Γαστούνη: Επικοινωνιακή Διαχείριση, ή Ουσιαστική Προστασία των Ζώων; Η αλήθεια που δεν προβάλλεται Όταν η Επικοινωνία Υποκαθιστά τη Δικαιοσύνη. Υπερπροβολή, Αυτοπροβολή και η Πραγματικότητα που...
Γαστούνη: Επικοινωνιακή Διαχείριση, ή Ουσιαστική Προστασία των Ζώων; Η αλήθεια που δεν προβάλλεται Όταν η Επικοινωνία Υποκαθιστά τη Δικαιοσύνη. Υπερπροβολή, Αυτοπροβολή και η Πραγματικότητα που Κρύβεται.
Στάχτη στα Μάτια των Φιλόζωων Πολιτών. Ένα Ζώο στα Πρωτοσέλιδα, Χιλιάδες στη Σιωπή. Η Βιτρίνα της Προστασίας και η Πραγματικότητα των Ζώων. Καταγγελτική Παρέμβαση Η υπόθεση του σκύλου της Γαστούνης, προκάλεσε δικαιολογημένα οργή, θλίψη και κοινωνική κατακραυγή.
Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες συγκλονίστηκαν από τις εικόνες και απαίτησαν δικαιοσύνη.
Ωστόσο, πέρα από το ίδιο το περιστατικό, γεννάται ένα σοβαρό ερώτημα: Χρησιμοποιήθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση, ως εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης από κρατικούς και φιλοζωικούς μηχανισμούς; Τις ημέρες που ακολούθησαν, η δημόσια συζήτηση κατακλύστηκε από ανακοινώσεις, δηλώσεις, παρεμβάσεις και πανηγυρικές αναφορές, για την «άμεση κινητοποίηση» των αρχών. Η Ειδική Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, μαζί με συγκεκριμένους φιλοζωικούς φορείς, που διατηρούν προνομιακές σχέσεις με την κρατική εξουσία, έσπευσαν να εμφανιστούν ως εγγυητές της νομιμότητας και της αποτελεσματικής λειτουργίας του συστήματος.
Όμως, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι εθελοντές, οι ανεξάρτητοι ακτιβιστές και οι απλοί πολίτες, απέχει πολύ από αυτή την εικόνα.
Κάθε χρόνο καταγράφονται αμέτρητες καταγγελίες για φόλες, ευθανασίες, βασανισμούς, εγκαταλείψεις, παράνομες εκτροφές, κυκλώματα εμπορίας ζώων, κακοποιήσεις σε αγροτικές περιοχές και παραβιάσεις της νομοθεσίας.
Πόσες από αυτές τις υποθέσεις φτάνουν πραγματικά στη δικαιοσύνη; Πόσες οδηγούν σε καταδίκες; Πόσες ερευνώνται με την ίδια ταχύτητα και δημοσιότητα; Η απάντηση είναι γνωστή, σε όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο της προστασίας των ζώων.
Η συντριπτική πλειονότητα των περιστατικών παραμένει στο σκοτάδι.
Οι καταγγελίες συχνά χάνονται στη γραφειοκρατία, οι έλεγχοι καθυστερούν, οι εισαγγελικές διαδικασίες προχωρούν με αργούς ρυθμούς και οι δράστες σε πολλές περιπτώσεις δεν λογοδοτούν ποτέ.
Ακριβώς γι' αυτό προκαλεί εύλογο προβληματισμό η υπερπροβολή συγκεκριμένων υποθέσεων.
Όταν ένα περιστατικό γίνεται πρωτοσέλιδο σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, κινητοποιείται ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός.
Όταν όμως δεν υπάρχει τηλεοπτικό ενδιαφέρον, η ίδια αποφασιστικότητα συχνά εξαφανίζεται.
Η υπόθεση της Γαστούνης, έδωσε την ευκαιρία να προβληθεί η εικόνα ενός κράτους, που λειτουργεί άψογα και ενός συστήματος προστασίας ζώων, που ανταποκρίνεται άμεσα και αποτελεσματικά.
Μόνο που αυτή η εικόνα συγκρούεται με την καθημερινή εμπειρία χιλιάδων πολιτών.
Δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχία η διαχείριση μιας μεμονωμένης υπόθεσης, όταν η συνολική εικόνα παραμένει απογοητευτική.
Δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως θρίαμβος η εφαρμογή του νόμου σε μία περίπτωση, όταν σε εκατοντάδες άλλες ο νόμος παραμένει ανενεργός.
Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ο πόνος ενός ζώου, ως μέσο αυτοπροβολής και επικοινωνιακής επιβεβαίωσης.
Οι πολίτες δεν ζητούν αυτοπροβολες και επίδειξη υπερεξουσιών.
Ζητούν αποτελέσματα.
Ζητούν πραγματικούς ελέγχους.
Ζητούν διαφάνεια.
Ζητούν στατιστικά στοιχεία.
Ζητούν λογοδοσία.
Ζητούν να μάθουν πόσες καταγγελίες καταγράφονται κάθε χρόνο, πόσες φτάνουν στα δικαστήρια και πόσες καταλήγουν σε τελεσίδικες καταδίκες.
Η προστασία των ζώων δεν μπορεί να βασίζεται σε επικοινωνιακές καμπάνιες και φωτογραφίες δημοσίων σχέσεων.
Απαιτεί θεσμούς που λειτουργούν καθημερινά, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει τηλεοπτική κάμερα παρούσα.
Η κοινωνία των πολιτών, οφείλει να παραμείνει σε εγρήγορση και να μην παρασύρεται από επικοινωνιακές κατασκευές.
Η πραγματική αξιολόγηση ενός συστήματος προστασίας των ζώων, δεν γίνεται από το πώς διαχειρίζεται μία υπόθεση υψηλής δημοσιότητας, αλλά από το πώς αντιμετωπίζει τις εκατοντάδες αθέατες υποθέσεις, που δεν θα γίνουν ποτέ πρωτοσέλιδο.
Ο σεβασμός προς τα ζώα, δεν αποδεικνύεται με συνεντεύξεις και αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα.
Αποδεικνύεται με τη συνεπή εφαρμογή του νόμου, με τη διαρκή παρουσία ελεγκτικών μηχανισμών, με τη στήριξη των εθελοντών και με την πραγματική απόδοση δικαιοσύνης.
Γιατί όταν η επικοινωνία υποκαθιστά την ουσία, οι πολίτες παραπλανούνται και τα ζώα συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα. Η Προστασία των Ζώων Δεν Είναι Δημόσιες Σχέσεις. Δεν Χρειαζόμαστε Εικόνα. Χρειαζόμαστε Δικαιοσύνη.
Πίσω από την υπερπροβολή και τις επιλεκτικές καταγγελίες, Υπάρχουν Ζώα που Υποφέρουν.
Αυτή είναι Η Αλήθεια Που Δεν Προβάλλεται.
Όταν οι Κάμερες Φεύγουν, Τι Απομένει; ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ Η υπόθεση του σκύλου της Γαστούνης, αποτέλεσε αφορμή για μια άνευ προηγουμένου επικοινωνιακή εκστρατεία, από κρατικούς και φιλοζωικούς φορείς, οι οποίοι επιχείρησαν να παρουσιάσουν μια εικόνα πλήρους και αποτελεσματικής λειτουργίας του συστήματος προστασίας των ζώων.
Εκφράζουμε τον προβληματισμό μας για την υπερπροβολή συγκεκριμένων υποθέσεων, τη στιγμή που χιλιάδες περιστατικά κακοποίησης, εγκατάλειψης και θανάτωσης ζώων παραμένουν χωρίς ουσιαστική διερεύνηση και χωρίς την αντίστοιχη κινητοποίηση. Ζητούμε: Πλήρη διαφάνεια στα στοιχεία εφαρμογής της νομοθεσίας.
Δημοσιοποίηση στατιστικών, για καταγγελίες, διώξεις και καταδίκες.
Ίση αντιμετώπιση όλων των περιστατικών κακοποίησης.
Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και ουσιαστική εφαρμογή του νόμου.
Τερματισμό της εργαλειοποίησης υποθέσεων ζωικής κακοποίησης, για λόγους δημοσίων σχέσεων.
Η προστασία των ζώων δεν είναι ζήτημα επικοινωνίας, αλλά ζήτημα δικαιοσύνης, συνέπειας και πραγματικής πολιτικής βούλησης. ©️ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους