Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήρθε στο Απόλλο για να χορέψει. Έφυγε τραγουδίστρια. Δεν είχε τίποτα να χάσει – εκτός από το μόνο πράγμα που μετρούσε. 21 Νοεμβρίου 1934. Χάρλεμ, Νέα Υόρκη.

Ένα δεκαεπτάχρονο κορίτσι στεκόταν στα παρασκήνια του θεάτρου Απόλλο με ρούχα που δεν είχαν πλυθεί για μέρες, περιμένοντας να φωνάξουν το όνομά της.

Είχε σκοπό να χορέψει.

Αλλά η εμφάνιση πριν από αυτήν, οι αδερφές Έντουαρντς, είχε ενθουσιάσει το κοινό.

Κοίταξε τη σκηνή και κατάλαβε ότι ο χορός της δεν μπορούσε να τους ξεπεράσει.

Έτσι, όταν φώναξαν το όνομά της, πλησίασε το μικρόφωνο και άνοιξε το στόμα της για να τραγουδήσει.

Το κοινό του Απόλλο ήταν διάσημο για την αυστηρότητά του.

Κοίταξε έξω στην αίθουσα και πάγωσε.

Μουρμουρητά ακούστηκαν από τον εξώστη.

Τότε τραγούδησε.

Τραγούδησε το "Judy", ένα τραγούδι του Χόαγκι Κάρμαικλ, στο ύφος της είδωλής της Κόνι Μπόσγουελ.

Μετά τραγούδησε το "The Object of My Affection". Το κοινό που μουρμούριζε και ήταν ανήσυχο λίγο πριν, ξεσηκώθηκε εντελώς.

Μετά από τρεις επαναλήψεις, το πρώτο βραβείο των 25 δολαρίων ήταν δικό της. Το Απόλλο δεν της έδωσε το υπόλοιπο βραβείο της, μια εβδομάδα εμφανίσεων στη σκηνή του.

Ήταν πολύ ατημέλητη.

Δεν είχε την εμφάνιση που περίμεναν.

Δεν είχε σημασία.

Το κοινό την είχε ακούσει.

Ήρθε για να χορέψει.

Έφυγε τραγουδίστρια.

Το όνομά της ήταν Ella Fitzgerald.

Και για να καταλάβουμε γιατί εκείνη η νύχτα ήταν ένα θαύμα, πρέπει να κατανοήσουμε πώς ήταν η ζωή της πριν από αυτήν.

Γεννήθηκε το 1917 στη Βιρτζίνια.

Ο πατέρας της εξαφανίστηκε νωρίς.

Η μητέρα της τη μετέφερε στο Γιόνκερς, όπου η Ella μεγάλωσε τραγουδώντας στην εκκλησία και ονειρευόμενη να γίνει χορεύτρια.

Τότε, το 1932, η μητέρα της πέθανε από τραυματισμούς σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η Ella ήταν δεκαπέντε.

Όλα κατέρρευσαν.

Έμεινε με μια θεία που δεν μπορούσε να τη φροντίσει.

Σταμάτησε να πηγαίνει σχολείο.

Κέρδιζε λίγα σεντς ως τσιλιαδόρος έξω από έναν οίκο ανοχής.

Συνελήφθη, στάλθηκε σε αναμορφωτήριο όπου την χτυπούσαν τακτικά οι υπάλληλοι.

Το έσκασε.

Αυτό το αδέξιο, αδύνατο κορίτσι με τα λεπτά πόδια και τις μεταχειρισμένες μπότες βρέθηκε μόνο στους δρόμους του Χάρλεμ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, τραγουδώντας και χορεύοντας σε γωνίες δρόμων για ψιλά.

Ήταν ακόμα υπό κηδεμονία του κράτους όταν μπήκε στο Απόλλο εκείνη τη νύχτα του Νοεμβρίου.

Μέσα σε ένα χρόνο, ο αρχηγός της μπάντας Τσικ Γουέμπ άκουσε για το κορίτσι που κέρδισε τη βραδιά ερασιτεχνών και της έδωσε μια ευκαιρία.

Μέχρι το 1935 τραγουδούσε με την ορχήστρα του στο Σάβοϊ Μπάλρουμ.

Μέχρι το 1938 είχε την πρώτη της επιτυχία νούμερο ένα, το "A-Tisket, A-Tasket", που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

Όταν ο Γουέμπ πέθανε το 1939, η Ella ανέλαβε τη μπάντα του.

Ήταν είκοσι δύο ετών.

Αλλά ακόμα κι όταν η φήμη της μεγάλωνε, οι πόρτες δεν άνοιγαν πάντα εύκολα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η Ella ήθελε να παίξει στο Μοκάμπο, το πολυτελές κλαμπ όπου τα μεγαλύτερα αστέρια του Χόλιγουντ πήγαιναν να δουν και να γίνουν ορατά.

Ο ιδιοκτήτης δεν ήταν σίγουρος ότι είχε την εικόνα που περίμενε το κοινό του.

Τότε η Μέριλιν Μονρόου του τηλεφώνησε. Η Μονρόου είχε μελετήσει τις ηχογραφήσεις της Ella για να βελτιώσει το δικό της τραγούδι.

Είπε στον ιδιοκτήτη ότι ήθελε την Ella να κάνει εμφανίσεις αμέσως, και αν το έκανε, θα καθόταν σε ένα τραπέζι μπροστά κάθε βράδυ και ο Τύπος θα τρελαινόταν. 👇 **Τι συνέβη μετά το τηλεφώνημα της Μέριλιν Μονρόου; Έπαιξε η Ella στο Μοκάμπο; Και γιατί η Ella Fitzgerald, που ξεκίνησε ως άστεγο κορίτσι στους δρόμους του Χάρλεμ, έγινε μια από τις μεγαλύτερες φωνές του 20ού αιώνα; Κάντε κλικ στο πρώτο σχόλιο και διαβάστε το συγκλονιστικό τέλος αυτής της ιστορίας!**

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους