Τέτοια ώρα πριν από ακριβώς πέντε χρόνια δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από την Εντατική του ΚΑΤ: "Δυστυχώς η μητέρα σας έφυγε"... Το ξέραμε, το περιμέναμε, η μητέρα μου βρισκόταν σε φαρμακευτικό κώμα και...
Τέτοια ώρα πριν από ακριβώς πέντε χρόνια δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από την Εντατική του ΚΑΤ: "Δυστυχώς η μητέρα σας έφυγε"... Το ξέραμε, το περιμέναμε, η μητέρα μου βρισκόταν σε φαρμακευτικό κώμα και μέσα σε λίγα 24ωρα την εγκατέλειψαν όλα τα όργανα της.
Ήμουν σε ταξί.
Βγήκα και περπατούσα σαν χαμένος στην Αχαρνών.
Παραμιλούσα. "Πάει η μανούλα μου" έλεγα μέσα μου και άκουγα έξω τη φωνή μου.
Τώρα που τα χρόνια πέρασαν και έγινε η πλήρης αποδοχή του πένθους, σκέφτομαι πως έφυγε μάλλον στο σωστό τάιμινγκ.
Εννοώ πως είχε κλείσει τα 88 και μπει στα 89, δεν την είδα όμως να μην έχει τη διαύγεια της ή να λιώνει σ' ένα κρεβάτι κατάκοιτη και ανήμπορη.
Και μάλλον έφυγε όπως το έλεγε: "Δεν θέλω να σας ταλαιπωρήσω, να σας κουράσω". Ήταν πολύ καλός άνθρωπος η μάνα μου, βράχος για τα παιδιά της, υποστηρικτική, διακριτική, με χιούμορ μονίμως σαν ασπίδα προστασίας απέναντι στα βάσανα της ζωής.
Τουλάχιστον από μένα ειδικά πρόλαβε πολλές χαρές στα τελευταία είκοσι χρόνια της ύπαρξής της.
Κώλο δεν έβαζε κάτω, δεν υπήρξε συναυλία και θέατρο που να μην την πήγαινα, βόλτες ατελείωτες με το αυτοκίνητο του αδερφού μου, καθώς και επισκέψεις στον Βόλο, την πόλη που μεγάλωσε και αγάπησε πολύ.
Και πολλά ταξίδια στο εξωτερικό με τις φίλες της από τα ΚΑΠΗ όσο την κρατούσε το σώμα της: Νότια Ιταλία, Αίγυπτος, Κύπρος, "τα ξαναλέμε σε 15 μέρες" μας έλεγε και ετοίμαζε τα πράγματα της. "Δύσκολη ζωή, αλλά ωραία γεράματα" γύρισε και μου είπε σε μια συναυλία στο Βεάκειο.
Αυτό κρατάω και έχω ήσυχη τη συνείδηση μου ότι έκανα το καλύτερο γι' αυτήν, όπως κι εκείνη για μένα από τότε που με έφερε στον κόσμο.
Ντινάκι, όπου και νά'σαι, σ' αγαπάμε και δεν σε ξεχνάμε.
Μέχρι να φύγουμε κι εμείς και να ενωθούμε ξανά στο μυστήριο του σύμπαντος, απ' το οποίο κανείς δεν γύρισε για να μας πει πως είναι εκεί τουλάχιστον.
Το "εδώ" μετράει.
Κι εσύ το "εδώ" το χόρτασες.
Μάνα μου, μητέρα μου, μανούλα μου... (Photo: Στο Βόλο το 2014 έξω από το σπίτι του αδερφού της και το καμαράκι της μάνας της, της γιαγιάς μου της Ελένης).
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους