▪️Εν Λευκώ – Ιούλιος 2026 Τα Κινέζικα ιπτάμενα ταξί▪️ 💡Αρχίζω να απολαμβάνω πολύ τη νέα μου υπόσταση ως Takeshi Kovacs (ή μήπως δεν είναι νέα;). Θα πρέπει να είναι πολύ περήφανος ο μάντης Κάλχας και...
▪️Εν Λευκώ – Ιούλιος 2026 Τα Κινέζικα ιπτάμενα ταξί▪️ 💡Αρχίζω να απολαμβάνω πολύ τη νέα μου υπόσταση ως Takeshi Kovacs (ή μήπως δεν είναι νέα;). Θα πρέπει να είναι πολύ περήφανος ο μάντης Κάλχας και ακόμα πιο περήφανος ένας δημοσιογράφος ονόματι Καββαθάς διότι αυτό το κείμενο σηματοδοτεί τη νέα εποχή «Εν Λευκώ». Μέσα σε ρεπορτάζ για λαγοκέφαλους, κουφιοκέφαλους και διαφόρων ειδών χοντροκέφαλους, υπάρχει και ένας άλλος κόσμος.
Καθισμένος στην καρέκλα του νέου μου γραφείου, πρέπει να ομολογήσω ότι όταν είδα τα EHang EH216-S να απογειώνονται και να προσγειώνονται μόνα τους, κάτι μέσα μου κουνήθηκε.
Βλέπετε δεν είναι συνηθισμένο να βλέπεις ένα τόσο μεγάλο drone να σηκώνεται κατακόρυφα, να κάνει στροφή και να προσγειώνεται με τόση ακρίβεια, χωρίς κανέναν μέσα.
Κάπως έτσι φανταζόμασταν παλιά το μέλλον, μόνο που τώρα δεν είναι σχέδιο σε χαρτί, αλλά κάτι που ήδη πετάει σε κινέζικες πόλεις.
Το μηχάνημα είναι εντυπωσιακό με τον δικό του τρόπο.
Δύο θέσεις, ηλεκτρικό, σχετικά ήσυχο, και φαίνεται να κάνει αυτό που υπόσχεται.
Να σε μετακινεί πάνω από την κίνηση.
Αν κάποια στιγμή γίνει πραγματικά καθημερινό μέσο μεταφοράς, τότε ναι, θα είναι μια από τις λίγες φορές που η τεχνολογία θα αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο που κινούμαστε μέσα σε μια πόλη.
Όπως έκανε κάποτε το αυτοκίνητο.
Το θέμα, όμως, είναι ακριβώς αυτό.
Το «αν κάποια στιγμή». Γιατί μέχρι στιγμής, αυτά που βλέπουμε είναι κυρίως ελεγχόμενες πτήσεις επίδειξης.
Το να πετάς πάνω από ταράτσες και καλώδια σε πραγματικές συνθήκες, με αέρα, βροχή και άλλα ιπτάμενα αντικείμενα γύρω σου, είναι άλλη ιστορία.
Και το ακόμα μεγαλύτερο ερώτημα είναι τι γίνεται όταν αυτά τα πράγματα γίνουν δεκάδες ή εκατοντάδες πάνω από την ίδια πόλη. Στην Τζουτζία τώρα, αν ποτέ φτάσουν τέτοια μηχανήματα, θα είναι θέαμα.
Αν ξεπεράσουμε εκείνο το “Δεν παίρνει έγκριση τύπου κύριε” και τις χίλιες οκτακόσιες σφραγίδες και χαρτόσημα (πάντα μέσω e-gov), πάμε σε πιο σοβαρά ευτράπελα.
Φαντάζομαι ήδη κάποιον να προσπαθεί να προσγειωθεί στην ταράτσα μιας πολυκατοικίας στην Κυψέλη, ενώ από κάτω ο ιδιοκτήτης του ρετιρέ φωνάζει ότι «δεν έχει άδεια» και ότι «θα του χαλάσει το μπάρμπεκιου». Ή να βγαίνει κάποιος υπουργός και να λέει ότι «το κρατίδιο του Φένγουικ θα γίνει πρωτοπόρο στην αεροκινητικότητα», ενώ ακόμα δεν έχουμε λύσει το πώς θα παρκάρεις κανονικά στο κέντρο της Αθήνας-για το Παγκράτι ούτε λόγος.
Δεν λέω ότι δεν θα γίνει ποτέ.
Μπορεί σε δέκα-δεκαπέντε χρόνια να δούμε κάτι τέτοιο και σε ευρωπαϊκές πόλεις.
Απλώς έχω την εντύπωση ότι, όπως συμβαίνει συνήθως με τα μεγάλα τεχνολογικά άλματα, στην Τζουτζία θα φτάσει πρώτα η φωτογραφία και μετά, πολύ μετά, η πραγματικότητα.
Και μέχρι τότε, μάλλον θα συνεχίσουμε να κολλάμε στην Αττική Οδό και να βρίζουμε το διπλανό μας._Τ.Κ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους