Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Μπορείς να σχεδιάσεις εκ των προτέρων μια μακρινή μεταβίβαση. Μπορείς να προσχεδιάσεις μια ντρίμπλα.

Όμως, δεν μπορείς να προγραμματίσεις τις στιγμές της αυθεντικής ποδοσφαιρικής ιδιοφυΐας.

Πρέπει να είσαι ελεύθερος για να το κάνεις αυτό", υποστήριζε ο Γιόχαν Κρόιφ.

Σε αυτήν την ελευθερία κρύβεται η ουσία του αθλήματος, κάτι που επιβεβαιώνει και ο Μαρσέλο Μπιέλσα τονίζοντας πως "η μόνη φαντασία που είναι αναντικατάστατη στο ποδόσφαιρο είναι αυτή των παικτών και όχι των προπονητών". Αυτή η ελευθερία έκφρασης στο χορτάρι είναι που γεννά την καινοτομία.

Όπως εξηγούσε ο Ζαν Πιαζέ, "το παιχνίδι είναι η απάντηση στο πώς δημιουργείται καθετί νέο". Ο Ολίζ, λειτουργώντας ως ένας "ελεύθερος δημιουργός" χωρίς αυστηρούς τακτικούς περιορισμούς θέσης, αποτελεί τη ζωντανή απάντηση στο πώς προκύπτει ό,τι νέο και όμορφο μέσα σε έναν αγώνα.

Είναι η απόλυτη ενσάρκωση του αδόμητου ταλέντου που έχει ανάγκη την πλήρη ελευθερία κινήσεων για να ανθίσει.

Εδώ ακριβώς έρχεται στο προσκήνιο η περίφημη ρήση του Φρίντριχ Νίτσε: "Αυτοί που δεν μπορούσαν να ακούσουν τη μουσική, κοιτούσαν τον χορευτή και νόμιζαν πως είναι τρελός". Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, οι προπονητές, οι αναλυτές και οι φίλαθλοι χωρίζονται πλέον ξεκάθαρα σε δύο κατηγορίες: σε αυτούς που μπορούν να ακούσουν τη μουσική του παιχνιδιού και σε εκείνους που βλέπουν απλώς έναν αλλοπρόσαλλο χορευτή.

Και αυτό ακριβώς αποτελεί το απόλυτο τεστ ποδοσφαιρικής αντίληψης: όταν βλέπεις τον Ολίζ να αγωνίζεται, μπορείς να ακούσεις τη μουσική ή όχι;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους