.

Η κατάληψη της Μόσχας, η πτώση του Κομμουνιστικού καθεστώτος και η δουλοποίηση της ΕΣΣΔ που ήταν οι στόχοι του Χίτλερ, δεν επιτεύχθηκαν. Οι Γερμανοί, όμως, εξακολούθησαν να κατέχουν μεγάλο μέρος της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι και το 1944 που εκδιώχτηκαν οριστικά ύστερα από τις ιστορικές μάχες του Κουρσκ, του Στάλινγκραντ, του Λένινγκραντ, του Δνείπερου. Τον Απρίλιο του 1945 ο Κόκκινος Στρατός υπό τον Στρατάρχη Ζούκοφ μπαίνει νικητής στο Βερολίνο. Ο Σοβιετικός Στρατιώτης έγινε το συνώνυμο του τρόμου για τους Ναζί και η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ήταν η αρχή του τέλους της Ναζιστικής Γερμανίας και του Χίτλερ. Ακολουθήστε μας και στο Instagram https://www.instagram.com/taxidistonxrono_timetravel/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους