Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που μαθαίνεις να τους αγαπάς μόνο αφού γίνεις εσύ αυτοί.

Όταν ήμουν παιδί, έβλεπα μόνο τι μου έδινε.

Δεν έβλεπα τι του κόστιζε.

Τα παιδιά δεν βλέπουν τη θυσία.

Βλέπουν μόνο το αποτέλεσμα.

Το πιάτο γεμάτο, το δώρο τυλιγμένο, την ασφάλεια που θεωρούν δεδομένη.

Χρειάστηκε να μεγαλώσω, να κουραστώ, να στερηθώ για κάποιον άλλον, για να γυρίσω πίσω και να δω καθαρά.

Ότι η αγάπη του δεν ήταν στα λόγια.

Ήταν σε όλα αυτά που δεν είπε ποτέ.

Στις φορές που είπε «δεν θέλω» ενώ ήθελε.

Στις φορές που είπε «είμαι καλά» ενώ δεν ήταν.

Οι πατεράδες αυτής της γενιάς δεν έμαθαν να μιλάνε για όσα νιώθουν.

Έμαθαν να τα δείχνουν σιωπηλά, μέσα από πράξεις που τις προσέχεις μόνο όταν λείψουν.

Κι αν είσαι τυχερός που ο δικός σου είναι ακόμα εδώ, μην περιμένεις να καταλάβεις σε είκοσι χρόνια αυτό που μπορείς να του πεις σήμερα.

Πες του ευχαριστώ.

Όχι για τα πράγματα. Για όλα όσα στερήθηκε για να τα έχεις. Χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους