Είναι κάπως θλιβερό όταν μόλις στην αρχή της εβδομάδας είχαμε μια νέα γυναικοκτονία και συνολικά μετράμε οχτώ από την αρχή του χρόνου, ο δημόσιος λόγος να έχει αυτή την εξαιρετικά κακή ποιότητα που...

Πλήρες Κείμενο:

Είναι κάπως θλιβερό όταν μόλις στην αρχή της εβδομάδας είχαμε μια νέα γυναικοκτονία και συνολικά μετράμε οχτώ από την αρχή του χρόνου, ο δημόσιος λόγος να έχει αυτή την εξαιρετικά κακή ποιότητα που είχε η σημερινή τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού, μια τοποθέτηση που αφενός υποδεικνύει άγνοια και σύγχυση πάνω στο ζήτημα – γεγονός ανεπίτρεπτο για έναν άνθρωπο που θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών και αφετέρου επιβεβαιώνει τη συμπόρευση της με τον ακροδεξιό, συντηρητικό πολιτικό χώρο.

Γιατί η ακροδεξιά διαφόρων αποχρώσεων και ο οργανωμένος μισογυνισμός αντιτίθενται σθεναρά στη νομική και κοινωνική κατοχύρωση του όρου.

Η γυναικοκτονία ως όρος εντοπίζεται πρώτη φορά το 1801, αποκτά το περιεχόμενο που γνωρίζουμε από τη Diana Russel το 1976 «δολοφονούνται επειδή είναι γυναίκες» και στο γλωσσολογικό κεφάλαιο του σύγχρονου φεμινισμού, αποκόπηκε από ουσιοκρατικές προσλήψεις και διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει ορθά όλα τα σώματα των θηλυκοτήτων που αφανίζονται στο πατριαρχικό συγκείμενο.

Οπότε το να μιλάμε για γυναικοκτονία και όχι γενικά για ανθρωποκτονία σημαίνει ότι ορατοποιούμε ένα φαινόμενο, ότι καθρεφτίζουμε την αιτία και το κίνητρο, ότι δεν δεχόμαστε τη συσκότιση ή τη ρομαντικοποίηση ενός έμφυλου εγκλήματος κάτω από τις διαστρεβλωτικές και σε μεγάλο βαθμό απενοχοποιητικές κατηγορίες του «εγκλήματος πάθους» (που δυστυχώς επανέλαβε σαν όρο η Καρυστιανού στην τρικυμιώδη και βαθιά προβληματική παρέμβαση της) ή παλιότερα του «εγκλήματος τιμής». Το να μιλάμε για γυναικοκτονία, επίσης, σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τη συνθήκη πάνω στην οποία δολοφονήθηκαν οι αδερφές μας και αποδίδουμε τιμή στη μνήμη τους με τη συλλογική μας δέσμευση στον αγώνα ενάντια στην έμφυλη βία.

Το επιχείρημα δε περί «ευαλωτότητας», «αδύναμου φύλου» και «φυλετικής διάκρισης» (έμφυλης προφανώς είναι το σωστό), είναι εξοργιστικά παιδαριώδες.

Η ευαλωτότητα των γυναικών, όπως και των θηλυκοτήτων και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων δεν είναι βιολογική – όπως άστοχα ανέφερε η παρουσιάστρια, ούτε οντολογική, ούτε φυσικοποιημένη.

Είναι κοινωνικοπολιτική και απορρέει από την πατριαρχική δόμηση των κοινωνιών που παράγει και αναπαράγει σχέσεις έμφυλης ανισότητας και έμφυλης βίας.

Η καταπολέμηση αυτών των σχέσεων δε γίνεται μέσω της αποσιώπησης τους αλλά μέσω της ανάγνωσης και της αμφισβήτησης τους.

Είναι θλιβερό, λοιπόν, και είναι ακόμα πιο θλιβερό όταν αυτός ο λόγος εκφέρεται από μια γυναίκα που στηρίξαμε μαζικά στο παρελθόν απέναντι στις μισογυνικές επιθέσεις που η ίδια δέχτηκε από την εξουσία. Ακριβώς όπως τα λέει η Maria Louka !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους