Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθομαι στο δωμάτιο του νοσοκομείου, η ανάσα της βαριά, τα πόδια και τα χέρια πρησμένα.

Τα κοιτάζει ξανά και ξανά -σαν ασβέστης έγιναν ,λεει.πράγματι είναι τα νύχια κατασπρα σαν ασβέστης.

Αυτά τα χέρια που δούλεψαν χρόνια για να καταφέρουν να μεγαλώσουν 2 παιδιά.Αυτα τα πόδια τα μικρά ντελικάτα κιας έχουν πρηστεί, περπάτησαν δρόμους και δρόμους μοναξιάς, πίκρας,αγωνίας.

Χαρές δεν είδε πολλές η κυρία βασιλική.Απο μικρή άρρωστη, μια ολόκληρη ζωή σχεδόν μέσα στα νοσοκομεία.χωρις γονείς,χωρίς άντρα,χωρίς φροντίδα.

Έδωσε απλόχερα στα παιδιά της όλο της το είναι,έδινε, έδινε,έδινε, χωρίς παράπονο!Εδώ στο κρεββάτι του ογκολογικού νοσοκομείου την παρατηρώ να πίνει νερό, να προσπαθεί να δώσει κουράγιο στον εαυτό της ότι θα γίνει καλά,ότι θα γυρίσει σπίτι της.ολα μα όλα επάνω της είναι τόσο ευγενικά, τόσο διακριτικά .Ακομα και τώρα στο κρεββάτι του πόνου, δεν θέλει να ενοχλήσει κανέναν.

Μόνο κάνει κουράγιο ότι αύριο θα έρθει ο γιος της και όλα θα περάσουν!Αφιερωμένο σε μια γυναίκα που υπήρξε και μάνα και πατέρας!καλό παράδεισο γλυκιά μου !Βασιλική Αλαφούζου 1937-2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους