Κάποια μοναχή πήγε στην Κηφισιά και πήρε ένα ταξί, για να ανέβει στο Μοναστήρι (στην Ιερά Μονή Άγιου Παντελεήμονα Ν. Πεντέλης). Ο ταξιτζής, που την μετέφερε, είχε ακούσει για τον πάτερα Σίμωνα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκείνη του είπε ότι πηγαίνει, για να εξομολογηθεί.

Όταν άκουσε αυτό ο ταξιτζής, την ρώτησε με έκπληξη: – Τι αμαρτίες έχεις εσύ που είσαι μοναχή; Εκείνη του απάντησε πως όλοι έχουμε αμαρτίες.

Όταν έφτασε κοντά στο μοναστήρι, η άσφαλτος τελείωνε και άρχιζε ο χωματόδρομος, που ήταν χαλασμένος, και είπε η μοναχή να την αφήσει εκεί, αλλά ο ταξιτζής της είπε: -Θα σε πάω μέχρι το Μοναστήρι.

Όταν έφτασαν, η μοναχή του είπε να περάσει στην κουζίνα να πάρει έναν καφέ.

Μόλις τελείωσε η μοναχή την εξομολόγησή της, είπε στον ταξιτζή: – Θέλεις να πας μέσα να πεις καμιά λέξη να εξομολογηθείς και να πάρεις την ευχή του; Ο ταξιτζής δέχτηκε, μπήκε μέσα, πήρε την ευχή του και άρχισε να εξομολογείται.

Σηκώθηκε να φύγει, αλλά η πόρτα του κελιού δεν άνοιγε.

Ο ταξιτζής λέει στον Γέροντα: – Πάτερ Σίμων, η πόρτα του κελιού δεν ανοίγει. Ο Γέροντας του απάντησε: – Παιδί μου, δεν έχεις εξομολογηθεί όλες τις αμαρτίες· γι αυτό δεν ανοίγει.

Ο ταξιτζής τα έχασε, συγκινήθηκε και εξομολογήθηκε όλες τις αμαρτίες του.

Αφού είδε ο Γέροντας ότι τα είπε όλα, του διάβασε την ευχή.

Όταν σηκώθηκε να φύγει, δεν πρόλαβε να πιάσει την πόρτα και άνοιξε μόνη της.

Μόλις βγήκε έξω τον ρώτησε η μοναχή: – Πώς σου φάνηκε ο παππούλης; – Τι να σου πω; Είχες δίκιο, αυτός είναι άγιος άνθρωπος, και της διηγήθηκε ό,τι συνέβη.

Της είπε επίσης: – Ευχαριστώ πάρα πολύ που μου είπες να εξομολογηθώ, γιατί αναπαύτηκε η ψυχή μου, αισθάνομαι άλλος άνθρωπος και φεύγω από δω όχι όπως ήρθα, αλλά σαν να έχω φτερά και πετάω.

Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988), Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του, τόμος Β’.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους