🔴 Αντρέας Μαζαράκης: Ο «Εξαρχείων» που τους ένωνε όλους δεν μένει πια εδώ – Το ύστατο χαίρε στον Δάσκαλο, τον Μποέμ και «Καθηγητή του Πεζοδρομίου» Έφυγε από τη ζωή, έπειτα από μια μακρά, παλικαρίσια...

Πλήρες Κείμενο:

🔴 Αντρέας Μαζαράκης: Ο «Εξαρχείων» που τους ένωνε όλους δεν μένει πια εδώ – Το ύστατο χαίρε στον Δάσκαλο, τον Μποέμ και «Καθηγητή του Πεζοδρομίου» Έφυγε από τη ζωή, έπειτα από μια μακρά, παλικαρίσια και αξιοπρεπή μάχη με τον καρκίνο, ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και εμβληματικός ραδιοφωνικός παραγωγός Αντρέας Μαζαράκης.

Μια extra large προσωπικότητα, ένας γνήσιος Αθηναίος μποέμης αστός του σαλονιού αλλά και ταυτόχρονα ένας «καθηγητής του πεζοδρομίου», που σφράγισε με την παρουσία του, τη χαρακτηριστική βραχνή χροιά της φωνής του και το αιχμηρό, αδέσμευτο σχόλιό του τα ελληνικά ερτζιανά.

Ο «Εξαρχείων», όπως τον γνώριζαν όλοι, έζησε μια ζωή που έμοιαζε με συναρπαστικό μυθιστόρημα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που τον «ρούφαγαν» μέσα από τα γραπτά και τις εκπομπές του, νιώθοντας βαθιά ευγνωμοσύνη για όσα τους προσέφερε.

Η «Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη» των Εξαρχείων και οι φιλοσοφικές αναλύσεις Για όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά και να μαθητεύσουν πλάι του, ο Αντρέας Μαζαράκης δεν ήταν απλώς ένας δημοσιογράφος· ήταν ένας μέγας διαφωτιστής ενός λαού πολυπροδομένου και εξαπατημένου.

Πίσω από την εικόνα του αντισυμβατικού τύπου της πλατείας, κρυβόταν μια βαθιά πνευματική προσωπικότητα.

Μια συγκλονιστική βιβλιοθήκη: Όσοι πέρασαν το κατώφλι του σπιτιού του, αντίκρυζαν έντρομοι και γεμάτοι δέος όχι μια συνηθισμένη οικία, αλλά μια πραγματική μικρογραφία της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης, με χιλιάδες τόμους βιβλίων να καλύπτουν κάθε γωνιά.

Εκεί, ο Αντρέας μπορούσε να αναλύει για ώρες τους Αρχαίους Φιλοσόφους, αφήνοντας τους συνομιλητές του γεμάτους εθνική υπερηφάνεια αλλά και βαθύ προβληματισμό για το «που υπάγομεν» ως έθνος και ως κράτος.

Από τα συμβούλια της ΕΣΚΑ στα φιλοσοφικά fora: Η ευρυμάθειά του ξεδιπλωνόταν παντού, ακόμη και στα διοικητικά συμβούλια της ΕΣΚΑ, επί εποχής Βασίλη Ζερβουδάκη, Μιχάλη Βιντζηλαίου και Βασίλη Γιαβρούτα.

Εκεί, παλιοί σύντροφοι και παράγοντες του μπάσκετ θυμούνται τις συνεδριάσεις να μετατρέπονται σε fora γεωπολιτικών και φιλοσοφικών αναλύσεων.

Αλησμόνητη έχει μείνει η μοναδική του ανάλυση για τη Λαΐδα την Κορινθία, την περίφημη εταίρα της αρχαιότητας, και τον τρόπο με τον οποίο περιέπαιζε ολόκληρο το τότε πολιτικό κατεστημένο.

Τα «Παιδιά του Εσπερινού» και η πνευματική του θεώρηση Ιδιαίτερη και βαθιά ήταν η προσέγγιση του Αντρέα Μαζαράκη στα ζητήματα της πίστης και της Ορθοδοξίας.

Μακριά από κάθε είδους προτεσταντίζουσα, νομικίστικη και υποκριτική καθηκοντολογία, έκανε πάντα έναν αυστηρό αλλά δίκαιο διαχωρισμό ανάμεσα στους τυπικούς «χριστιανούς» και στους ταπεινούς μιμητές του Ιησού.

Αυτούς τους αυθεντικούς, αφανείς ανθρώπους που μετείχαν ταπεινά στην εκκλησιαστική ζωή ως συνειδητοποιημένοι πνευματικοί ασθενείς που επεδίωκαν να μετατρέψουν τα πάθη τους σε αρετές, ο Μαζαράκης τους αποκαλούσε με σεβασμό «παιδιά του Εσπερινού». Ήταν εκείνοι που δεν έχαναν τη Θεία Λειτουργία, αλλά αναζητούσαν τη σιωπηλή κατάνυξη των απογευματινών εσπερινών, μονίμως μετανοούντες και προσευχόμενοι.

Το τραπέζι που έσβηνε τις κοινωνικές αντιθέσεις Ο Αντρέας Μαζαράκης διέθετε το μοναδικό χάρισμα να γεφυρώνει τις πιο αγεφύρωτες κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις.

Ήταν ο άνθρωπος που μπορούσε να κάθεται στο ίδιο τραπέζι και να πίνει ούζο με μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές και εκδότες –όπως τον Γιώργο και τον Θόδωρο Βαρδινογιάννη ή τον Κίτσο Τεγόπουλο– και την ίδια στιγμή να συζητάει για ώρες με κορυφαίες μορφές του πολιτισμού, όπως τη Λούλα Αναγνωστάκη, αλλά και με «φρικιά», ροκάδες, ταξιδιτζήδες και σκληρούς αντιεξουσιαστές της πλατείας Εξαρχείων, όπως τον Νώντα Σκυφτούλη και τον Δημήτρη Πουλικάκο.

Στα θρυλικά γλέντια του και στις ονομαστικές του εορτές, υψηλόβαθμοι αξιωματίες της Αστυνομίας διασκέδαζαν αρμονικά στο ίδιο τραπέζι με αναρχικούς.

Μόνο εκείνος, με το ατίθασο και ελεύθερο πνεύμα του, είχε την αυθεντικότητα να τους ενώνει όλους.

Η αντιδικτατορική δράση, το θέατρο και το διεθνές εμπόριο Γεννημένος μέσα στις φλόγες του Εμφυλίου Πολέμου στο Μεταξουργείο, ο Αντρέας Μαζαράκης μεγάλωσε και ταυτίστηκε με τα Εξάρχεια, τελειώνοντας εκεί το 5ο Γυμνάσιο. Σπούδασε Οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ (αποφοίτησε το 1974) και στη συνέχεια στη Νομική Σχολή Αθηνών (πτυχίο το 1978). Αγώνας κατά της Χούντας: Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, οργανώθηκε βαθιά στο φοιτητικό κίνημα αναπτύσσοντας έντονη αντιδικτατορική δράση, γεγονός που οδήγησε στις επανειλημμένες συλλήψεις του και στη βίαιη επιστράτευσή του από το καθεστώς τον Φεβρουάριο του 1973.

Μετά την πτώση της δικτατορίας, η πολιτεία του εμπιστεύτηκε τη θέση του προέδρου της Επιτροπής Αποχουντοποίησης για τους καθηγητές των Ανώτατων Σχολών.

Το πέρασμα από το σανίδι: Το ανήσυχο πνεύμα του τον οδήγησε στην υποκριτική.

Σπούδασε στο Εθνικό Θέατρο και στη σχολή Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ η στενή φιλία του με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα τον έφησε να παίζει πλάι του στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο, αφήνοντας το στίγμα του στην κλασική ταινία «Τι 30, τι 40, τι 50». Πολίτης του κόσμου: Πριν τον κερδίσει ολοκληρωτικά η δημοσιογραφία, εργάστηκε με επιτυχία για χρόνια στο διεθνές εμπόριο εισαγωγών και εξαγωγών τροφίμων.

Το επάγγελμα αυτό του έδωσε την ευκαιρία να γυρίσει ολόκληρο τον κόσμο.

Περπάτησε στην Τεχεράνη, ταξίδεψε στην Ινδία και είδε το ηλιοβασίλεμα στη Via Malecon, τη θρυλική λεωφόρο της Αβάνας στην Κούβα.

Όπου κι αν βρισκόταν όμως, πάντα επέστρεφε στα Εξαρχείων για να χαθεί σε ατελείωτες συζητήσεις με την Κατερίνα Γώγου και τον Νικόλα Άσιμο.

Η μεγάλη του αγάπη για τη γειτονιά του εκφράστηκε μέσα από τον ιστορικό Αστέρα Εξαρχείων, στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος, αφιερώνοντας τη ζωή του στο να δώσει διέξοδο και χώρο αθλητισμού στους νέους της περιοχής.

Το τελευταίο ραδιοφωνικό ταξίδι και η επουράνια υποδοχή Στα ραδιοκύματα εισέβαλε το 1991 μέσα από τον ΣΚΑΪ, ενώ τα τελευταία χρόνια η φωνή του ταυτίστηκε απόλυτα με τον σταθμό «Παραπολιτικά 90.1» και τις εξαιρετικά δημοφιλείς εκπομπές «Ο Εξαρχείων» και «Τα ωραία του Ανδρέα». Παράλληλα, άφησε εποχή γράφοντας τα περίφημα πολυσέλιδα «σεντόνια» του «Αποδυτηριάκια» στον Φίλαθλο, ενώ διατηρούσε τη στήλη «Εξ Απορρήτων» στα Παραπολιτικά και εξέδιδε το περιοδικό «Αναρχία». Ο εκδότης Γιάννης Κουρτάκης τον αποχαιρέτησε συγκινημένος, γράφοντας: «Σ’ ευχαριστώ για όλα, για τις ώρες, τις μέρες, τα ατελείωτα ξενύχτια.

Ήσουν κάτι ξεχωριστό για μένα.

Ένας σπάνιος άνθρωπος, ένας μοναδικός ραδιοφωνικός παραγωγός.

Καλό ταξίδι ρε μάγκα...». Ως ελάχιστο φόρο τιμής, έχει ήδη προταθεί το Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ στον Στρέφη να μετονομαστεί σε «Κλειστό Γήπεδο Ανδρέας Μαζαράκης». Η κηδεία του τελείται το Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Εκεί ψηλά, όλοι οι σοφοί, οι ήρωες, οι αυτοκράτορες και οι άγιοι, τους οποίους ο Αντρέας προέβαλλε με πάθος ως σύγχρονος ιεραπόστολος, τον αναμένουν εγωνιωδώς, παρέα με όλα τα παλιά φιλαράκια και τους κολλητούς του από το μπάσκετ του Αστέρα Εξαρχείων.

Καλή αντάμωση, Δάσκαλε. Τα Εξάρχεια και τα ερτζιανά δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια χωρίς εσένα. #Θεσσαλονικη #ΝεαΘεσσαλονικης #Μακεδονια #ΚεντρικηΜακεδονια #ΕιδησειςΘεσσαλονικη #ΑνδρεαςΜαζαρακης #Εξαρχειων #Ραδιοφωνο #Παραπολιτικα #ΑστεραςΕξαρχειων #ΜΜΕ #Δημοσιογραφια #Απωλεια #Πολιτισμος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους