Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΙΝΑ, Η ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ Δείτε αυτές τις δύο εικόνες από την ίδια χώρα, την Κίνα.

Δύο εικόνες που αποτυπώνουν ανάγλυφα δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες, που συνυπάρχουν στην ίδια χώρα.

Το σημειώνω, διότι καθώς τα τύμπανα του πολέμου σταμάτησαν να χτυπούν με τη συμφωνία κατανόησης ΗΠΑ Ιράν, χωρίς βέβαια κανείς να γνωρίζει τι θα συμβεί αύριο, το αμερικανικό δίκτυο CNN, σε μια εκτενή και πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυσή του, σημειώνει πώς η Κίνα αναδύεται ως ο μεγάλος κερδισμένος της κρίσης.

Το γιατί θα προσπαθήσω να το κωδικοποιήσω σε 4 σημεία: 1ον.

Γεωπολιτική φθορά των ΗΠΑ.

Η σύγκρουση ανάγκασε την Ουάσιγκτον να ανακατευθύνει τεράστιους στρατιωτικούς, οικονομικούς και διπλωματικούς πόρους προς στη Μέση Ανατολή Όπως επισημαίνουν αναλυτές στο CNN, το Πεκίνο είδε αυτή την εμπλοκή ως μια ευκαιρία που αποδυναμώνει την αμερικανική παρουσία στον Ειρηνικό και την Ταϊβάν.

Η κυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή συνεπάγεται πλέον δυσβάσταχτο κόστος για τη φήμη και την οικονομία τους. 2ον.

Εδραίωση της Κίνας ως «απαραίτητη δύναμη» και διπλωματικός διαμεσολαβητής.

Διατηρώντας μια προσεκτικά ισορροπημένη στάση, η Κίνα αυτοπλασσαρίστηκε ως η «απαραίτητη σταθεροποιητική δύναμη» της παγκόσμιας σκηνής.

Το γεγονός ότι ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ φιλοξένησε τον Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο για μια φιλική σύνοδο εν μέσω της κρίσης, αλλά και πολλούς άλλους ηγέτες, αποδεικνύει την τεράστια διπλωματική επιρροή της χώρας. Η Κίνα προωθεί με επιτυχία το δικό της μοντέλο ασφάλειας, το οποίο βασίζεται στη μη παρέμβαση και την πολιτική επίλυση, καθιστώντας το πιο ελκυστικό για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου με εξαίρεση βέβαια την Ελλάδα του Μητσοτάκη. 3ον. Ενεργειακή Ασφάλεια και Προνομιακές Σχέσεις με την Τεχεράνη.

Ως ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, η Κίνα χρησιμοποίησε την εξάρτηση του Ιράν για να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα.

Σύμφωνα με αναλύσεις, το Πεκίνο άσκησε παρασκηνιακή πίεση στην Τεχεράνη για τη διατήρηση της ασφαλούς διέλευσης των πλοίων από το Στενό του Ορμούζ.

Με το Ιράν απομονωμένο από τη Δύση, η Κίνα κλειδώνει μακροπρόθεσμα προνομιακή και φθηνή πρόσβαση στις ενεργειακές πηγές της περιοχής. 4ον.

Ενίσχυση της στρατιωτικής και αμυντικής επιρροής.

Η ανάλυση του CNN, επικαλούμενη πληροφορίες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, αποκαλύπτει ότι η Κίνα βρέθηκε σε ετοιμότητα να παράσχει οικονομική βοήθεια και κρίσιμα εξαρτήματα πυραύλων ή συστήματα αεράμυνας στο Ιράν μέσω τρίτων χωρών.

Είναι η γνωστή μέθοδος της τριγωνοποίησης χάρη στην οποία χώρες που εξάγουν οπλικά συστήματα παρακάμπτουν συνθήκες, νομοθεσίες και οδηγίες, που απαγορεύουν την πώληση όπλων σε χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση.

Αυτή η «σκιώδης» υποστήριξη προς το Ιράν επέτρεψε στο Πεκίνο να δοκιμάσει την αμυντική του ισχύ, να αποκτήσει μοχλούς πίεσης έναντι της Ουάσιγκτον και να καταστεί εν δυνάμει ρυθμιστής της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή.

Και να κλείσω με μια επισήμανση περισσότερο προσωπική.

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στη Δύση, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, με τους οποίους μιλώ, που έχουν επισκεφτεί είτε για τουρισμό, είτε για δουλειές την Κίνα, επιστρέφοντας, μιλούν με θαυμασμό για τους ανθρώπους της και τα τεχνολογικά της επιτεύγματα.

Και να φανταστεί κανείς ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια τους κοιτούσαν πολλοί με «μισό μάτι», ή έλεγαν απαξιωτικά «ποιοι αυτοί οι σχιστομάτηδες κομμουνιστές;». Τώρα εάν αυτή η οικονομική πρόοδος, με ή χωρίς εισαγωγικά, διότι η Κίνα είναι από τις πλέον ρυπογόνες χώρες στον κόσμο, και η γεωπολιτική της ισχύς οφείλεται σ΄ ένα κομμουνιστικό καθεστώς, ή είναι το «άλλο πρόσωπο» του (κρατικού) καπιταλισμού, είναι ένα ερώτημα που σηκώνει πολλή συζήτηση. Υ.Σ.: Ως μαοϊκος για ένα φεγγάρι στα νιάτα μου, δεν ξέρω εάν τα κόκκαλα του Μάο θα τρίζουν με ό,τι συμβαίνει σήμερα στην Κίνα. #Κίνα, #ΗΠΑ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους