Στις αρχές των συνομιλιών για τη λύση του Κυπριακού τα πρώτα 3-4 χρόνια μετά την εισβολή, ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, δήλωνε προς την πλευρά μας, ότι η ουσία ειναι να...

Πλήρες Κείμενο:

Στις αρχές των συνομιλιών για τη λύση του Κυπριακού τα πρώτα 3-4 χρόνια μετά την εισβολή, ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, δήλωνε προς την πλευρά μας, ότι η ουσία ειναι να επιστραφεί στην Ε/Κ κοινότητα όσο πιο μεγαλύτερο κομμάτι κατεχόμενης γής, να επιστρέψουν όσο πιο πολλοί πρόσφυγες στα σπίτια τους και ήταν τόσο έντονος στη ομιλία του τα Χριστούγεννα του 1978 στην Βουλή των Ελλήνων για την απόρριψη απο την πλευρά μας του ΑΒΚ σχεδίου του Νιόβρη του 1978, που φάνηκε η απογοήτευση του απο τους χειρισμούς τότε του Σπύρου Κυπριανού.

Γιατί τα υπόλοιπα εξήγησε, με τον χρόνο και εξ' ανάγκης θα νομιμοποιηθούν.

Τότε στην Ε/Κ κοινότητα κυριαρχούσαν τα εύηχα συνθήματα της περιόδου Μακαρίου - Κυπριανού για σύνορα στη Κερύνεια, όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους και κάτι μακροχρόνιοι αγώνες που κατάντησαν μακροχρόνιες αγωνίες.

Πέρασαν έκτοτε χρόνια πολλά για να αντιληφθεί η κοντόφθαλμη ηγεσία μας, με εξαίρεση τον Γλαύκο Κληρίδη και τον Γιώργο Βασιλείου, ότι η μή λύση του Κυπριακού θα οδηγούσε στην διχοτόμιση στα σημερινά "σύνορα" της 16ης Αυγούστου 1974.

Η ένταξη μας στην ΕΕ δεν μας συνέτησε.

Τουναντίον μας τροφοδότησε με αλαζονεία και έπαρση.

Με ανούσιους αλαλαγμούς φυλών της ζούγκλας ή των Ινδιάνων της Αμερικής, θα επιβάλουμε τα θέλω μας.

Και όταν τα Η.Ε. και η ΕΕ κατάφεραν να μας φέρουν Σχέδια λύσης το 2004 και στο παρα τρίχα τελική συμφωνία το 2017, είπαμε όχι στο πρώτο, σηκωθήκαμε και φύγαμε στο δεύτερο.

Το σχέδιο χαλαρής λύσης που προετοιμάζουν τα ΗΕ σε συνεργασία με την ΕΕ, την Τουρκία και την Ελλάδα, είναι αυτή τη φορά η τελευταία μας ευκαιρία.

Γιατί άν τα Η.Ε. και η ΕΕ παραδοθούν στη δική μας αμετροέπεια και μας αφήσουν στο έλεος του Θεού, ίσως ούτε το έλεος του Θεού να μην μας σώζει, θα είμαστε έρμαιο των συμφερόντων άλλων με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ζούμε σε μια ακατάστατη και επικίνδυνη διεθνή τάξη πραγμάτων, που η αδράνεια στη λύση του προβλήματος μας, αποβεί μοιραία...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους