Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή την Κυριακή, ένα μικρό βιβλίο που χωράει στην παλάμη του χεριού, αλλά όχι εύκολα στη σκέψη.

Οι «Τσέντσι» του Σταντάλ.

Διαβάζοντάς το, είχα συνεχώς την αίσθηση ότι δεν παρακολουθώ μόνο μια ιστορία άλλης εποχής.

Παρακολουθώ τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στην εξουσία που θεωρεί τον εαυτό της ανεξέλεγκτο και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια που, αργά ή γρήγορα, αντιστέκεται.

Διαβάζοντάς το, σκεφτόμουν ότι οι αιώνες περνούν, οι θεσμοί αλλάζουν, οι κοινωνίες προχωρούν, όμως κάποια ερωτήματα επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Τι κάνει έναν άνθρωπο να πιστεύει ότι είναι υπεράνω όλων; Πόσο εύκολα συνηθίζεται η κατάχρηση εξουσίας; Πόσο συχνά η υποκρισία μεταμφιέζεται σε ηθική ανωτερότητα; Και πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί το θάρρος της αντίστασης; Ίσως γι’ αυτό επιστρέφουμε στα βιβλία.

Όχι για να αποδράσουμε από τον κόσμο.

Αλλά για να τον καταλάβουμε λίγο καλύτερα.

Από τη σελίδα 12: «Αυτή η τόσο πληκτική υποκρισία, που δεν εξαπατά κανέναν, έχει το τεράστιο πλεονέκτημα να δίνει αφορμή στους ανόητους κάτι να λένε: σκανδαλίζονται επειδή τολμήσατε να πείτε αυτό· επειδή τολμήσατε να γελάσετε με εκείνο, κλπ. Το μειονέκτημά της είναι ότι στενεύει υπερβολικά το χώρο της ιστορίας.» #κυριακάτικο_βιβλίο #Δούρου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους