Τα παιδιά της Πάτρας. Τα παιδιά που στα 16 και στα 17 τους θα μαζεύουν το χαρτζιλίκι τους για εβδομάδες, μόνο και μόνο για να βγάλουν τα λεφτά για ένα ΚΤΕΛ και να κάνουν μια μονοήμερη στην Αθήνα για...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα παιδιά που θα διαβάζουν για Πανελλήνιες και κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού τους θα υπάρχει πάντα η σκέψη να περάσουν σε μια σχολή στην Αθήνα, για να μπορούν να βρίσκονται πιο συχνά στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Τα παιδιά που εμείς στην ηλικία τους κρατούσαμε το μαγικό χαρτάκι που λεγόταν εισιτήριο και το δείχναμε την επόμενη μέρα στο σχολείο λες και ήταν παράσημο.

Αυτά θα κρατάνε μια φωτογραφία στο κινητό τους.

Η εποχή άλλαξε.

Τα παιδιά που θα πηγαίνουν στα πανηγύρια και στους πάγκους ψάχνοντας μια σημαία της ΑΕΚ για να την κρεμάσουν στο δωμάτιό τους, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο υπάρχει γύρω τους.

Τα παιδιά που κάθε Δευτέρα θα πηγαίνουν σχολείο με μια μπλούζα της ΑΕΚ και θα νιώθουν περήφανα γι’ αυτό.

Τα παιδιά που στα διαλείμματα θα αναλύουν το παιχνίδι της Κυριακής, θα διαφωνούν για την ενδεκάδα, θα μιλάνε για μεταγραφές και θα μετράνε τις μέρες μέχρι το επόμενο ματς.

Τα παιδιά που θα παρακαλάνε τους γονείς τους να τα πάνε έστω μία φορά στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Τα παιδιά που σήμερα βγάζουν μια φωτογραφία δίπλα σε ένα τρόπαιο και αύριο θα χτίσουν ολόκληρη τη ζωή τους γύρω από την αγάπη τους για την ΑΕΚ.

Γι’ αυτά τα παιδιά θα το ξαναπούμε.

Και θα το ξαναπούμε.

Και ας κουράσουμε.

Αυτός είναι ο λόγος που είναι τόσο σημαντικό το τρόπαιο να κάνει τον γύρο της Ελλάδας.

Βλέπουμε το μικρόβιο να περνάει στην επόμενη γενιά.

Βλέπουμε παιδιά που ίσως δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έρθουν συχνά στην Αθήνα να νιώθουν ότι η ΑΕΚ έρχεται σε εκείνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους