Μετά από πολύ καιρό, έπιασα πάλι τις μεταφραστικές μου προσπάθειες που στην ουσία δεν είναι παρά η προσπάθεια μου να διαβάσω κάτι προσεκτικά. Πάνε είκοσι χρόνια από τότε που είχα πρωτοκαταπιαστεί με...
Μετά από πολύ καιρό, έπιασα πάλι τις μεταφραστικές μου προσπάθειες που στην ουσία δεν είναι παρά η προσπάθεια μου να διαβάσω κάτι προσεκτικά.
Πάνε είκοσι χρόνια από τότε που είχα πρωτοκαταπιαστεί με τον Τριστάν Κορμπιέρ, αυτόν τον δύσκολο, λίγο γνωστό κι εξαιρετικά ιδιόρρυθμο ποιητή (οι Γάλλοι τον θεωρούν ναυτικό ποιητή, χωρίς να είχε ο ίδιος ποτέ άλλη σχέση με τη θάλασσα εκτός από την αγάπη του γι αυτήν). Ο τόπος για τον οποίο μιλάει το ποίημα είναι στην Βρετάνη, στην μεριά του Ατλαντικού.
Κι ο Κορμπιέρ δεν ενδιαφέρεται καθόλου να τον "αναδείξει". Περισσότερο ενσταλάζει μια γκροτέσκα ατμόσφαιρα Πόε στο ποίημα, που ιδέα δεν έχω αν αρμόζει στον συγκεκριμένο τόπο.
Η πρώτη γνωριμία μου με τον Κορμπιέρ έγινε στα χρόνια του Λυκείου και τη χρωστάω στον συμμαθητή μου τον Βασίλη που τότε ρουφούσε τη γαλλική ποίηση σαν λεμονάδα, γι αυτό και του αφιερώνω τη μετάφραση.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους