«Τρομοκρατία και κομμουνισμός»:Ο Λ.Τρότσκι η στρατιωτικοποίηση της εργασίας και η κριτική του Α.Στίνα A' Ο Α.Στίνας, επαναστάτης, παραδοσιακός κομμουνιστής αρχικά, τροτσκιστής στην συνέχεια, τελικά...

Πλήρες Κείμενο:

«Τρομοκρατία και κομμουνισμός»:Ο Λ.Τρότσκι η στρατιωτικοποίηση της εργασίας και η κριτική του Α.Στίνα A' Ο Α.Στίνας, επαναστάτης, παραδοσιακός κομμουνιστής αρχικά, τροτσκιστής στην συνέχεια, τελικά ελεύθερο επαναστατικό κριτικό πνεύμα που στην ομάδα του εξελίχθηκε ο Κ.Καστοριάδης συμπεραίνει στο έργο του «Αναμνήσεις-εβδομήντα χρόνια κάτω από τη σημαία της σοσιαλιστικής επανάστασης ότι στο Τρότσκυ διατυπώθηκε με τον πιο σαφή τρόπο η θεωρία της καταναγκαστικής εργασίας, της στρατιωτικοποίησης της εργασίας και της δημιουργίας εργατικών στρατιών.

Πρόκειται για μια σκέψη που αναπτύσσει και τεκμηριώνει στο έργο του (ιδιαίτερα στη «Γένεση του ολοκληρωτισμού») και ο Κώστας Παπαϊωάννου.

Πιο συγκεκριμένα, ο Στίνας υποστηρίζει ότι: «Στο "Τρομοκρατία και Κομμουνισμός"(σημ. ο Τρότσκυ) γράφει ότι το κόμμα έχει υποκαταστήσει με τη δικτατορία του την εξουσία της εργατικής τάξης γιατί "οι κομμουνιστές εκφράζουν τα θεμελιώδη συμφέροντα της εργατικής τάξης". Αλλά "τα θεμελιώδη συμφέροντα της εργατικής τάξης" είναι η χειραφέτησή της.

Και η χειραφέτηση δεν μπορεί να συμβιβαστεί και δεν μπορεί να εννοηθεί όταν "εκφράζεται" από άλλους οποιοιδήποτε και αν είναι αυτοί.

Στο "Τρομοκρατία και Κομμουνισμός" ο Τρότσκυ δίνει τη συνταγή που θα εφαρμόσει κατόπιν ο Στάλιν: "Επιστράτευση των εργατών", "καταναγκαστική εργασία", "αμείλικτη δικτατορία του Κράτους με την πιο άσπλαγχνη μορφή που με τη δύναμη της εξουσίας περισφίγγει τη ζωή των πολιτών προς κάθε διεύθυνση". Με τη θεωρία του εκφυλισμένου εργατικού κράτους αφαιρεί από τον σοσιαλισμό τον Σοσιαλισμό. Ο Σοσιαλισμός δεν είναι μια αυτοδιευθυνόμενη κοινότης χειραφετημένων ανθρώπων, αλλά μια εκμεταλλευτική κοινωνία με κρατικοποιημένα τα μέσα παραγωγής.

Και η μοίρα της εργατικής τάξης είναι, να είναι ταυτόχρονα κυρίαρχη και καταπιεζόμενη τάξη.

Κυρίαρχη με την "ιστορικοδιαλεκτική" έννοια του όρου επειδή τα μέσα παραγωγής είναι κρατικοποιημένα και καταπιεζόμενη επειδή άλλος και όχι αυτή κατέχει την εξουσία και στο κράτος και στα μέσα παραγωγής και παντού. Ο Τρότσκυ ήταν ο πιο αναρμόδιος και ο πιο ακατάλληλος για θεωρητικός της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Αυτός ήταν ένας από τους κυριότερους αρχηγούς εκείνων που με τα λόγια και με τα έργα, με τη "διαλεκτική" και τα πολυβόλα φράξανε το δρόμο στην επανάσταση και ξαναβάλανε τους εργάτες στο ζυγό» . Στην ίδια κατεύθυνση ο Κώστας Παπαϊωάννου επισημαίνει ότι η ηγεσία των μπολσεβίκων είχε στρατιωτικοποιηθεί, γεγονός που ευνόησε την άνοδο της γραφειοκρατίας και του ολοκληρωτισμού: «την εποχή αυτή, που γινόταν ολοένα και πιο φανερό ότι μόνο η αναζωογόνηση του δημοκρατικού ελέγχου ήταν σε θέση να εξουδετερώσει τον κίνδυνο του γραφειοκρατικού εκφυλισμού των κατ’ όνομα σοσιαλιστικών θεσμών της κρατικοποιημένης οικονομίας, ο μεν Λένιν εξομοίωνε την «πολεμική οικονομία» με το «δυτικό πολιτισμό», ο δε Τρότσκι ζητούσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, να «στρατιωτικοποιηθούν» τα εργατικά συνδικάτα και να επιβληθεί σ’ όλους τους τομείς της παραγωγής, και ιδίως στα εργοστάσια και τις μεταφορές, ένα καθεστώς στρατιωτικής κινητοποίησης και πειθαρχίας, που θύμιζε πολύ περισσότερο τις «στρατιωτικές αποικίες» του Αρακτσέγιεφ, του πολύ αντιδραστικού υπουργού του Τσάρου Αλέξανδρου του Α’, παρά την «αυτοδιοίκηση των παραγωγών» των σοσιαλιστικών μανιφέστων» . Συμπληρώνει δε ότι όλα τα γραπτά του Τρότσκι του 1920 «τονίζουν την ανάγκη να εφαρμοστεί στη βιομηχανία μια αυστηρή πειθαρχία, ν’ αποκατασταθεί στη βιομηχανία (όπως και στο στρατό) η απεριόριστη εξουσία των ηγετών, να αφαιρεθεί εντελώς από τους απλούς εργάτες το δικαίωμα να επεμβαίνουν στο έργο της διοίκησης, και να δοθεί εις αντάλλαγμα στους πιο προικισμένους εργάτες η δυνατότητα ν’ ανέβουν γρήγορα στις βαθμίδες της διοικητικής ιεραρχίας» . Ένα πρώτο τέτοιο παράδειγμα εφαρμογής των θέσεων αυτών ήταν η στρατιωτικοποίηση του συγκοινωνιακού συστήματος.

Το στρατιωτικό δυναμικό πρόσφερε μια «φτηνή και πειθαρχημένη εργατική δύναμη» ενώ οι τοπικοί στρατιωτικοί διοικητές μπορούσαν «να χρησιμοποιήσουν όπως θέλουν τη στρατολογημένη εργατική δύναμη, χωρίς να λάβουν υπ’ όψη τους ούτε τα εργατικά συνδικάτα, ούτε τα τοπικά σοβιέτ» . Η γενίκευση της καταναγκαστικής εργασίας σήμαινε ότι «το κράτος μπορούσε να αποσπάσει τον κάθε εργάτη από το σπίτι του, την οικογένεια του, τον τόπο του και να τον στείλει να δουλέψει εκεί όπου θα μπορούσε ν’ αποδεχτεί χρήσιμος για την εκτέλεση ενός σχεδίου, για τον καταρτισμό του οποίου η γνώμη του εθεωρείτο περιττή» . Η πολιτική του Τρότσκι «ήταν η εφαρμογή των ιδεών του Λένιν όπως και ολάκερης της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία άλλωστε δεν άργησε ν’ αποκηρύξει πανηγυρικά τη συκοφαντική εκστρατεία των «ζηνοβιεφιστών» κατά των δικτατορικών μεθόδων που επικρατούσαν στο Επιτροπάτο των Μεταφορών» . Τ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους