Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΨΗΦΙΑΚΟ ΛΙΝΤΣΑΡΙΣΜΑ, ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΖΩΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ Η υπόθεση της Γαστούνης δεν αποκάλυψε μόνο τη φρίκη ενός περιστατικού που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα.

Αποκάλυψε και κάτι ακόμη.

Κάτι βαθύτερο, πιο επικίνδυνο και ίσως πιο καταστροφικό για το ίδιο το φιλοζωικό κίνημα.

Αποκάλυψε πόσο εύκολα η οργή, μπορεί να μετατραπεί σε όχλο.

Πόσο εύκολα η αγανάκτηση, μπορεί να μετατραπεί σε φανατισμό.

Πόσο εύκολα άνθρωποι που υποτίθεται ότι αγωνίζονται για τα πιο αδύναμα και απροστάτευτα πλάσματα, μπορούν να εγκαταλείψουν κάθε έννοια λογικής, ψυχραιμίας και δικαιοσύνης.

Μέσα σε λίγες ώρες από τη δημοσιοποίηση του βίντεο, ξεκίνησε ένα πρωτοφανές κύμα παραπληροφόρησης.

Ένα καρέ χαμηλής ανάλυσης μετατράπηκε, μέσω εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης, σε ένα υποτιθέμενο πρόσωπο.

Ένα πρόσωπο που δεν υπήρχε.

Ένα πρόσωπο, που δεν αποτελούσε προϊόν έρευνας, ταυτοποίησης, ή αποδεικτικών στοιχείων.

Ήταν ένα πρόσωπο, που δημιούργησε ένας αλγόριθμος.

Μια εικασία.

Μια ψηφιακή κατασκευή.

Κι όμως, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η εικόνα αυτή παρουσιάστηκε ως δεδομένο.

Ως αλήθεια.

Ως απόδειξη.

Ως η «δολοφόνος». Χιλιάδες κοινοποιήσεις ακολούθησαν.

Σελίδες, ομάδες, αυτοαποκαλούμενοι ακτιβιστές, ακόμη και οργανωμένοι φορείς, αναπαρήγαγαν τη φωτογραφία, χωρίς να μπουν στον κόπο να ελέγξουν το παραμικρό.

Χωρίς διασταύρωση.

Χωρίς επιβεβαίωση.

Χωρίς υπευθυνότητα.

Η ανάγκη να βρεθεί ένας ένοχος, αποδείχθηκε ισχυρότερη, από την ανάγκη να βρεθεί η αλήθεια.

Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να δημοσιεύουν διευθύνσεις.

Άλλοι να εντοπίζουν πιθανά οχήματα.

Άλλοι να προτρέπουν σε «επισκέψεις». Άλλοι να μιλούν ανοιχτά για εκδίκηση.

Και χιλιάδες άνθρωποι χειροκροτούσαν.

Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη.

Αυτό δεν είναι φιλοζωία.

Αυτό δεν είναι αγώνας για τα ζώα.

Αυτό είναι ψηφιακό λιντσάρισμα.

Και το πιο ανησυχητικό είναι, ότι πολλοί δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται καν τη διαφορά.

Η φιλοζωία δεν μπορεί να βασίζεται στην κατασκευή ενόχων.

Δεν μπορεί να βασίζεται σε ψεύτικες εικόνες.

Δεν μπορεί να βασίζεται σε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες.

Δεν μπορεί να βασίζεται σε διαδικτυακούς όχλους.

Όποιος πιστεύει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, δεν υπηρετεί τα ζώα.

Υπηρετεί αποκλειστικά τον θυμό του.

Και ο θυμός, όταν δεν συνοδεύεται από λογική και υπευθυνότητα, μετατρέπεται σε όπλο, που στρέφεται τελικά εναντίον της ίδιας της υπόθεσης, που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται.

Η πραγματική ζημιά, δεν είναι μόνο ότι μπορεί να στοχοποιηθεί ένας αθώος άνθρωπος.

Η πραγματική ζημιά είναι, ότι καταρρέει η αξιοπιστία ολόκληρου του χώρου.

Κάθε φορά που διαδίδεται μια ψεύτικη πληροφορία.

Κάθε φορά που μια εικασία παρουσιάζεται ως γεγονός.

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος καταδικάζεται, πριν ολοκληρωθεί η έρευνα.

Κάθε φορά που ο όχλος βαφτίζεται «ακτιβισμός». Χάνεται ένα κομμάτι της εμπιστοσύνης, που έχει ανάγκη η φιλοζωία, για να πετύχει αλλαγές.

Και η εμπιστοσύνη, είναι το πολυτιμότερο κεφάλαιο κάθε κοινωνικού κινήματος.

Χωρίς εμπιστοσύνη, δεν υπάρχουν σύμμαχοι.

Χωρίς εμπιστοσύνη, δεν υπάρχουν πολίτες πρόθυμοι να ακούσουν.

Χωρίς εμπιστοσύνη, δεν υπάρχουν χορηγίες, εθελοντές, θεσμικές συνεργασίες και πολιτική επιρροή.

Το χειρότερο όμως είναι, ότι αυτή η εικόνα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά.

Υπήρχε πάντα.

Για χρόνια ο φιλοζωικός χώρος στην Ελλάδα δίνει μάχη, όχι μόνο για τα ζώα, αλλά και για τη δημόσια εικόνα του.

Για χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντιμετωπίζει με δυσπιστία, όσους ασχολούνται με τα αδέσποτα και την προστασία των ζώων.

Και δυστυχώς, πολλές φορές η δυσπιστία αυτή, δεν δημιουργήθηκε χωρίς λόγο.

Δημιουργήθηκε από συμπεριφορές, που έδιναν την εντύπωση φανατισμού.

Από κραυγές, αντί για επιχειρήματα.

Από ύβρεις, αντί για διάλογο.

Από επιθέσεις, αντί για τεκμηρίωση.

Από ανθρώπους που πίστεψαν, ότι η αγάπη για τα ζώα τους δίνει το δικαίωμα να αγνοούν κάθε άλλο κανόνα.

Δεν τους το δίνει.

Η προστασία των ζώων, δεν εξαιρεί κανέναν από την υποχρέωση να σέβεται την αλήθεια.

Δεν εξαιρεί κανέναν, από την υποχρέωση να σέβεται τους νόμους.

Δεν εξαιρεί κανέναν, από την υποχρέωση να ελέγχει τις πληροφορίες που διακινεί.

Και δεν εξαιρεί κανέναν, από την υποχρέωση να λειτουργεί με υπευθυνότητα.

Στην πραγματικότητα, όσοι μιλούν εκ μέρους των ζώων, οφείλουν να είναι ακόμη πιο προσεκτικοί.

Γιατί τα ζώα δεν έχουν δική τους φωνή.

Η δική μας φωνή είναι η δική τους φωνή.

Και όταν αυτή η φωνή μετατρέπεται σε κραυγή μίσους, το μόνο που καταφέρνει είναι να απομακρύνει ανθρώπους, που διαφορετικά θα μπορούσαν να σταθούν δίπλα μας.

Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι, ότι η ίδια ένταση που εμφανίζεται κάτω από ένα σοκαριστικό βίντεο, απουσιάζει συχνά από τα καθημερινά προβλήματα.

Απουσιάζει από τις στειρώσεις.

Απουσιάζει από τις καταγγελίες εγκατάλειψης.

Απουσιάζει από την αντιμετώπιση της αλυσόδεσης.

Απουσιάζει από τα χιλιάδες ζώα, που ζουν μόνιμα μέσα στην αδιαφορία.

Απουσιάζει από τις γάτες, που γεννούν ξανά και ξανά στους δρόμους.

Απουσιάζει από τα ζώα, που υποφέρουν αθόρυβα πίσω από μάντρες και αυλές.

Εκεί δεν υπάρχουν χιλιάδες κοινοποιήσεις.

Δεν υπάρχουν διαδικτυακά πλήθη.

Δεν υπάρχουν απειλές.

Δεν υπάρχουν κραυγές.

Υπάρχει μόνο σιωπή.

Κι όμως, εκεί βρίσκεται η πραγματική μάχη.

Η πραγματική φιλοζωία, δεν κρίνεται στη στιγμή της έκρηξης.

Κρίνεται στην καθημερινότητα.

Κρίνεται όταν κανείς δεν σε βλέπει.

Κρίνεται όταν αποφασίζεις να φροντίσεις και να περιθαλψεις.

Να ενημερώσεις.

Να καταγγείλεις.

Να εκπαιδεύσεις.

Να βοηθήσεις.

Να επιμείνεις.

Να αναλάβεις ευθύνη.

Η υπόθεση της Γαστούνης, πρέπει να αποτελέσει ένα ηχηρό καμπανάκι.

Όχι μόνο για όσους διακίνησαν ψευδείς πληροφορίες.

Αλλά για ολόκληρο το φιλοζωικό κίνημα.

Γιατί αν δεν υπάρξει αυτοκριτική, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.

Αν συνεχίσουμε να συγχέουμε την οργή με τη δικαιοσύνη, το λιντσάρισμα με τον ακτιβισμό και την παραπληροφόρηση με τη δράση, θα συνεχίσουμε να χάνουμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Και όταν χάνεται η εμπιστοσύνη, τα πρώτα θύματα δεν είναι οι οργανώσεις.

Δεν είναι οι σελίδες.

Δεν είναι οι διαχειριστές.

Είναι τα ίδια τα ζώα.

Γι' αυτό είναι ώρα να ειπωθεί καθαρά: Η αλήθεια δεν είναι εμπόδιο στον αγώνα για τα ζώα.

Η αλήθεια είναι η προϋπόθεση, για να κερδηθεί αυτός ο αγώνας. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους