Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όσα περιγράφονται παρακάτω και αφορούν τον πλήρη εκφασισμό της ισραηλινής κοινωνίας (και όχι απλά της κυβέρνησης Νετανιάχου), πιθανότατα τα έχετε ξαναδιαβάσει.

Η διαφορά είναι ότι εδώ δεν μιλάει κάποιος συνήθης ύποπτος διεθνής ακτιβιστής, για να του φορέσουν την ταμπέλα του «αντισημίτη» τα διάφορα κολαούζα του γενοκτονικού κράτους και να προσπεράσουν όσα δεν βολεύουν τις φιλοσιωνιστικές ιδεοληψίες τους.

Τα λέει ο πολυβραβευμένος Εβραίος σκηνοθέτης Udi Aloni, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Ισραήλ, που γνωρίζει την κατάσταση ΑΠΟ ΜΕΣΑ, και βρίσκεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα.

Ακούστε τον: »Υπολογίζω πως μόλις το 1% των συμπατριωτών μου, από όλα τα ιδεολογικά στρατόπεδα, θεωρούν τους Εβραίους και τους Αραβες ίσους.

Μόνο το 1%! Το υπόλοιπο 99% δεν καταλαβαίνει ότι ολόκληρη η ισραηλινή κοινωνία μπήκε σε μια μαύρη τρύπα.

Από τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι αυτό που συμβαίνει στη Γάζα είναι γενοκτονία, δεν μπορούμε πια να παίζουμε πολιτικά παιχνίδια.

Πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια. Πρέπει! Παλαιότερα μπορούσα να διαφωνώ, αλλά να αναγνωρίζω ότι υπάρχει ένας διάλογος.

Τώρα όμως όχι.

Κάτι άλλαξε βαθιά. »Η ισραηλινή κοινωνία έχει διαμορφώσει μια κατάσταση εβραϊκής ανωτερότητας.

Ξέρω ότι πολλοί θα θυμώσουν μαζί μου, αλλά είναι κάτι που βλέπω.

Και πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι: μιλώ για την ισραηλινή κοινωνία, όχι για τους Εβραίους γενικά: ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΟΤΗΤΑΣ.

Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. »Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι στο Ισραήλ που λένε ακόμη την αλήθεια.

Είναι καταπληκτικοί.

Αλλά όταν μπορείς να ονομάσεις έναν προς έναν τους καλούς ανθρώπους, αυτό σημαίνει ότι είναι απελπιστικά λίγοι.

Το πιο οδυνηρό για μένα προσωπικά είναι ότι άνθρωποι με τους οποίους μεθούσα στα ίδια μπαρ, άνθρωποι με τους οποίους κατέβαινα σε διαδηλώσεις, σήμερα μιλούν μια γλώσσα που δεν μπορώ να αναγνωρίσω και δεν μπορώ να αποδεχτώ.

Αυτά όσον αφορά το Ισραήλ, γιατί ο Εβραίος της διασποράς είναι κάτι άλλο. »Κοιτάξτε τη Νέα Υόρκη.

Εκεί βρίσκεις ίσως τη μεγαλύτερη εβραϊκή αντισιωνιστική κοινότητα.

Η “Jewish Voice for Peace”, οι Εβραίοι που κλείνουν γέφυρες ως αντίδραση για τη γενοκτονία στη Γάζα, αυτή είναι μια άλλη εβραϊκή παράδοση.

Η παράδοση του Πρίμο Λέβι, του Πάουλ Τσελάν, του Μάρεκ Εντελμαν.

Η παράδοση των Εβραίων που πήγαιναν στο Μισισίπι για να σταθούν δίπλα στους μαύρους.

Η παράδοση του διεθνισμού, της αλληλεγγύης, του αντιφασισμού. »Απέναντι στα παραπάνω υπάρχει η μετάλλαξη που συνέβη στο Ισραήλ.

Δεν μπορούμε όμως να φορτώνουμε τα πάντα μόνο στο Ισραήλ. ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ. Η Γερμανία συνέχισε να το χρηματοδοτεί. Η Αμερική έκανε τον μισό πόλεμο για λογαριασμό του.

Και μετά λένε: “Α, είναι οι Εβραίοι”. Οχι. ΕΙΝΑΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΕΣ για να δημιουργήσουν αυτή την εποικιστική, αποικιακή, σιωνιστική και, για μένα, βαθιά αντισημιτική ενέργεια. ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ: ο Ορμπαν, η Λεπέν, η γερμανική Ακροδεξιά, Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Αυτό δεν είναι τυχαίο. »Για χρόνια λέγαμε ότι πρέπει να αφαιρεθεί η μάσκα της φιλελεύθερης δημοκρατίας για να φανεί το τέρας.

Πιστεύαμε ότι, όταν ο κόσμος δει το τέρας, θα εξεγερθεί.

Αλλά συνέβη κάτι άλλο: ΠΟΛΛΟΙ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑΝ ΤΟ ΤΕΡΑΣ.

Το ίδιο έγινε και στο Ισραήλ.

Η μάσκα, όσο υποκριτική κι αν ήταν, συγκρατούσε κάτι.

Υπήρχε ακόμη μια ανάγκη να κρυφτεί το έγκλημα.

Τώρα βλέπεις τη βία να γιορτάζεται! Βλέπεις ανθρώπους να μιλούν για νεκρά παιδιά σαν να εξοντώθηκαν τέρατα.

Σκοτώνουν 7 μηνών μωρά στη Γάζα και φωνάζουν “Αλλος ένας Παλαιστίνιος νεκρός. Ζήτω! Υ.Γ.1 Το σύνθημα του γκράφιτι στα ελληνικά: "Ο σιωνισμός χρησιμοποιεί τους Εβραίους ως ανθρώπινες ασπίδες" Υ.Γ.2 Το λινκ για ολόκληρη η συνέντευξη στο πρώτο σχόλιο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους