Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων σήμερα. Για την ευρωπαϊκή δεξιά ο θεσμός του πρόσφυγα είναι ένα βάρος και η Σύμβαση της Γενεύης κάτι που πρέπει να αναθεωρηθεί.

Διάβασα στο https://rsaegean.org/el/o-kyrios-manuel-den-einai-pia-mazi-mas/ την ιστορία του «Μανουέλ». Μετά από 6 χρόνια εγκλωβισμού σε δομή νησιού του Ανατολικού Αιγαίου και αλλεπάλληλων αιτήσεων - εκκλήσεων για προστασία που έπαιρναν αρνητική απάντηση ο «Μανουέλ» δεν άντεξε. Αυτοκτόνησε.

Για την ιστορία του μίλησε ο καθολικός ιερέας του νησιού.

Χριστιανός ήταν ο αποθανών.

Αλλά για τον μέσο τηλεθεατή όσοι έρχονται στα νησιά μας είναι μόνοι νέοι άνδρες, αρτιμελείς και μουσουλμάνοι.

Απειλή δηλαδή, όχι αστεία. Ο Μ έζησε 6 χρόνια ως μουσουλμάνος παρά το γεγονός ότι εκκλησιαζόταν τακτικά.

Ήταν νέος όταν έφτασε στο νησί αλλά έφυγε έξι χρόνια μεγαλύτερος από μέρος όπου είχε σταματήσει ο χρόνος,. Είχε χάσει τους γονείς του πριν φύγει, τη γυναίκα και τα παιδιά του στα χρόνια του εγκλωβισμού άρα ναι, ήταν άνδρας μόνος, αυτό ισχύει.

Είχε περάσει πολλά, η ψυχική του υγεία είχε κλονιστεί, δεν ήταν αρτιμελής, ίσως αν έπαιρνε άσυλο, με τέτοια έλλειψη φροντίδας, κάποιο επεισόδιο θα έκανε στο μετρό ή σε μια πλατεία και ο Υπουργός θα έκανε τουίτ που θα μας ανακοίνωνε με καμάρι την ανάκληση του ασύλου του.

Διάβασα και δημοσίευμα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ που επικαλέστηκε ο Υπουργός.

Μειώθηκαν τα ποσοστά αναγνώρισης ασύλου έλεγε το ρεπορτάζ για συγκεκριμένες χώρες, έπεσε και ο μέσος όρος.

Ξέρετε, αν είναι δίκαιη η εξέταση των αιτημάτων, αν είναι δίκαιη η αντιμετώπιση των ανθρώπων, τότε αυτός είναι ένας λόγος να χαρείς.

Αν μετρήσουμε το άσυλο κανονικά, ακόμα και μέσα στις αυστηρές νόρμες της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας, μετράμε στην πράξη την βαθιά απόγνωση των ανθρώπων.

Αυτή που δεν σηκώνει αντιρρήσεις.

Μακάρι λοιπόν τα ποσοστά να είναι μικρότερα.

Για το καλό των ανθρώπων.

Είδα πως το ρεπορτάζ είχε μια τεράστια έλλειψη που, αν το θέμα είναι η μείωση των ποσοστών αναγνώρισης δεν μπορεί να σου ξεφύγει από λάθος.

Ναι μειώθηκε το ποσοστό για τους ανθρώπους από τη Συρία, άλλαξαν τα πράγματα εκεί, δεν είναι τέλεια αλλά το καθεστώς άλλαξε.

Αλλά στην Τουρκία δεν είχαμε αλλαγή καθεστώτος.

Γιατί το ποσοστό αναγνώρισης έπεσε από το 60% το 2023 στο 4.75 το 2025; Πως μας διαφεύγει η ανάγκη σχολιασμού αυτού του περίεργου γεγονότος; Η κυβέρνηση δεν μπορεί να φτιάξει δύο κανονικές δομές στην Κρήτη, ίσως γιατί ο υπουργός ασχολείται περισσότερο για να φτιάξει άλλες δύο, μία στην Ασία και μία στην Αφρική.

Αυτές δεν θα είναι για πρόσφυγες αλλά για όσους δεν δικαιούνται άσυλο και οι πατρίδες τους δεν συνεργάζονται.

Οχι για Τούρκους, εκεί φαντάζομαι δεν θα υπάρχει πρόβλημα συνεργασίας.

Το θέμα όμως δεν είναι να κατασκευαστούν οι δύο δομές.

Αρκεί η εξαγγελία, η συζήτηση για αυτές για να φοβηθούν όσες και όσοι δεν δικαιούνται άσυλο, να φοβηθούν κι όσες και όσοι δικαιούνται.

Στόχος είναι να πειστούν πως υπάρχει απειλή.

Στόχος είναι ο φόβος.

Πριν 2 μέρες δημοσιεύτηκε η διακήρυξη για τη σίτιση των αιτούντων.

Τη δουλειά την έκαναν κάτι τύποι με παχυλές αμοιβές από το Υπερταμείο.

Στόχος του Υπουργού, ήταν να μειώσει τις παροχές και το κόστος.

Ετσι, παρά το γεγονός πως όλα ακριβαίνουν, το ημερήσιο κόστος σίτισης για τους αιτούντες άσυλο, άνδρες, γυναίκες και παιδιά έπεσε από 6,88 στα 5,7 ευρώ.

Το έβαλε το Υπερταμείο σε διαβούλευση.

Μόνο που καμία «εταιρεία» δεν ασχολήθηκε με τη διατροφική αξία όσων καλείται να προσφέρει.

Να βγαίνει κέρδος… Οι μειωμένες μερίδες φαγητού φαίνεται να είναι τόσες που θα αφήνουν πεινασμένους τους ανθρώπους στο τέλος της ημέρας.

Στο κείμενο της διαβούλευσης, για τα εφηβάκια 12-18 ετών, είχαν προβλέψει και κάτι τις παραπάνω.

Δύο μπάρες δημητριακών και λίγο γάλα κάθε μέρα.

Για να κρατηθούν κάπως.

Αυτή η παροχή κόπηκε.

Δεν έβγαινε το κέρδος. Παλιότερα, όταν μιλούσαμε για τα παιδιά, μαλάκωναν κάποιοι από τους πιο σκληρούς. Τώρα, ούτε καν αυτό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους