Ας εξηγήσει κάποιος σε αυτή τη μάνα… Μια σκυλίτσα που είχε ήδη 7 δικά της κουτάβια και πήρε κοντά της άλλα 5 ορφανά, γιατί η ανθρώπινη κοινωνία απέτυχε ξανά. Πείτε μας: ❓ Πότε θα εφαρμοστεί...
Ας εξηγήσει κάποιος σε αυτή τη μάνα… Μια σκυλίτσα που είχε ήδη 7 δικά της κουτάβια και πήρε κοντά της άλλα 5 ορφανά, γιατί η ανθρώπινη κοινωνία απέτυχε ξανά.
Πείτε μας: ❓ Πότε θα εφαρμοστεί πραγματικά ο νόμος; Πότε θα εκπαιδευτεί η Αστυνομία; Πότε θα εκπαιδευτούν οι Δήμοι; Πότε θα εκπαιδευτούν οι δικαστικοί λειτουργοί; Πότε θα υπάρξει επιτέλους ένας σοβαρός εθνικός σχεδιασμός για τα αδέσποτα; Εμείς πλέον δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τίποτα.
Μόνο κλαίμε για την κατάντια της χώρας μας.
Γιατί αν το κράτος είχε πραγματικά αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος, δεν θα βλέπαμε καθημερινά μωρά σε κάδους, κουτάβια σε χωματερές και μάνες να σηκώνουν ένα βάρος που θα έπρεπε να σηκώνει μια οργανωμένη πολιτεία.
Ακούμε για: Μητρώα, DNA, Ακαδημίες, Αστυνομία Ζώων, Μνημόνια συνεργασίας, Βραβεύσεις και παρουσιάσεις.
Και όμως, το αποτέλεσμα στους δρόμους είναι: 0 + 0 = 0. Τα αδέσποτα δεν μειώνονται. Αυξάνονται.
Αν δεχτούμε ότι όταν ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία ο αριθμός των αδέσποτων υπολογιζόταν περίπου στα 2 εκατομμύρια και σήμερα γίνεται λόγος για 4 εκατομμύρια, τότε κάτι είναι προφανές: Η στρατηγική που ακολουθείται δεν αποδίδει.
Και για να είμαστε δίκαιοι, ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις έλυσαν το πρόβλημα.
Το θεσμικό πλαίσιο ήταν ακόμη πιο αδύναμο.
Όμως το αποτέλεσμα σήμερα παραμένει τραγικό.
Όταν οι αριθμοί διπλασιάζονται, δεν μπορείς να μιλάς για επιτυχία.
Χρειάζεται αυτοκριτική, πραγματική εφαρμογή των νόμων, μαζικές στειρώσεις, χρηματοδότηση των Δήμων, εκπαίδευση των αρμόδιων φορέων και ένα εθνικό σχέδιο που να σώζει ζωές αντί να παράγει διαρκώς νέα αδέσποτα.
Γιατί αυτή η μάνα με τα 12 κουτάβια δεν είναι μια συγκινητική ιστορία. Είναι η πιο σκληρή απόδειξη της συλλογικής μας αποτυχίας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους