Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΙΑΣ ΛΙΘΙΑΣ Εδώ και κάμποσα χρόνια, με τις βροχοπτώσεις του χειμώνα γκρεμίσθηκε η λιθιά (τοιχίο από πέτρες και τσιμέντο) στο δρόμο που από το εστιατόριο «Γεφύρι» στον Πλατρειθιά, που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα χώματα έπεσαν στο δρόμο και τον έκλεισαν.

Τότε ο Δήμος έστειλε μηχάνημα και ο δρόμος άνοιξε.

Έπρεπε όμως να επισκευασθεί η λιθιά.

Σύμφωνα με το νόμο υποχρέωση επισκευής έχει ο ιδιοκτήτης του κτήματος το οποίο προστατεύει η λιθιά καθώς ήταν στο από πάνω μέρος του δρόμου Ο ιδιοκτήτης, μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός έστειλε αμέσως χρήματα και η λιθιά άρχισε να επισκευάζεται.

Και εδώ αρχίζει η Οδύσσεια!!! Δυστυχώς στο νησί μας η ρουφιανιά είναι εξαιρετικά διαδεδομένο σπορ.

Δεν τολμάει κάποιος να βάλει μια πέτρα πάνω στη άλλη και να σου η …πολεοδομία! Εσχάτως προέκυψε και η αρχαιολογία!!! Πρόσφατα, ένας εξαίρετος και διακεκριμένος συμπολίτης πήγε να αντικαταστήσει τους πασσάλους της παλιάς περίφραξης του κτήματος του, που σάπισαν, και ο ρουφιάνος ή η ρουφιάνα φώναξε …την αρχαιολογία!!!! Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει η αρχαιολογία με τους πασσάλους; Σας παραπέμπω στην άξια νομοθετική εξουσία!!!! Η ρουφιανιά ορίζεται, γενικά, ως η σκόπιμη μεταφορά πληροφοριών σε τρίτους, συνήθως σε ανώτερους ή σε εξουσία, με σκοπό να ζημιωθεί κάποιος άλλος.

Η πρόθεση είναι το κλειδί: ο "ρουφιάνος" δεν λειτουργεί με γνώμονα το γενικό καλό ή την ηθική, αλλά με σκοπό το προσωπικό όφελος ή την εκδίκηση.

Ο ρουφιάνος κινείται κυρίως από φόβο, φθόνο ή και φιλοδοξία.

Νιώθει ότι δεν έχει άλλον τρόπο να ανελιχθεί ή να εξασφαλίσει θέση στο κοινωνικό σύνολο παρά μόνο με την εξόντωση των άλλων, μέσω της πληροφορίας.

Έχει ανεπτυγμένο το αίσθημα κατωτερότητας, έλλειψη εμπιστοσύνης στις δικές του ικανότητες, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να ισχυροποιηθεί όχι με έργο, αλλά με χειραγώγηση.

Έτσι λοιπόν ο ρουφιάνος ή η ρουφιάνα, περνώντας από το σημείο, είδε ότι επισκευάζουν τη λιθιά και τηλεφώνησε στην …Αρχαιολογική υπηρεσία!!! Τώρα τι σχέση έχει η Αρχαιολογική υπηρεσία με την επισκευή της λιθιάς, ουδείς νοήμων άνθρωπος μπορεί να καταλάβει.

Όμως εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με νοήμονες, αλλά με ηλίθιους κρατικούς μανδαρίνους που ψάχνουν στα ψιλά γράμματα του νόμου για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους.

Έτσι κατά … διαταγή της μικρής εξουσίας η επισκευή σταμάτησε.

Πέρασαν χρόνια! Κάθε φορά που έβρεχε τα χώματα έπεφταν στο δρόμο και αναγκαστικά τα καθάριζε ο δήμος ώστε ο δρόμος να μένει ανοιχτός.

Τελικά μετά από κόπους και βάσανα, που διήρκεσαν αρκετά χρόνια, λήφθηκαν οι απαιτούμενες άδειες και ανέλαβε ο μάστορας να την επισκευάσει.

Και να σου άλλη δυσκολία! Ο μάστορας, ζήτησε από τον παρακείμενο γείτονα να τοποθετήσει τα υλικά του, προσωρινά, σε ένα κομμάτι γης που ο γείτονας ισχυρίζεται ότι είναι δικό του.

Και ο καλός αυτός γείτονας αρνήθηκε!!! Δεν του αρέσει φαίνεται η βελτίωση του δρόμου που οδηγεί στο σπίτι του αλλά ούτε και γενικότερα η βελτίωση του νησιού.

Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το ατομικό του συμφέρον.

Αγνοεί βέβαια ότι το ατομικό συμφέρον εντάσσεται στο συλλογικό και όχι το αντίθετο.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτός καθώς ο καημένος ο μάστορας δέχονταν συνεχείς παρατηρήσεις από τους παρακείμενους ενοίκους, σαν ήθελαν να μη γίνει ποτέ η λιθιά.

Ο μάστορας ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα, αλλά προς πείσμα όλων αυτών, η λιθιά τελείωσε και αποτελεί κόσμημα για το σημείο εκείνο.

Ειλικρινά, αδυνατώ να καταλάβω την ποιότητα του μυαλού ορισμένων ανθρώπων και ειδικά σε ένα νησάκι που λίγο ή πολύ, όλοι, γνωριζόμαστε μεταξύ μας! Αντί να προσπαθούμε, όλοι μαζί, όσο μπορεί ο καθένας, να βελτιώσουμε και να αναπτύξουμε τον τόπο μας, πασχίζουμε να βγάλουμε ο ένας το μάτι του άλλου! Δεν θέλουμε να εξασφαλίσουμε κατσίκα, που να κάνει γάλα, αλλά θέλουμε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα……

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους