Άδικα Άδικα συγκρίνεσαι με το τι έχουν οι άλλοι. Άδικα σε συγκρίνουν οι γονείς σου, πχ με το τι έχουν καταφέρει οι συνομηλίκοι σου. Άδικα περιμένεις να σε βρουν στο σημείο που βρίσκεσαι και να σε...
Άδικα Άδικα συγκρίνεσαι με το τι έχουν οι άλλοι. Άδικα σε συγκρίνουν οι γονείς σου, πχ με το τι έχουν καταφέρει οι συνομηλίκοι σου.
Άδικα περιμένεις να σε βρουν στο σημείο που βρίσκεσαι και να σε κατανοήσουν.
Άδικα περιμένουν να αναλαμβάνεις δικές τους ελλείψεις, τώρα που η ψυχοθεραπεία μπήκε στο μονοπάτι σου.
Άδικα κοίτας τι κάνουν οι άλλοι με τις ζωές τους.
Άδικα κοιτούν αν και πόσο πειθαρχημένος είσαι, σύμφωνα με... Ότι Άδικα περπατάς με προσδοκίες άλλων τον δρόμο της ζωής σου, έναν δρόμο που όπου και αν κοιτάξεις, μπροστά ή πίσω, μόνο εσένα θα δεις να τον βιώνει.
Νιώθεις με το στανιό δεύτερος σε έναν αγώνα που τρέχεις μόνος.
Όλοι τρέχουμε μόνοι τον αγώνα μας.
Κοιτάμε στους παράλληλους δρόμους τι κάνουν οι άλλοι και σκοντάφτουμε στα ίδια μας τα πόδια.
Μας κάνουν νοήματα, γνεφουμε, σχολιάζουμε, μας κρίνουν, και αντί να κοιτάμε τις λακούβες μας, κοιτάμε αν θα χτυπήσει ο απέναντι στο δέντρο.
Έχουμε γνώμη και άποψη για το μονοπάτι του άλλου.
Την ζωή σου, μόνο εσύ την φτιάχνεις.
Εσύ ορίζεις ποιος θα έρθει τόσο κοντά σου, ώστε να σε επηρεάσει θετικά ή αρνητικά.
Εσύ επιτρέπεις τα λόγια που άκουσες να επαναλαμβάνονται στο μυαλό σου ξανά και ξανά.
Εσύ διαθέτεις τα αποθέματα ενέργειας σου στα θέματα που προκύπτουν.
Εσύ αποφασίζεις πόσο θα μείνεις πίσω πενθώντας, ή θα πάρεις το πένθος αγκαζε και θα πάτε παρακάτω.
Εσύ θα πεις, οκ, φτάνει.
Δέχομαι όσα έγιναν Έγιναν Τώρα ας με στηρίξω, ώστε να κάνω μια αλλαγή σκηνικού.
Άς δω τι μου επιφυλάσσει η διαδρομή μου.
Ο δρόμος μου Ο ολόδικος μου δρόμος.
Όλοι περπατούν τον δικό τους δρόμο.
Εσύ κοίτα την ευθύνη σου.
Κοίτα γύρω σου τώρα, αυτό που περπατάς.
Δεν ξέρεις πόσα χιλιόμετρα έχεις ακόμα, ή μέτρα.
Δεν ξέρεις τι ομορφιές θα συναντήσεις, ή θα χάσεις αν κοιτάς τον δρόμο του άλλου.
Μείνε πιστός στην ευθύνη της πορείας σου.
Ότι και αν περιλαμβάνει αυτό.
Αν εσύ είσαι καλά, άσε τους άλλους να περπατάνε όπως θέλουν, ακόμα και με το κεφάλι κάτω.
Αυτοί έχουν την δική τους ζωή να διανύσουν.
Μη κοιτάς άλλου, δεν υπάρχει το άλλου.
Θέατρο είναι.
Και αν οι άλλοι κοιτάνε, άσε τους.
Φοβούνται να κοιτάξουν τους ίδιους, μη δουν στη ζωή τους αυτά που κατηγορουν στους άλλους. Περπάτα. Chryssoula Kafestidou Εμβίωση - Ψυχοδυναμική Συμβουλευτική Ενηλίκων, Ζεύγους, Lgbtqia2s+
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους