ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΜ ΛΕΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Συνεχώς ακούμε και βλέπουμε για τοποθετήσεις του τύπου ‘Ιστορική μνήμη’, ΄αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογικής μνήμης’, 4 γενιές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πραγματικά τέτοιες τοποθετήσεις διερωτόμαστε εάν τελικά αυτή η ιστορική μνήμη θέλει να συνεχίσει των εγκλωβισμό ή την δια βίου φυλάκιση των ζώων που σε τίποτα δεν έφταιξαν? Θέλουν πράγματι να συνεχιστεί αυτή η αδικία και η συνέχιση μιας συλλογικής μνήμης η οποία να εδράζεται στην μιζέρια και την ταλαιπωρία των ζώων με μόνο γνώμονα την δική μας ψυχαγωγία? Η συλλογική μνήμη θα πρέπει να παραμένει ζωντανή και στα πιο κάτω θλιβερά γεγονότα όπου περιστατικά θανάτων ζώων προκάλεσαν σάλο * Ο θάνατος της ελεφαντίνας Τζούλης * Ο θάνατος του μικρού ελαφιού (Δεκέμβριος 2022): Ήταν το περιστατικό που «ξεχείλισε το ποτήρι». Το άτυχο ζώο πέθανε από ασφυξία όταν τα κέρατά του παγιδεύτηκαν σε μεταλλικό πλέγμα περίφραξης γύρω από δέντρο.

Η καθυστερημένη αντίληψη του συμβάντος από τους φροντιστές προκάλεσε την οργή των πολιτών και οργανώσεων, οδηγώντας σε μεγάλες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. * Απόρριψη νεκρών ζώων σε σκυβαλότοπο (Μάρτιος 2022): Σάλο είχε προκαλέσει η επίσημη καταγγελία ότι σοροί ζώων του ζωολογικού κήπου, ανάμεσά τους και μιας κουκουβάγιας, είχαν πεταχτεί παράνομα στον σκυβαλότοπο στο Βατί αντί να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία αποτέφρωσης. * Η τύχη των 9 λιονταριών (σήμα κατατεθέν του Δήμου Λεμεσού), και ενώ η επιμορφωτική φιλοζωική οργάνωση ΚΙΒΩΤΟΣ (ARC)προειδοποιούσε- αποκάλυψε, ότι τα λιοντάρια θα κατέληγαν ως στόχοι σε σαφάρι για 4χιλ δολάρια.

Το ιδιωτικό πάρκο στη Νότια Αφρική, όπου στάλθηκαν τα λιοντάρια, συνδεόταν άμεσα με τη βιομηχανία του canned hunting (ελεγχόμενο κυνήγι), και τελικά μερικά από αυτά δολοφονήθηκαν ως στόχοι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους