Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επειδή σε αυτή την χώρα συνήθως δεν συμβαίνουν τυχαία πράγματα έχω προβληματιστεί με τον θόρυβο που υπάρχει γύρω από τον λαγοκέφαλο.

Μάλιστα αυτός γίνεται μέσα στην τουριστική περίοδο.

Τα μέσα ενημέρωσης κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί, ιστοσελίδες δεν είναι και τόσα αθώα, το ζήσαμε σε διάφορες φάσεις.

Το ζήτημα της ραγδαίας εξάπλωσης ξενικών ειδών (λεσεψιανών μεταναστών) στις ελληνικές θάλασσες, όπως ο λαγοκέφαλος και ο γερμανός (άγρια σάλπα), αποτελεί μια οικολογική και οικονομική ωρολογιακή βόμβα εδώ και χρόνια στα θεμέλια της εγχώριας αλιείας εν γνώσει της Πολιτείας.

Οι επαγγελματίες ψαράδες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου επί σειρά ετών: ο λαγοκέφαλος εκτός από τοξικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο, καταστρέφει δίχτυα και αφανίζει τα ντόπια αποθέματα, ενώ ο "γερμανός" καταβροχθίζει την υποθαλάσσια βλάστηση και είδη όπως οι αχινοί, ανατρέποντας την τροφική αλυσίδα και εξαφανίζοντας εκλεκτά ντόπια ψάρια (π.χ. μπαρμπούνια). Η διαχρονική αδράνεια της Πολιτείας να λάβει ουσιαστικά μέτρα (όπως η επικήρυξη και επιδότηση της αλίευσης αυτών των ειδών) έρχεται σήμερα σε πλήρη αντίθεση με μια ξαφνική, συντονισμένη «έκρηξη» δημοσιότητας γύρω από το θέμα, στην οποία προστίθενται διογκωμένες αναφορές για μέδουσες και εμφανίσεις καρχαριών.

Αυτή η όψιμη κινδυνολογία γεννά εύλογα ερωτηματικά για τις σκοπιμότητες που μπορεί να εξυπηρετούνται πίσω από την καλλιέργεια ενός κλίματος «θαλάσσιου τρόμου». Τα κρούσματα προς ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια είναι στατιστικά όχι απλώς ελάχιστα αλλά σχεδόν μηδενικά. Οι Συνέπειες και οι Πιθανές Σκοπιμότητες Η μετατόπιση της συζήτησης από την προστασία των ψαράδων στην τρομοκράτηση του κοινού παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, τα οποία ευνοούν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα: Συρρίκνωση της Ελεύθερης Αλιείας & Στροφή στις Ιχθυοκαλλιέργειες: Η δραματική μείωση των ντόπιων αλιευμάτων, σε συνδυασμό με την απροθυμία του κράτους να στηρίξει την ελεύθερη αλιεία, αφήνει ένα τεράστιο κενό στην αγορά.

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει η βιομηχανία της οργανωμένης υδατοκαλλιέργειας.

Η απαξίωση του ελεύθερου ψαριού στρέφει αναγκαστικά τον καταναλωτή στα ψάρια εκτροφείου, συγκεντρώνοντας την αγορά τροφίμων σε λίγους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και περιθωριοποιώντας τον παραδοσιακό ψαρά.

Πλήγμα στον Παραδοσιακό Τουρισμό & Προώθηση Εναλλακτικών Μοντέλων: Ο φόβος για τις ελληνικές θάλασσες πλήττει άμεσα το κλασικό μοντέλο τουρισμού "ήλιος και θάλασσα", το οποίο στηρίζει χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στα νησιά και τα παράλια.

Την ίδια στιγμή, η αποστροφή προς την ανοιχτή θάλασσα λειτουργεί ως έμμεση διαφήμιση για ελεγχόμενα περιβάλλοντα (ξενοδοχεία με μεγάλες πισίνες, water parks) και ωθεί ένα μέρος της αγοράς προς τον ορεινό τουρισμό ή σε real estate επενδύσεις που δεν εξαρτώνται από την ελεύθερη ακτογραμμή. Το Συμπέρασμα: Η μετατροπή ενός υπαρκτού περιβαλλοντικού προβλήματος (που απαιτούσε κρατική διαχείριση) σε ένα "θρίλερ των media" δεν μπορεί να είναι τυχαία.

Χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης για την αναδιάρθρωση της αγοράς: από την ελεύθερη αλιεία και τον δημόσιο χαρακτήρα των ακτών, προς την πλήρως ελεγχόμενη, ιδιωτικοποιημένη και βιομηχανοποιημένη εκμετάλλευση της τροφής και της αναψυχής.

Τα μέτρα που παίρνει σήμερα η Κυβέρνηση με κίνητρα προς τους αλιείς είναι πολύ καθυστερημένα και λόγω προεκλογικής περιόδου πιθανόν να εμφανιστούν φαινόμενα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα δείξει. Πάντως εγώ θα πάω στην Καραθώνα 😉

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους