Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ? Δεν υπάρχει καμία σοβαρή πολιτική εξήγηση παρά ο αριβισμός, η εγωπάθεια, ο αμοραλισμός και η εξασφάλιση προνομίων.

Όλοι γνωρίζουν και θυμούνται ότι ήμουν ένθερμος υποστηρικτής του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο προέτρεπα, όπως και άλλοι, να γίνει ηγέτης, διότι είχε την καθολική αποδοχή των μελών και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να μην αφήσει τα παράσιτα...να διαλύσουν το κόμμα.

Αλλά, τελικά, ηγέτης δε γίνεται κάποιος αν δεν το έχει..., και δυστυχώς, διέλυσε ο ίδιος το κόμμα.

Είχε τη συμπάθεια της μεγάλης πλειοψηφίας, που δεν ήξερε τι να την κάνει...και την πέταξε στα σκουπίδια.

Τον στήριξα , διότι ήταν νέος, με ιδανικά, με αγωνιστικό πνεύμα στην αρχή, και ήλπιζα ότι θα άλλαζε ή τουλάχιστον θα μετέβαλε προς το καλύτερο το κατεστημένο, όταν τουλάχιστον απαλλάχθηκε από το μνημόνιο, ενώ μέχρι τότε του δικαιολογούσα πολλά.

Δεν έγινε αυτό, και αποδείχθηκε συντηρητικότερος των συντηρητικών.

Με το σταγονόμετρο έδωσε κάποιες μικροπαροχές και άφησε απείραχτα τα 37 δις, από το ζουμί της κοινωνίας, που δυστυχώς άφησε στο καθεστώς που ακολούθησε.

Δεν τόλμησε καμία αλλαγή που θα ενοχλούσε το σύστημα, αλλά αντίθετα του παραχώρησε μια ασυδοσία με τα ΜΜΕ και την ατιμωρησία.

Με αποκορύφωμα η μετέπειτα "συγνώμη¨... Το επιχείρημα "δεν έκλεψε" (που πρέπει να είναι αυτονόητο) δεν είναι λόγος για να γίνει κάποιος πρωθυπουργός αν δεν μπορεί να κυβερνήσει και να αλλάξει το ζοφερό σκηνικό.

Και το τραγικότερο, παρέδωσε την κυβέρνηση στο χειρότερο εφιάλτη.

Φοβάμαι ότι αυτό θα επαναληφθεί ξανά... Από τότε μέχρι σήμερα ο Τσίπρας άλλαξε κι΄ άλλο, μεταλλάχθηκε συμβιβάστηκε, ισοπεδωτικά σχεδόν, με το κατεστημένο το οποίο έχει περάσει μια μέγγενη στο λαιμό της κοινωνίας.

Έκανε πράγματα ανεπίτρεπτα για έναν αριστερό δημοκράτη, με αποκορύφωμα το πραξικόπημα, και τη μεθοδευμένη στάση του απέναντι στο κόμμα του, και στον νόμιμο και πεντακάθαρα εκλεγμένο πρόεδρο Στέφανο Κασσελάκη.

Απόδειξη οι ενέργειές του και μετά την παράνομη "καθαίρεση" του Κασσελάκη.

Είναι αδιανόητο για έναν πολιτικό να "μετακινείται" όπου τον βολεύει και να απαιτεί να συνεχίσουν να τον στηρίζουν οι πολιτικοί φίλοι του.

Κι όταν λέω αριστερό δεν εννοώ σταλινικό, αλλά έναν πολιτικό που θέτει στο κέντρο της πολιτικής του τον άνθρωπο και τη δημοκρατία.

Οτιδήποτε άλλο, που παραπέμπει σε αυταρχικά καθεστώτα, δεν είναι αριστερό.

Είναι φασισμός.

Για να εξηγούμεθα.

Ο πολίτης σε μια ελεύθερη χώρα πρέπει έχει ένα σταθερό σημείο αναφοράς στην πολιτική στάση του, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, κι όχι πρόσωπα ή κόμματα που αλλάξουν δέρμα... κατά το δοκούν.

Θα αναζητώ πάντα, εκείνον που μπορεί να κυβερνήσει δημοκρατικά και δίκαια, και είναι απαράβατα υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Που είναι σύγχρονος, αλλά που θέλει να δώσει ουσία και ομορφιά στη ζωή των ανθρώπων, κι όχι να τους κάνει ρομπότ.

Αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο, και όποιος τολμήσει να το εφαρμόσει, απέναντι στους αδίστακτους εκμεταλλευτές του λαού, θα τον χειροκροτήσω, όποιος κι αν είναι, έστω και εκ των υστέρων.

Όχι με προεκλογικά λόγια, αλλά με πράξη.

Κι ο μόνος που μέχρι τώρα έκανε πράξη τα λόγια του είναι ο Στέφανος Κασσελάκης, γι αυτό πολεμήθηκε και πολεμιέται.

Αν συνέχιζα να στηρίζω τις ενέργειες του Τσίπρα θα είχα προδώσει κι εγώ τον εαυτό μου πρώτα, αλλά και όσους συνομιλητές με ήξεραν και συμφωνούσαν με τις απόψεις μου. Λυπάμαι Αλέξη.

ΟΙ πολιτικοί ελιγμοί, (κι όχι φράξιες, πραξικοπήματα και υπονομεύσεις) , ειδικά στη διακυβέρνηση της χώρας, κάποιες φορές είναι αναγκαίοι, αλλά ΟΧΙ η ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ από τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου, σε κράτος συμφερόντων και καρεκλοκένταυρων.

Η καθαρή εικόνα αυτού που λέω είναι αυτό που συνέβη, αμέσως μετά την τρίτη ήττα με 17% και την παραίτηση του Τσίπρα.

Τα μέλη και ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ έπεσαν σε πολιτική κατάθλιψη, και ενώ θα πήγαιναν πολύ λίγοι να ψηφίσουν στις εκλογές των διαδόχων, (το πολύ 30.000) όταν εμφανίστηκε ως υποψήφιος αρχηγός ο Στεφανος Κασσελάκης ο κόσμος ξανασηκώθηκε από τα πατώματα και ψήφισαν 150.000 χιλιάδες, για να τον αναδείξουν πρόεδρο.

Γιατί, όμως? Γιατί ο Κασσελάκης ως νέος, αριστούχος και πετυχημένος στη ζωή του, αποτελούσε τη συνέχεια της ελπίδας και της αισιοδοξίας ότι μπορούσε να αλλάξει κάτι.

Δεν ενδιέφερε την πλειοψηφία του κόσμου η ταμπέλα "αριστερός" αλλά η δημοκρατική συνείδηση, η ικανότητα και η αποφασιστικότητα του νέου πολιτικού, να αλλάξει, επιτέλους, τα πάντα, ή αυτά που είναι απαραίτητο να αλλάξουν.

Και για μένα, με το νέο κόμμα του "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ Π.Κ" είναι η πιο αξιόπιστη λύση γαι το παρόν και το μέλλον.

Κάθε άλλο παλιό πείραμα θα είναι σα να σβήνετε τουλάχιστον μια ακόμη δεκαετία από τη ζωή σας, Υ.Γ: .Κάποιοι ρωτάνε πονηρά, γιατί είσαι σίγουρος πως δεν θα αλλάξει κι ο Κασσελάκης? Αγαπητοί μου, είμαι σίγουρος ότι εγώ ΔΕ θα αλλάξω...διότι οι αξίες της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού που στηρίζω ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ.

Για τον Στέφανο Κασσελάκη απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο ίδιος, και μέχρι τώρα, με τη στάση του, το κάνει.

Εγώ, με τα ανθρώπινα στοιχεία που βλέπω και την πολιτική που εφαρμόζει, τον εμπιστεύομαι περισσότερο από όλους τους άλλους, γιατί κουβαλάει εξαιρετικές αποσκευές και μια άλλη υγιή νοοτροπία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους