Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🤯🤯Ρινους Μίχελς- Φιλ Τζάκσον: από το total football στο total basketball. ✍️Γράφει ο Μιχάλης Κουκουμπάνης 🧐🧐Με αφορμή την εναρξη ίσως του μεγαλύτερου ποδοσφαιρικού γεγονότος στον πλανήτη, του παγκόσμιου κυπελλου εθνικων ομάδων το ενδιαφέρον των θεατών μετατοπίζεται σιγά σιγά αναπόφευκτα προς εκεινη την κατεύθυνση.

Βέβαια η σύνδεση ποδοσφαίρου και μπάσκετ πάντα κέντριζε το ενδιαφέρον των θεατών ειδικά στη χώρα μας, ήταν όμως συχνά ατελέσφορη και δεν οδηγούσε στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Η μόνη απτή σύνδεση αφορά τον εφευρέτη του αγαπημένου αθλήματος της πορτοκαλί θεάς, τον James Naismith, ο οποίος στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του αθλήματος το 1891, χρησιμοποιούσε μπάλες ποδοσφαίρου που έμπαιναν σε ψάθινα καλάθια, αλλά από τότε το άθλημα έχει εξαπλωθεί και εξελιχθεί ραγδαία. 🔥🔥Πρόσφατα όμως, ανατρέχοντας στις διάφορες μπασκετικές δυναστείες και φέρνοντας στη μνήμη τις κουβέντες που έκανα με τον πατέρα μου σχετικά με το "απόλυτο" κατά πολλούς ποδόσφαιρο του Άγιαξ της δεκαετίας του 70, του Ρίνους Μίχελς και του Γιόχαν Κρόιφ, προσπάθησα συνειρμικά να καταγράψω παρόμοιες μπασκετικές περιπτώσεις.

Η μεγάλη Γιουγκοπλάστικα στα τέλη των 80s και αρχές 90s, συνέπεσε με τη βρεφική μου ηλικία και δεν έγινε ποτέ βίωμα.

Ο επίσης μεγάλος Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς την περίοδο 2000-2011 ηταν μεν κυριαρχικός στην Ευρωλίγκα, αλλά με "διαλείμματα" κατακτήσεων και από άλλες ομάδες.

Έτσι, η σκέψη μου με οδήγησε στη δεύτερη συνεχόμενη τριετία κατακτήσεων απο τους Bulls, όπου η εν λόγω δυναστεία των Ταύρων παρουσίασε κάτι πολύ κοντινό στο απόλυτο μπάσκετ, μια ομάδα που νικούσε με καθε τρόπο, χωρίς ιδιαίτερες χτυπητές αδυναμίες. 💪💪Περνώντας πρωτα στη στελέχωση, η μεγάλη αναβάθμιση του ήδη δυνατού ρόστερ αφορούσε την απόκτηση παιχτών που έμελλε να παίξουν κομβικό ρόλο στο δεύτερο 3-peat.

Αρχικά, ο Dennis Rodman, έδωσε στην ομάδα την αμυντική σκληραδα που έλειπε, μάρκαρε τα πάντα απο το 1 ως το 5 στις αλλαγές και κατέβαζε μανιωδώς τα ριμπάουντ, με πρωτόγνωρα νούμερα, όντας ο πρώτος ριμπάουντερ της λίγκας για 7 συναπτά έτη! Έπειτα ο Ron Harper, που ήρθε μεν λίγο νωρίτερα τη χρονιά που ο Michael Jordan είχε αποσυρθεί προσωρινά, δέχθηκε όμως να ρίξει το εγωισμό του και να μετατραπεί απο έναν scoring guard, σε ένα γενικό κουμανταδόρο με καλή οργάνωση, που λόγω ύψους και αθλητικότητας πίεζε ασφυκτικά στην περιφέρεια, βοηθώντας και αυτός στα ριμπάουντ.

Τέλος, περνώντας στη μεγάλη λατρεία των Ευρωπαίων φιλάθλων Τόνι Κούκοτς, εδώ τα λόγια περισσεύουν. Ο"πολυμορφικός" Κροάτης, ίσως ένα από τα πληρέστερα πακέτα παίχτη που εξήγαγε η Γηραιά Ήπειρος, πρόλαβε και αυτός τα πέτρινα χρόνια των Bulls, τις χρονιές που ο Jordan είχε αποσυρθεί, αλλά το all around παιχνιδι του, καθιέρωσε στη συνείδηση των φιλάθλων την έννοια του 6ου παίχτη, του παράγοντα δηλαδή που ερχόμενος απο τον πάγκο, άλλαζε τη δυναμική ενός παιχνιδιού, όταν οι star παίχτες έδειχναν να χωλαίνουν. 😱😱Όσο για τον MJ και τον Pippen; Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς..Το καλυτερο δίδυμο στην ιστορία του μπάσκετ κατα την προσωπική μου άποψη, που πολλοί φίλαθλοι βλέποντας σπασμωδικά highlights και επιθετικά στιγμιότυπα, ξεχνάνε το πόσο τρομακτικοί αμυντικοί υπήρξαν και οι δύο. Ο Jordan ενδεικτικά, σε 15 σεζόν καριέρας υπήρξε 9 φορές μέλος της καλύτερης αμυντικής πεντάδας.

Το 1988 δε, αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός του ΝΒΑ, ενώ ειναι έως σήμερα 4ος στην ιστορία του ΝΒΑ σε κλεψίματα.

Ο έταιρος Διόσκουρος Πίπεν, αναδείχθηκε με τη σειρά του 8 φορές μέλος της καλύτερης πρώτης αμυντικής πεντάδας, 8ος σε αριθμό κλεψιμάτων στην ιστορία του ΝΒΑ, ενώ το 1995 ηγήθηκε στη σεζόν σε κλεψίματα.

Η άμυνα αλλαγών των Bulls τρομοκρατουσε τον ανταγωνισμό, αφού οι συνεχείς αλλαγές των Harper,Jordan,Pippen και Rodman (που ήταν ολοι κοντά στα 2 μέτρα ύψος), προσέφερε ευελιξία, αθλητικότητα και προσαρμοστικότητα, με ενεργά χέρια που συχνά οδηγούσαν σε κλεψίματα και εκδήλωση αιφνιδιασμών. 👌👌Βέβαια σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε πως η κυριαρχική φύση των Bulls εκφράστηκε εκτός της άμυνας και μέσα από ένα λεπτομερές επιθετικό πλάνο.

Ο τεράστιος Tex Winter, ενας προπονητής με πλούσια καριέρα στο κολεγιακό πρωτάθλημα, παρότρυνε ως βοηθός προπονητή τον άπειρο head coach Phil Jackson να εφαρμόσει τη τριγωνική επίθεση, σε μια κίνηση που άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας μπασκετικής ιστορίας.

Το εν λόγω σύστημα έβγαλε στο παρκέ όλα τα δυνατά σημεία των Bulls (και αργότερα των Lakers), που ναι μεν είχε τους Jordan και Pippen κύριους εκφραστές της επίθεσης, αλλά η κίνηση, οι σωστές αποστάσεις και το σωστό διάβασμα των miss match, ενέπλεκε ιδανικά τους υπόλοιπους παίχτες του ρόστερ (Kerr, Kukoc, Harper κλπ), δίνοντάς τους ρόλο και ευθύνες σε μια ομάδα πρωταθλητισμού. 💥💥Παράλληλα επέτρεπε στον Jordan να εκφραστεί αρκετά στο low post, εκεί που το παιχνίδι με πλάτη με τα φονικά fadeaway ήταν πραγματικά αδύνατον να σταματηθούν. Ο Jordan μετά την προσωρινή του απόσυρση, γύρισε στα παρκέ διψασμένος και με το γνωστό του τεράστιο κίνητρο που τον οδηγούσε σε όλη την καριέρα του, με μια νοοτροπία νικητή και ηγετική προσωπικότητα που ίσως δεν έχουμε συναντήσει ξανά στο άθλημα του μπάσκετ.

Η κυριαρχία των Ταύρων στο δεύτερο 3 peat, αποτυπώνεται και στους αριθμούς όπου οι Bulls τελείωσαν τη regular season με ρεκόρ 72-10, 69-13 και 62-20 αντίστοιχα και 3 σερί δαχτυλίδια απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου της χρυσής δεκαετίας των 90s.

Σκεφτείτε μόνο πόσοι παιχταράδες των 90s, δε γεύτηκαν ποτέ το νέκταρ της κατάκτησης ενός δαχτυλιδιού, επειδή υπήρχε απέναντί τους αυτό το "φάντασμα" στο Σικάγο (Barkley, Reggie Miller, Pat Ewing, John Stockton, Karl Malone και πολλοί αλλοι). 👏👏Έν κατακλείδι, αν και προσωπικά η σκέψη μου όταν ακούω τις λέξεις "απόλυτη ομαδα" και "κυριαρχία ανατρέχει στους Bulls του 95-98, σίγουρα ξεχνάω κάποιες παρόμοιες περιπτώσεις, τις οποίες οι αναγνώστες μπορούν ελεύθερα και με μεγάλη χαρά να επισημάνουν στα σχόλια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους