Ὁ θάνατος εἶναι εὐλογία τοῦ Θεοῦ, γιατί ἂν δὲν τὸν ἐπέτρεπε ὁ Θεός, θὰ ἦταν τὸ κακὸ ἀθάνατο. Καρκίνοι, ἀρρώστιες, βάσανα κ.ά. θὰ ὑπῆρχαν αἰώνια στὸν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς θάνατο ἀκούμε καὶ χτυπᾶμε ξύλο, λες...
Ὁ θάνατος εἶναι εὐλογία τοῦ Θεοῦ, γιατί ἂν δὲν τὸν ἐπέτρεπε ὁ Θεός, θὰ ἦταν τὸ κακὸ ἀθάνατο.
Καρκίνοι, ἀρρώστιες, βάσανα κ.ά. θὰ ὑπῆρχαν αἰώνια στὸν ἄνθρωπο.
Ἐμεῖς θάνατο ἀκούμε καὶ χτυπᾶμε ξύλο, λες καὶ ἀπομακρύνουμε ἔτσι τὸν θάνατο.
Οὔτε καν θέλουμε νὰ θυμόμαστε τὴ λέξη θάνατος.
Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ «γραφεῖα κηδειῶν» μετονομάστηκαν σὲ «γραφεῖα τελετῶν», γιὰ νὰ μὴν προκαλοῦν τὴν ἀποστροφή τοῦ κόσμου... Ἀστεῖα πράγματα! Ἡ μνήμη θανάτου ἀποτελεῖ τροχοπέδη στὸ νὰ ἁμαρτήσει ὁ ἄνθρωπος, διότι μετὰ τὸν θάνατο ὑπάρχει κρίση. Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους