Το Σάββατο 27 Ιούνη στις 7 το απόγευμα, στα πλαίσια του 27ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στο πάρκο Ξαρχάκου, στον χώρο εκδηλώσεων 4, η εφημερίδα "Η Κόκκινη", παρουσιάζουμε την ποιητική...

Πλήρες Κείμενο:

Το Σάββατο 27 Ιούνη στις 7 το απόγευμα, στα πλαίσια του 27ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στο πάρκο Ξαρχάκου, στον χώρο εκδηλώσεων 4, η εφημερίδα "Η Κόκκινη", παρουσιάζουμε την ποιητική ανθολογία "Γκρεμίζοντας Σύνορα, Χτίζοντας Γέφυρες", μια διεθνιστική πολιτιστική γέφυρα στις δύο πλευρές του Αιγαίου. «Λίγο ακόμα ουρανό, ουρανό, ουρανό» Χακκί Ζαρίτς Τούτη εδώ η μικρή έκδοση της «Κόκκινης» δεν είναι απλώς άλλη μία ποιητική ανθολογία από τις απειράριθμες που κυκλοφορούν.

Φιλοδοξούμε να αφήσουμε ένα αποτύπωμα διαφορετικό.

Να δώσουμε ένα στίγμα αντίστασης στον εθνικισμό και στον πόλεμο, ενάντια στον ρατσισμό και τα κλειστά σύνορα, που δολοφονούν χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες. Να δείξουμε πως η ευαισθησία και η ποιητική δεινότητα μπορούν και αυτά να είναι όπλα για να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, με δικαιώματα και αλληλεγγύη.

Επιλέξαμε ποιήτριες και ποιητές από Τουρκία και Ελλάδα, όπως και από Βόρεια και Νότια Κύπρο.

Γιατί επιμένουμε -σε πείσμα των καιρών- να πιστεύουμε στη δύναμη των ανθρώπων, όταν συνειδητοποιούν τη συγκλονιστική δύναμη που κρύβει το «μαζί». Γιατί επιμένουμε να ονειρευόμαστε. «Ονειρεύομαι έναν κόσμο αληθινής ισότητας των ανθρώπων χωρίς έθνη πατρίδες και αφεντικά» (Σωτήρης Μηνάς). Για ποιο λόγο να επιλέξουμε ειδικά τουρκόφωνους και ελληνόφωνους δημιουργούς; Πρώτα από όλα γιατί θέλουμε να βοηθήσουμε να γκρεμιστούν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όλα τα σύνορα και οι φράχτες ανάμεσα στους λαούς μας.

Να γνωριστούμε καλύτερα, να μάθουμε ο ένας λαός τον άλλον, να αντιληφθούμε πως έχουμε τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες.

Τους ίδιους δυνάστες και εκμεταλλευτές.

Άρα, κοινός οφείλει να είναι και ο αγώνας, προκειμένου να τους ανατρέψουμε.

Στη σημερινή συγκυρία, που οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου είναι στρατηγικοί σύμμαχοι του γενοκτόνου Ισραήλ και πρόθυμοι νεροκουβαλητές των ΗΠΑ, το ενδεχόμενο να εμπλακούν οι χώρες μας σε αιματηρούς τυχοδιωκτισμούς και πολέμους αυξάνει κατακόρυφα.

Ιδιαίτερα ένα θερμό επεισόδιο - ή ακόμα και πόλεμος - Ελλάδας – Τουρκίας είναι πλέον οργανικό ενδεχόμενο της περιόδου που θα διανύσουμε.

Και είναι αδιανόητο για κάθε αριστερή και προοδευτική συλλογικότητα στις χώρες μας να μην συγκεντρώνει από τώρα τη σκέψη της και τις δυνάμεις της στο πώς να ενώσει τους λαούς μας ενάντια στον πόλεμο και τον μιλιταρισμό, πως θα χτίσει γέφυρες και θα γκρεμίσει σύνορα.

Η ποίηση είναι μια πανίσχυρη σάλπιγγα, ικανή να γκρεμίζει τείχη και να ξεσηκώνει συνειδήσεις.

Γι’ αυτό και επικαλούμαστε τη δύναμή της για να καταφέρουμε αυτό το τιτάνιο καθήκον.

Είναι κρίσιμο να ηχούν στα αυτιά μας τα λόγια του Ταμέρ Οντζιούλ: Ήμουν ένα άσπρο νυχτοπούλι που έλεγε αλήθειες… Πρώτα έκοψαν τη γλώσσα μου Πνίγηκε η λυρική φωνή μου -μα εγώ συνέχιζα να μιλώ Όμως, πάνω από όλα, το τουρκικό και το ελληνικό προλεταριάτο, όπως και αυτό της Βόρειας και Νότιας Κύπρου, συνδέονται με πολύ περισσότερα πράγματα από μια γειτονική σχέση.

Βρισκόμαστε στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο, δίπλα στη Μέση Ανατολή από όπου κατευθύνεται στην πλούσια Δύση η πιο σημαντική οδός ενέργειας.

Ενώ η Προποντίδα και το Αιγαίο ελέγχουν απόλυτα τη -δεύτερη σε σημασία για τις δυτικές χώρες- ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Με άλλα λόγια, Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρος έχουν τεράστια σημασία για τον δυτικό ιμπεριαλισμό.

Είμαστε ένα σύμπλεγμα χωρών, που μπορούμε να πετύχουμε το απόλυτο έμφραγμα σε ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ.

Και τι σχέση μπορεί να έχει η ποίηση με τις ροές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου; Μα το ποίημα είναι πάντα η σπίθα, που μπορεί να κάψει κάμπους και να πυρπολήσει τις καρδιές.

Να αποκαλύψει τη γύμνια και το ψέμα των εξουσιών και των τυράννων και να ενδυναμώσει τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές.

Η ποίηση παίρνει τον λόγο και τον κάνει όπλο.

Κι αν οι σφαίρες τελειώσουν κι αν οι προοπτικές όλες κλείσουν, η ποίηση είναι που δίνει και πάλι κουράγιο ώστε να ξεκινήσει ο αγώνας από την αρχή. «…αν αφουγκραστείτε προσεκτικά, μπορείτε να ακούσετε τα σύννεφα, τον ήλιο, το φεγγάρι, τη θάλασσα και τα βράχια να τραγουδάνε «αλληλεγγύη και λευτεριά!» (Λάλε Άλατλι) . Ομιλητ(ρι)ες στην βιβλιοπαρουσίαση: • Λάλε Άλατλι, ποιήτρια-μεταφράστρια, συντάκτρια της «Κόκκινης» • Μουσταφά Τσολάκ Αλή, ποιητής-μεταφραστής • Κική Σταματόγιαννη, αρχισυντάκτρια της «Κόκκινης»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους