🔥 Έλληνας ελαφρύς πεζός με πυροβόλο όπλο χειρός στα Τείχη της Κωνσταντινούπολης, Μάιος 1453. | Αποκατάσταση απο τους Πρωτοσπαθάριοι Protospatharii - Reenactment and Buhurt Clud --- 👉Πυροβόλα Όπλα...
🔥 Έλληνας ελαφρύς πεζός με πυροβόλο όπλο χειρός στα Τείχη της Κωνσταντινούπολης, Μάιος 1453. | Αποκατάσταση απο τους Πρωτοσπαθάριοι Protospatharii - Reenactment and Buhurt Clud --- 👉Πυροβόλα Όπλα Χειρός (Handgonnes) στο Ύστερο Βυζάντιο.
Στα τέλη του Μεσαίωνα, το πεδίο της μάχης άλλαξε για πάντα.
Ένα νέο, θορυβώδες και επικίνδυνο όπλο έκανε την εμφάνισή του στα τείχη και στα χαρακώματα της Ευρώπης: το πυροβόλο όπλο χειρός, το λεγόμενο handgonne (από τη μεσαιωνική αγγλική λέξη «gonne», δηλαδή «κανόνι»). Επρόκειτο, στην ουσία, για ένα μικρό μεταλλικό "κανόνι" προσαρμοσμένο σε ξύλινο στέλεχος, που ο στρατιώτης μπορούσε να το κουβαλήσει και να το πυροδοτήσει μόνος του.
Ο πυροβολητής γέμιζε τον κάννη από το στόμιο με μπαρούτι, στη συνέχεια έσπρωχνε προς τα μέσα ένα ξύλινο δισκίο για συμπίεση και τέλος το βλήμα - συνήθως μια μολύβδινη ή σιδερένια σφαίρα.
Η πυροδότηση γινόταν με την προσαγωγή φλόγας ή πυρακτωμένου σύρματος σε μια μικρή οπή ανάφλεξης (touchhole) στο πίσω μέρος του κάννη.
Στις αρχές του 15ου αιώνα, οι πυροβολητές είχαν μάθει να στηρίζουν το όπλο κάτω από τη μασχάλη ή στο στήθος, βελτιώνοντας τη σκόπευση.
Δέν ηταν ιδιαίτερα ακριβές.
Όμως ήταν θανατηφόρο: αναφορές της εποχής το θεωρούσαν φονικό για άοπλους στρατιώτες έως και τα ~45 μέτρα, ενώ από κοντινή απόσταση μπορούσε να διαπεράσει πανοπλία - κάτι που το έκανε αντίπαλο ακόμη και του βαριά θωρακισμένου ιππότη.
Η εμφάνιση των πυροβόλων όπλων σηματοδότησε μια από τις μεγαλύτερες τομές στην ιστορία της πολεμικής τέχνης.
Για πρώτη φορά, ένας απλός στρατιώτης με λίγη εκπαίδευση μπορούσε να ρίξει νεκρό έναν πανόπλο πολεμιστή που είχε αφιερώσει μια ζωή στην εκπαίδευση των όπλων.
Η αξία της ατομικής πολεμικής δεξιότητας άρχισε σταδιακά να υποχωρεί μπροστά στη δύναμη της πυρίτιδας.
Για το Βυζάντιο, ωστόσο, η ιστορία αυτή έχει μια ιδιαίτερη - και τραγική - διάσταση.
Η πυρίτιδα διαδιδόταν στα Βαλκάνια ήδη από το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα και ήταν καλά εδραιωμένη τον 15ο. Η Αυτοκρατορία απέκτησε δικά της κανόνια για να αντιμετωπίσει την οθωμανική απειλή, και πυροβόλα όπλα χρησιμοποιήθηκαν στην άμυνα της Κωνσταντινούπολης.
Όμως, εξαντλημένη οικονομικά και τεχνολογικά, η συρρικνωμένη πλέον Αυτοκρατορία δεν κατάφερε να υιοθετήσει και να αξιοποιήσει πλήρως τα νέα όπλα στην κλίμακα των αντιπάλων της.
Η αντίθεση κορυφώθηκε το 1453, όταν τα τεράστια οθωμανικά πυροβόλα του Ουρβανού γκρέμισαν τα θρυλικά Θεοδοσιανά Τείχη - τα ίδια τείχη που για χίλια χρόνια θεωρούνταν απόρθητα.
Ανακατασκευάζοντας πιστά τον οπλισμό και δοκιμάζοντάς τον με τα ίδια μας τα χέρια, κατανοούμε τη λειτουργία του, τους περιορισμούς του και την πραγματική του θέση στο πεδίο της μάχης.
Η αναπαράσταση μετατρέπει την ξερή πληροφορία σε ζωντανή γνώση - και επιτρέπει στο κοινό να δει, να ακούσει και να νιώσει την ιστορία, αντί απλώς να τη διαβάσει.
Αυτή είναι η αποστολή των Πρωτοσπαθάριοι Protospatharii - Reenactment and Buhurt Clud: να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη της πλούσιας στρατιωτικής μας κληρονομιάς, με σεβασμό στην ιστορική ακρίβεια και με πάθος για τη γνώση. #Κορυβαντες #Πρωτοσπαθαριοι #ΒυζαντινήΙστορία #Κωνσταντινούπολη1453 #ΠειραματικήΑρχαιολογία #ByzantineReenactment #Handgonne #LivingHistory #MedievalWarfare #FallOfConstantinople
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους