Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έρχεται ένα SMS στο κινητό σου και διαβάζεις: "Η παραγγελία σας έφτασε.

Ολοκληρώστε την πληρωμή των τελών αποθήκευσης (1,90€)". Το γνωστό logo της εταιρείας κούριερ και link που δείχνει απολύτως νόμιμο.

Είσαι εν κινήσει, έχεις ήδη στο μυαλό σου πενήντα εκκρεμότητες και φυσικά, περιμένεις ένα δέμα.

Κλικάρεις το link και δίνεις τα στοιχεία της κάρτας σου για να πληρώσεις αυτό το “γελοίο’ ποσό για να ξεμπλέξεις και να ασχοληθείς με τα σοβαρά της ημέρας.

Λυπάμαι αλλά μόλις άνοιξες την πόρτα του τραπεζικού σου λογαριασμού σε ένα οργανωμένο διεθνές κύκλωμα.

Δεν είναι το σενάριο ταινίας αλλά η καθημερινότητα για χιλιάδες καταναλωτές και το αφήγημα που κυκλοφορεί είναι το κλασικό, κουραστικό κλισέ: "Ο κόσμος είναι αφελής, δεν προσέχει πού πατάει". Ας μιλήσουμε λοιπόν με όρους αγοράς, γιατί η οπτική της "αφέλειας" είναι απλώς η εύκολη δικαιολογία μιας αγοράς που αρνείται να κοιτάξει τον καθρέφτη.

Η επιτυχία αυτών των απατών δεν βασίζεται στην τεχνολογία γιατί πολύ απλά οι απατεώνες ποντάρουν στο Γνωστικό Φορτίο του σύγχρονου ανθρώπου.

Το ηλεκτρονικό εμπόριο εκτοξεύτηκε και οιι περισσότεροι περιμένουμε μονίμως κάποιο δέμα.

Όταν ο εγκέφαλος μας βομβαρδίζεται από μικρο-αποφάσεις, μπαίνει σε λειτουργία "αυτόματου πιλότου" οπότε το ποσό των 2 ευρώ είναι μια επιλογή χωρίς δεύτερη σκέψη.

Είναι το "τυφλό σημείο" του ρίσκου γιατί κανείς δεν θα έδινε την κάρτα του για 500 ευρώ μέσω SMS.

Αλλά για 2 ευρώ ο εγκέφαλος μας κρίνει ότι ο κόπος να το ψάξει είναι μεγαλύτερος από το θεωρητικό ρίσκο του ποσού.

Εδώ προτείθεται και η περίφημη Μεροληψία Αισιοδοξίας (Optimism Bias) με την σκέψη "εμένα δεν με πιάνει, ξέρω από αυτά". Οι έρευνες δείχνουν ότι ψηφιακά έμπειροι χρήστες, επιχειρηματίες, στελέχη, άνθρωποι της αγοράς, πέφτουν πολύ συχνά θύματα ακριβώς επειδή η αυτοπεποίθησή τους ρίχνει τις άμυνές τους.

Τι κάνουν λοιπόν οι εταιρείες για αυτό; Η τυπική, παρωχημένη αντίδραση του corporate κόσμου είναι οτι πολύ απλά βγάζουν ένα δελτίο τύπου του στυλ: "Η εταιρεία μας ουδεμία ευθύνη φέρει.

Προσοχή στις απάτες". Υπέροχα.

Ας κρυφτούμε λοιπόν πίσω από ένα νομικίστικο κείμενο νομίζοντας ότι κάναμε το καθήκον μας.

Είναι ειρωνικό το πώς τα brands ξοδεύουν εκατομμύρια για την Εμπειρία Πελάτη και το Branding, αλλά όταν το οικοσύστημα γίνεται τοξικό, σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Η οργή του καταναλωτή, ακόμα και αν κατευθύνεται λάθος προς την εταιρεία courier που δεν φταίει άμεσα, είναι απόλυτα λογική και δικαιολογημένη.

Ο πελάτης νιώθει απροστάτευτος σε ένα σύστημα που τον πίεσε να γίνει "ψηφιακός", χωρίς να του εξασφαλίσει ένα κλειστό, ασφαλές περιβάλλον.

Η οργή αυτή είναι το σύμπτωμα της κατάρρευσης του Brand Trust.

Αν κάθε φορά που βλέπω το όνομά σου στο κινητό μου, η πρώτη μου σκέψη είναι "μήπως πάνε να με κλέψουν;", το brand σου έχει ήδη υποστεί ανυπολόγιστη ζημιά.

Το κανάλι του SMS είναι πλέον κλινικά νεκρό ως ασφαλές μέσο επικοινωνίας γιαυτό οποιαδήποτε εταιρεία θέλει να θεωρείται σοβαρή, οφείλει να εκπαιδεύσει βίαια το κοινό της να μεταβεί σε κλειστά οικοσυστήματα.

Τα δέματα, οι ειδοποιήσεις και οι πληρωμές πρέπει να γίνονται αποκλειστικά μέσα από το επίσημο App της εταιρείας και τίποτε απολύτως έξω από αυτό.

Μέχρι να γίνει αυτή η μετάβαση, ο μόνος τρόπος άμυνας απέναντι στην ψηφιακή ασυδοσία είναι η δική μας παύση.

Πριν το κλικ.

Πριν το "ναι" στο Push Notification της τράπεζας.

Γιατί κανένα σύστημα ασφαλείας, κανένας Ψηφιακός Μετασχηματισμός και κανένα firewall δεν μπόρεσε ποτέ να νικήσει την ανθρώπινη βιασύνη!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους