Χθες το βράδυ στην Επίδαυρο δεν παρακολουθήσαμε απλώς μια ακόμη παράσταση της «Μήδειας». Ζήσαμε μια συνάντηση με την ίδια την ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Η αναβίωση της εμβληματικής παραγωγής του...
Χθες το βράδυ στην Επίδαυρο δεν παρακολουθήσαμε απλώς μια ακόμη παράσταση της «Μήδειας». Ζήσαμε μια συνάντηση με την ίδια την ιστορία του ελληνικού θεάτρου.
Η αναβίωση της εμβληματικής παραγωγής του 1961, που σφραγίστηκε από τη μοναδική παρουσία της Μαρίας Κάλλας, τη σκηνοθετική ματιά του Αλέξη Μινωτή και την ανεπανάληπτη αισθητική του Γιάννη Τσαρούχη, είχε κάτι βαθιά συγκινητικό.
Ήταν σαν να άνοιξε για λίγο ένα παράθυρο στον χρόνο και να ξαναζωντάνεψε μια από τις πιο ιστορικές στιγμές της Επιδαύρου.
Τα κοστούμια και η σκηνογραφία του Τσαρούχη διατηρούν ακόμη εκείνη τη λιτή αλλά επιβλητική δύναμη που μετατρέπει τη σκηνή σε ζωντανό πίνακα ζωγραφικής.
Και η σκηνοθεσία του Μινωτή εξακολουθεί να αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο την τραγικότητα της Μήδειας, χωρίς περιττές υπερβολές, αφήνοντας τον λόγο και το συναίσθημα να κυριαρχήσουν.
Κάποιες βραδιές στην Επίδαυρο δεν είναι απλώς θεατρικές εμπειρίες.
Είναι ένα ταξίδι στη μνήμη, στην ιστορία και στη διαχρονική δύναμη της ελληνικής δημιουργίας. #Επίδαυρος #Μήδεια #ΜαρίαΚάλλας #ΑλέξηςΜινωτής #ΓιάννηςΤσαρούχης #ΑρχαίοΔράμα #Epidavros #MariaCallas
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους