Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με τους αγαπημένους αδερφούς Μαχαίρα στην πρώτη πολύ σπουδαία συναυλία του καλοκαιριού. Οι Deadletter, για τους οποίους υπήρχε ένα hype, δεν με άγγιξαν ιδιαίτερα.

Οκ, διασκεδαστική, φεστιβαλική funk rock με την Yorkshire accent του τραγουδιστή να δίνει μια νότα spicyness, αλλά μέχρι εκεί.

Οι πολυαγαπημένοι μου Nation of Language έκαναν μια εξαιρετική προσπάθεια και απέδειξαν ότι είναι μια από τις καλύτερες μπάντες της νέας γενιάς στο post punk/synth pop χώρο.

Όμως ό,τι είχε προηγηθεί έσβησε με την απίστευτη εμφάνιση του πληθωρικού David Byrne που ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Δεν ήμουν ποτέ hardcore fan, αλλά αυτό που βιώσαμε στο ξέφωτο του Σταύρος Νιάρχος ήταν μια μυσταγωγία ήχων, εικόνων και χρωμάτων.

Και δεν είναι μόνο ότι ο 74χρονος Byrne δεν έχασε νότα και συγκλόνισε με την απίθανη δεκαμελή του μπάντα που έπαιξε ό,τι όργανο μπορείτε να φανταστείτε.

Είναι ότι μας υπενθϋμισε ότι υπάρχει μια άλλη, πολύχρωμη, δημοκρατική, συμπεριληπτική Αμερική που την είχαμε ξεχάσει με την επέλαση του βάναυσου Τραμπισμού.

Μια από τις κορυφαίες, ίσως, συναυλίες στην ιστορία του Release Athens Festival και η καλύτερη εισαγωγή για την τρομερή μουσική εβδομάδα που έρχεται, ξεκινώντας απ'την αυριανή μεγάλη ηλεκτρονική βραδιά με Sebastian Tellier και, φυσικά, με τον μεγάλο Jean-Michelle Jarre.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους