Η πρώτη ταινία για τα πάθη του Χριστού γυρίστηκε στην Ελλάδα. Μιλάμε για την πρώτη ολοκληρωμένη ταινία καθώς σε μορφή journal είχαν γίνει ήδη κάποιες προσπάθειες στη Γαλλία. Ή μάλλον επιχειρήθηκε να...
Η πρώτη ταινία για τα πάθη του Χριστού γυρίστηκε στην Ελλάδα.
Μιλάμε για την πρώτη ολοκληρωμένη ταινία καθώς σε μορφή journal είχαν γίνει ήδη κάποιες προσπάθειες στη Γαλλία.
Ή μάλλον επιχειρήθηκε να γυριστεί διότι τα γυρίσματα της ταινίας δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ λόγω ενός ευτράπελου γεγονότος.
Το 1917 λοιπόν, σε μια εμβρυϊκή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου ο σκηνοθέτης Δήμος Βρατσάνος, ο αντιπλοίαρχος Πελοπίδας Τσουκαλάς, ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κουμανιώτης και ο πρωτοπόρος Ούγγρος κινηματογραφιστής Ζόζεφ Χεπ αποφασίζουν να φτιάξουν μια ταινία για τα Πάθη του Χριστού η οποία θα τιτλοφορούνταν: «Ο Ανήφορος του Γολγοθά». Το σενάριο ήταν η εξιστόρηση των Παθών όπως τα ορμαματιζόταν μια Μοναχή σε κάποιο μοναστήρι των Κυκλάδων.
Το εγχείρημα ήταν αρκετά φιλόδοξο με αρκετούς ηθοποιούς και κομπάρσους, ανέργους όπως λέει ο Ψαθάς. Τον Χριστό θα έπαιζε ο Γιώργος Πλουτής που ήταν και το μεγάλο όνομα καθώς είχε πρωταγωνιστήσει στη Γκόλφω 3 χρόνια πριν, τη Μαρία τη Μαγδαληνή έπαιζε η Χριστίνα Καλογεράκου (θα τη θυμάστε ως μάνα του Φούντα στη Στέλλα), ο Μάνος Φιλιππίδης (πατέρας του Ανδρέα Φιλιππίδη) τον Πόντιο Πιλάτο, ενώ Άρης Μαλιαγρός (ο κομψός κύριος με το μονόκλ που εμφανίστηκε σε αρκετές παραγωγές των 60's) τον Ρωμαίο στρατιώτη.
Βρήκαν κάτι άλογα, φόρεσαν κάτι χλαμύδες στους Ρωμαίους, βάλανε και ψεύτικα γένια στο Χριστό και πήγαν στου Φιλοπάππου να γυρίσουν.
Φόρτωσαν τον Πλουτή με κάτι ασήκωτα καδρόνια αντί για σταυρό και ξεκίνησαν.
Φυσικά ο Πλουτής δεν περνούσε καθόλου καλά και έβριζε συνεχώς αλλά μιας και το φιλμ ήταν βουβό, αυτό προσέθετε στο ρεαλισμό.
Κατά τη διάρκεια ο Βρατσάνος είχε την ατυχή ιδέα να χαρτζιλικώσει μερικά πιτσιρίκια για να κυνηγάνε τον Χριστό πετώντας του πέτρες ώστε να γίνει πιο δραματική η σκηνή.
Αλλά τα παιδιά βρήκαν το πράγμα διασκεδαστικό και άρχισαν να πετάνε πέτρες πιο μεγάλες, σημαδεύοντας στο κεφάλι τον Ιησού. – Μην πετάτε, ρε μπαγάσικα, στο κεφάλι! φώναζε έξαλλος ο ηθοποιός.
Αλλά τα αλανάκια δεν εννοούσαν να συμμορφωθούν κι αφού έφαγε μερικές χοντρές πέτρες ο Πλουτής, πέταξε τα καδρόνια του και όρμησε να κυνηγήσει τα μικρά ουρλιάζοντας: – Τώρα θα σας πάρει ο διάολος την μάνα και τον πατέρα! Τα παιδιά το έβαλαν στα πόδια. αυτός τα κυνηγούσε και τους πέταγε πέτρες.
Τα άλογα αφηνίασαν. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες έτρεχαν σαν τρελοί.
Και όλοι μαζί έφτασαν μέχρι του Μακρυγιάννη που τότε βέβαια ήταν εκεί η αστυνομία.
Βλέποντας από το αστυνομικό τμήμα άλογα να τρέχουν, παιδάκια να τρέχουν φωνάζοντας, έναν με χλαμύδα να τους πετάει πέτρες και κάποιους ντυμένους με χλαμύδες να τρέχουν να μαζέψουν όλους αυτούς, τρόμαξαν και οι ίδιοι και έτρεξαν και τους έπιασαν. -Τι είσαστε εσείς; - Ρωμαίοι στρατιώτες! - Τι έκανε λέει; - Πηγαίναμε να σταυρώσουμε τον Χριστό στου Φιλοπάππου και πάθαμε λαχτάρα.
Εννοείται πως όλοι πήγαν μέσα και το γύρισμα της ταινίας ματαιώθηκε. ΥΓ: Παρόλο που τα γυρίσματα δεν ολοκληρώθηκαν, με το υλικό που είχε ήδη γυριστεί, μονταρίστηκε μια εκδοχή των παθών και με τίτλο «Τα πάθη του Χριστού» προβλήθηκε σε κανονική εμπορική προβολή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους