Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στους πατεράδες. Δεν ξέρω αν είμαι ο πατέρας που θα ήθελαν να είμαι τα παιδιά μου.

Ξέρω όμως ότι κάθε μέρα προσπαθώ με όσες δυνάμεις έχω.

Η ζωή δεν ήρθε όπως την είχα φανταστεί.

Το κλείσιμο της εταιρείας, Ένας χωρισμός, διαφορετικά σπίτια, διαφορετικές πόλεις, αποστάσεις που δεν μετριούνται μόνο σε χιλιόμετρα.

Εργάζομαι καθημερινά για να τα βγάλω πέρα και, όταν μου δίνεται η ευκαιρία, συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ, να παίζω μουσική.

Όχι γιατί κυνηγάω κάτι μεγάλο, αλλά γιατί προσπαθώ να σταθώ όρθιος και να ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις μου.

Τα παιδιά μου ακολουθούν τον δικό τους δρόμο και είμαι περήφανος γι’ αυτά, ακόμη κι όταν δεν το λέω συχνά.

Ο μεγάλος μου έχει ανοίξει τα φτερά του, η κόρη μου κυνηγά τα όνειρά της και ο μικρός μου δίνει τον δικό του αγώνα.

Φέτος τελείωσε τη Β’ Λυκείου και του χρόνου θα δώσει Πανελλαδικές.

Δεν έχουν μεγαλώσει όλα μου τα παιδιά ακόμη· και σε αυτή τη διαδρομή δεν είναι μόνος του, είμαστε όλοι μαζί.

Όπως κάθε οικογένεια, έτσι κι εμείς έχουμε περάσει και περνάμε δυσκολίες, παρεξηγήσεις και σιωπές.

Υπάρχουν στιγμές που πονάνε περισσότερο απ’ όσο μπορώ να περιγράψω.

Όμως η αγάπη ενός πατέρα δεν μπαίνει σε ζυγαριά, ούτε μετριέται με χρήματα, ούτε μειώνεται όταν οι σχέσεις δοκιμάζονται.

Πιστεύω βαθιά πως οι πραγματικές ηρωίδες της ζωής είναι οι μάνες.

Ιδιαίτερα οι διαζευγμένες μητέρες, που σηκώνουν καθημερινά ένα τεράστιο βάρος και αφιερώνουν τη ζωή τους στα παιδιά τους.

Τους αξίζει ο σεβασμός και η αναγνώρισή μας.

Αυτό όμως δεν αναιρεί τον σιωπηλό αγώνα πολλών πατεράδων.

Εκείνων που προσπαθούν να είναι παρόντες, να στηρίζουν όπως μπορούν, να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους και να ζουν με την αγωνία μήπως, παρά τις προσπάθειές τους, δεν είναι αρκετοί.

Δεν γράφω αυτές τις σκέψεις για να δικαιωθώ ούτε για να με λυπηθεί κανείς.

Τις γράφω γιατί πιστεύω ότι πολλοί πατεράδες θα αναγνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτές.

Εύχομαι μόνο, όταν περάσουν τα χρόνια, τα παιδιά μου να θυμούνται ότι μπορεί να έκανα λάθη, μπορεί να μην μπόρεσα να τους προσφέρω όλα όσα θα ήθελα, αλλά δεν έπαψα ποτέ να τα αγαπώ και να παλεύω γι’ αυτά με όλες μου τις δυνάμεις.

Χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες που, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζουν να αγαπούν χωρίς όρους.

Και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλες τις μητέρες που δίνουν καθημερινά την ψυχή τους για τα παιδιά τους.

Στο τέλος, δεν έχει σημασία ποιος έκανε περισσότερα. Σημασία έχει τα παιδιά να μεγαλώνουν γνωρίζοντας πως αγαπήθηκαν αληθινά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους