Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ουσία της υπόθεσης του δικαστηρίου που διεξήχθει στη Ξάνθη είναι η ελευθερία της λατρείας του οποιουδήποτε πολίτη που του στέρησαν τα θρησκευτικά του δικαιώματα και όχι ο αυθαίρετος προπυλακισμός ενός θρησκευτικού ηγέτη.

Τις τελευταίες ημέρες διατυπώνονται δημόσια απόψεις που παρουσιάζουν μια συγκεκριμένη δικαστική υπόθεση ως ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τη μη αποδοχή του επίσημου μουφτή που έχει διοριστεί από το Ελληνικό κράτος.

Η προσέγγιση αυτή, όμως, δεν αποδίδει την πραγματική διάσταση των γεγονότων και οδηγεί σε παραπλανητικά συμπεράσματα.

Η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θεμελιώδη δικαιώματα κάθε δημοκρατικής κοινωνίας.

Η ελευθερία της συνείδησης, της πίστης και της λατρείας δεν είναι προνόμιο που παραχωρείται επιλεκτικά, αλλά δικαίωμα που προστατεύεται από το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.

Η προστασία αυτού του δικαιώματος αποτελεί βασικό δείκτη του σεβασμού που επιδεικνύει ένα κράτος προς τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η επιβολή ποινής δεν συνδέθηκε με την άρνηση αποδοχής του επίσημου μουφτή του Ελληνικού κράτους.

Το δικαστήριο δεν κλήθηκε να αποφανθεί επί θεολογικών ή διοικητικών διαφορών σχετικά με τη θρησκευτική ηγεσία της μουσουλμανικής κοινότητας.

Αντιθέτως, το ζήτημα αφορούσε τη συμπεριφορά απέναντι σε έναν πιστό, ο οποίος προσήλθε σε χώρο λατρείας με σκοπό να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του στην προσευχή.

Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στο γεγονός ότι ένας άνθρωπος της ίδιας θρησκείας αντιμετώπισε εχθρική συμπεριφορά και, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που εξετάστηκαν, εμποδίστηκε να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα.

Αυτό είναι το κρίσιμο στοιχείο που δεν πρέπει να αποσιωπάται.

Διότι όταν ένας πιστός αποκλείεται από έναν χώρο λατρείας όχι για λόγους πίστης ή θρησκευτικού δόγματος, αλλά επειδή ορισμένοι άνθρωποι αποφασίζουν ότι δεν τον επιθυμούν και δεν τον αποδέχονται στον συγκεκριμένο χώρο, θεωρώντας τον χώρο θρησκευτικής λατρείας προσωπικό τους, τότε το ζήτημα παύει να είναι εσωτερική θρησκευτική διαφωνία και μετατρέπεται σε θέμα προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Καμία θρησκευτική κοινότητα δεν μπορεί να αξιώνει σεβασμό της θρησκευτικής της ελευθερίας, ενώ ταυτόχρονα στερεί από μέλη της το δικαίωμα να προσευχηθούν.

Η ελευθερία της λατρείας αφορά όλους τους πιστούς και όχι μόνο όσους είναι αρεστοί σε συγκεκριμένες ομάδες ή πρόσωπα. Η Ελληνική Δημοκρατία και το κράτος δικαίου οφείλουν να προστατεύουν αυτό ακριβώς το δικαίωμα, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφωνίες που μπορεί να υπάρχουν στο εσωτερικό μιας θρησκευτικής κοινότητας.

Για τον λόγο αυτό, η δημόσια συζήτηση οφείλει να βασίζεται στα πραγματικά δεδομένα και όχι σε επιλεκτικές αναγνώσεις των γεγονότων.

Η παρουσίαση της υπόθεσης αποκλειστικά ως διαμάχης γύρω από τον επίσημο Μουφτή του Ελληνικού κράτους απομακρύνει την προσοχή από το ουσιώδες.

Το ότι ένας άνθρωπος επιχείρησε να ασκήσει το δικαίωμά του στην προσευχή και βρέθηκε αντιμέτωπος με συμπεριφορές που κρίθηκαν από τη Δικαιοσύνη ως αξιόποινες, είναι λογικό για κάθε άνθρωπο της οποιασδήποτε θρησκείας.

Η αλήθεια των γεγονότων είναι σημαντική όχι μόνο για τους άμεσα εμπλεκόμενους, αλλά και για την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία της κοινωνίας.

Όταν παραποιείται η ουσία μιας υπόθεσης, υπονομεύεται η δυνατότητα των πολιτών να σχηματίσουν αντικειμενική άποψη.

Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να τονίζεται ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν ήταν η αποδοχή ή η μη αποδοχή ενός επίσημου θρησκευτικού λειτουργού, αλλά η προστασία της ανεξιθρησκίας, της ελευθερίας της λατρείας και του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να προσεύχεται χωρίς φόβο, αποκλεισμούς ή προπηλακισμούς.

Αυτή είναι η πραγματική ουσία της υπόθεσης και αυτή οφείλει να αποτελεί το επίκεντρο κάθε σοβαρής και υπεύθυνης δημόσιας συζήτησης.

Ελπίζω οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες της Θράκης και της Ελλάδος να έχουν καταλάβει την διαφορά. Χαράλαμπος Ευστρατίου Δημοτικός Σύμβουλος Ξάνθης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους