Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί αγαπώ τον Θεό Απόλλωνα Τον αγαπώ γιατί συμβολίζει όλα όσα προσπαθώ να γίνω.

Σε έναν κόσμο που συχνά ανταμείβει τον θόρυβο, εκείνος συμβόλιζε την αρμονία.

Σε έναν κόσμο που παρασύρεται από το πάθος, εκείνος αναζητούσε τη διαύγεια.

Σε έναν κόσμο γεμάτο σκιές, εκείνος επέλεγε το φως.

Όχι το φως που φωτίζει τους άλλους.

Το φως που σε αναγκάζει να κοιτάξεις μέσα σου.

Ίσως γι’ αυτό τον αισθανόμουν πάντα κοντά μου.

Όχι στις εύκολες ημέρες.

Αλλά στις δύσκολες.

Τότε που έπρεπε να αποφασίσω αν θα γίνω θύμα των γεγονότων ή δημιουργός της μοίρας μου.

Τότε που έπρεπε να βρω νόημα εκεί όπου δεν υπήρχε καμία βεβαιότητα. Ο Απόλλωνας δεν κρατούσε σπαθί.

Κρατούσε λύρα.

Και αυτό πάντα μου φαινόταν πιο ισχυρό.

Γιατί η πραγματική δύναμη δεν είναι να επιβληθείς στον κόσμο.

Είναι να καταφέρεις να βάλεις τάξη στο χάος που κρύβεις μέσα σου.

Γι’ αυτό αγαπώ τον Απόλλωνα.

Όχι ως θεό.

Αλλά ως υπενθύμιση.

Ότι ο άνθρωπος μπορεί να περάσει μέσα από το σκοτάδι χωρίς να γίνει σκοτάδι.

Ότι μπορεί να πληγωθεί χωρίς να χάσει την ευγένειά του.

Ότι μπορεί να πέσει και να σηκωθεί με περισσότερη σοφία από πριν.

Και ότι η πιο δύσκολη νίκη δεν είναι πάνω στους άλλους. Είναι πάνω στον εαυτό μας. #apollon

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους