Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρακολούθησα απόψε το Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου και, ειλικρινά, δεν κατάφερα να βγάλω ξεκάθαρο συμπέρασμα.

Άκουσα όλες σχεδόν τις παρατάξεις να δηλώνουν ότι δεν θέλουν τη δημιουργία δομής και τελικά αυτό αποτυπώθηκε και στο ψήφισμα.

Όμως έχω την αίσθηση ότι αυτή η στάση δεν προέκυψε ξαφνικά.

Θεωρώ ότι η μεγάλη παρουσία πολιτών και οι έντονες αντιδράσεις που έχουν εκδηλωθεί το τελευταίο διάστημα έπαιξαν σημαντικό ρόλο και οδήγησαν πολλούς να ακολουθήσουν αυτό το κλίμα, ώστε να εκτονωθεί η κατάσταση.

Εκείνο όμως που δεν άκουσα από κανέναν ήταν μια ευθεία τοποθέτηση για αυτό που θεωρώ ότι είναι η ουσία του προβλήματος.

Όλοι μίλησαν για ανθρωπισμό, για συνθήκες υγιεινής, για τη διαχείριση των ανθρώπων που φτάνουν στην Κρήτη.

Κανείς όμως δεν έθεσε ξεκάθαρα το ερώτημα: μπορεί η Κρήτη να συνεχίσει να δέχεται τόσο μεγάλους αριθμούς αφίξεων από τη Λιβύη; Είναι άλλο ο πρόσφυγας που εγκαταλείπει την πατρίδα του για να σωθεί, άλλο ο νόμιμος μετανάστης που επιλέγει να εργαστεί και να ζήσει σε μια άλλη χώρα ακολουθώντας τις νόμιμες διαδικασίες και άλλο η συνεχής άφιξη χιλιάδων ανθρώπων με καραβιές που δημιουργεί πιέσεις σε ένα νησί με συγκεκριμένες δυνατότητες και υποδομές.

Εργάζομαι καθημερινά στο κέντρο της πόλης και βλέπω με τα μάτια μου ότι η φυσιογνωμία του Ηρακλείου αλλάζει.

Αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό από μόνο του.

Είναι όμως μια πραγματικότητα που υπάρχει και που πολλοί πολίτες συζητούν.

Γι' αυτό πιστεύω ότι η συζήτηση πρέπει να γίνεται με ειλικρίνεια και χωρίς υπεκφυγές.

Μου έκανε επίσης εντύπωση κάτι ακόμη,η υπερβολική οικειότητα που επικρατούσε μέσα στην αίθουσα.

Άκουσα πολλές φορές εκφράσεις όπως «έλα ρε Αντώνη», «έλα ρε Κώστα,», Αντιδήμαρχο να απευθύνεται στον κόσμο με το «ρε παιδιά» και παρόμοιες διατυπώσεις, Προσωπικά θεωρώ ότι ένα Δημοτικό Συμβούλιο οφείλει να διατηρεί έναν πιο επίσημο και σοβαρό λόγο.

Η συνεχής χρήση της λέξης «ρε» δεν ταιριάζει, κατά τη γνώμη μου, σε έναν χώρο όπου συζητούνται τόσο σοβαρά ζητήματα για το μέλλον της πόλης δημόσια σε ζωντανή μετάδοση... Ίσως αυτή η εικόνα να είναι αποτέλεσμα της πολυετούς συνύπαρξης των ίδιων προσώπων στα δημοτικά έδρανα.

Όταν οι ίδιοι άνθρωποι συνεργάζονται ή αντιπαρατίθενται επί πολλά χρόνια, αναπτύσσεται μια οικειότητα.

Όμως η οικειότητα δεν πρέπει να μειώνει το κύρος του θεσμού.

Αυτό που κράτησα τελικά από την σημερινή συνεδρίαση είναι ότι άκουσα πολλές τοποθετήσεις, πολλά μισόλογα και αρκετές γενικότητες.

Εκείνο που δεν άκουσα ήταν μια καθαρή κουβέντα για το πού οδηγείται η Κρήτη αν οι αφίξεις συνεχίσουν με αυτούς τους ρυθμούς και ποια είναι η πραγματική, μακροπρόθεσμη λύση του προβλήματος. Αυτό είναι το ερώτημα που, κατά τη γνώμη μου, παραμένει αναπάντητο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους