Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Όταν δεν θα υπάρχω πια, θα γραφτούν και θα ειπωθούν για μένα τα σημαντικότερα και τα πιο ουσιαστικά.

Και πολλά θα αναγνωριστούν τότε.

Αυτό με ικανοποιεί». Τα παραπάνω προφητικά λόγια της Αλίκης Βουγιουκλάκη ακούστηκαν το βράδυ της Τετάρτης, στην κατάμεστη αίθουσα «Δημήτρης Ροντήρης» του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, όπου πραγματοποιήθηκε μια όμορφη εκδήλωση για «το πιο λαμπρό αστέρι» της «χρυσής» εποχής του ελληνικού σινεμά, σκορπίζοντας στα πλήθη βαθιά συγκίνηση και μια γλυκιά νοσταλγία.

Τριάντα χρόνια μετά το τελευταίο της ταξίδι, τον Ιούλιο του 1996, η Αλίκη επέστρεψε συμβολικά στο θεατρικό της σπίτι, αποκτώντας εκεί, σε μόνιμη βάση, έναν χώρο μνήμης γεμάτο προσωπικά αντικείμενα και αναμνήσεις, πολύτιμα τεκμήρια της ζωής και της καριέρας της, που αποκαλύπτουν όχι μόνο τον μύθο αλλά και τη γυναίκα πίσω από τη λάμψη.

Όσοι βρέθηκαν στο καμαρίνι της Αλίκης Βουγιουκλάκη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το βράδυ της Τετάρτης αντίκρισαν το θρυλικό κοστούμι της από την «Εύθυμη χήρα», τη ρόμπα που φορούσε μετά τις παραστάσεις, την περούκα της από το «Βίκτωρ και Βικτώρια», τα γάντια, τα γυαλιά, τους καθρέφτες, τα παντοφλάκια της, ακόμη και το άρωμα του οίκου Guerlain που είχε δημιουργηθεί προς τιμήν της.

Αντικείμενα που μοιάζουν να περιμένουν ακόμη την επιστροφή της… (H espressonews.gr περιηγήθηκε στο καμαρίνι της Αλίκης Βουγιουκλάκη, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά -ένα εγχείρημα που οραματίστηκε και υλοποίησε ο δημοσιογράφος και προϊστάμενος Προγράμματος και Πολιτισμού της ΔΗΡΑΠ – Κανάλι Ένα 90,4 Panagiotis Fitras ο οποίος, κοιτώντας κάποια στιγμή προς τον ουρανό, κατά τη διάρκεια της ξεχωριστής εκδήλωσης, ανέφερε συγκινημένος: «Αλίκη μου, ξέρω πως από εκεί ψηλά θα χαμογελάς.

Τι όμορφα που ξαναγύρισες εδώ!» (Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ στο link του πρώτου σχολίου -πολλά ευχαριστώ Natasa Pappa)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους