Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί θέλουμε την πίστη; Γιατί προερχόμεθα από τον Θεό. Προερχόμεθα από τον Θεό! Είμαστε φτειαγμένοι απ’ Αυτόν.

Είμαστε γενειά Του, που λέγαν, ακόμη κι οι αρχαίοι Ελεάται φιλόσοφοι της Κάτω Ιταλίας.

Προερχόμεθα από τον Θεό! και πηγαίνομε στον Θεό.

Είμεθα, δηλαδή, πώς το λέει; Εκ κατασκευής ένθεοι.

Η πίστη στον Θεό είναι δομικό στοιχείο της προσωπικότητος.

Δεν την βάλαν οι παπάδες.

Εμείς, πολλές φορές, κάνομε πολλές βλακείες, να σας τη βγάλομε και δεν βγαίνει.

Δεν την βάλαν οι παπάδες! Ούτε, όπως λεν κάποια συστήματα, το κάνει ο άνθρωπος από ανάγκη. Όχι. Όχι! Είναι μέσα στην ψυχή μας αυτό το πράγμα.

Όταν μας έφτειαχνε ο Θεούλης, μας έβαλε και αυτό. «Η πίστις του είναι Θεόν» -ετεροπροσωπία- «φυσικώς ημίν εγκατέσπαρται», λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Η πίστις στην ύπαρξη του Θεού είναι εγκατεσπαρμένη μέσα μας εκ φύσεως.

Εκ κατασκευής.

Εκ κατασκευής! Πώς λέμε και στη Γεωμετρία για διάφορα σχήματα; Ό,τι δεν αποδεικνύεται, είναι εκ κατασκευής αυτό.

Άμα κάτσεις να το αποδείξεις, δεν θα το αποδείξεις ποτέ.

Έτσι και η ψυχή, λοιπόν, είναι αυταπόδεικτη.

Γι’ αυτό, ερχόμενος ο Ιησούς Χριστός, όπως λεν οι απολογηταί μας, επί της γης, για δύο πράγματα δεν μας μίλησε.

Για την ύπαρξη, για την ακρίβεια, δύο πραγμάτων δεν μας μίλησε: για την ύπαρξη του Θεού και την ύπαρξη της ψυχής μας.

Γιατί αυτά τι είναι; Αυτονόητα. Αυτονόητα! Οπότε, όταν μιλάμε για τα αυτονόητα, είμαστε, το λιγότερο, ανόητοι. Αυτονόητα! Γιατί η ψυχή, από μόνη της, ζητάει τον Θεό της.

Κι όταν δεν τον έχει, όπως είπα και πριν, υποφέρει. π. Ανανίας Κουστένης+ *** Κολούω, το ρήμα στα λατινικά ή στα αρχαία, σημαίνει κλαδεύω.

Σημαίνει απουσιάζω.

Κι αυτό είναι φοβερό.

Να μείνει η ψυχή μόνη της.

Άλλωστε, αμαρτία, κατά τον Μεγάλο Βασίλειο, τι είναι; Απουσία Θεού. Απουσία Θεού! Και αντέχει ο άνθρωπος, χωρίς τον Θεό του; Όχι! Δεν αντέχει χωρίς τον Θεό του! Πληγώνεται καίρια. Υποφέρει. Φωνάζει. Μελαγχολεί. Διαμαρτύρεται. Τρελαίνεται.

Γκρεμίζεται στον γκρεμό.

Δεν μπορεί, ν’ αντέξει και να βαστάξει την απουσία του Θεού.

Την απώλεια του Θεού. Τη Θεία εγκατάλειψη.

Γι’ αυτό και σήμερα έχουμε τόση δυστυχία και ταλαιπωρία και τόσα δεινά, γιατί αφήσαμε κάποιοι τον Θεό μας.

Δεν έχουμε τον Θεό μας. Τον Χριστό μας. Την Παναγία μας. Την Εκκλησία μας. Τη Ρωμιοσύνη μας.

Την ομορφιά αυτή. Τη Θεϊκή Χάρη.

Άμα έχεις Τη Χάρη του Θεού, όλα τα έχεις.

Όλα τα μπορείς.

Όλα τα βαστάζεις.

Κι ας ανεβαίνεις τον πιο ανηφορικό και ανάντη Γολγοθά.

Κι ας έχεις αρρώστειες.

Κι ας έχεις φτώχειες.

Κι ας έχεις βάσανα. Η Χάρη του Θεού σε κρατάει και αντέχεις και βαστάς όλα τα μαρτύρια.

Και σε χαριτώνει και σε ομορφαίνει.

Κι ακόμα στηρίζεις και άλλους, που σε βλέπουνε.

Γιατί είμεθα όλοι παράγοντες αγωγής, όπως θα ’λεγε η σημερινή παιδαγωγική επιστήμη. π. Ανανίας Κουστένης+

**** Δεν υπάρχουν άθεοι.

Είναι οι θεατρίνοι της απιστίας.

Έχουν τους λόγους, που το λέει ο καθένας.

Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Βεβαίως! Λοιπόν.

Έχουμε ευθύνη.

Έχουμε ευθύνη! Διότι κοιτάνε.

Κι έχουν τόση ανάγκη οι άνθρωποι από τον Θεό.

Τόση ανάγκη από την Εκκλησία.

Τόση ανάγκη από Τη Χάρη του Ιησού Χριστού.

Τόση ανάγκη από την Παναγία. Όχι από τίποτ’ άλλο. Όχι από τίποτ’ άλλο! π. Ανανίας Κουστένης+ iconandlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους