Αύριο Κυριακή 21 Ιουνίου η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει και τιμά την μνήμη των: ☦️ Ευρέσεως της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας της Ελεούσας στην Ξυνιάδα Δομοκού: Η φανέρωση του ιερού εικονίσματος της...

Πλήρες Κείμενο:

Αύριο Κυριακή 21 Ιουνίου η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει και τιμά την μνήμη των: ☦️ Ευρέσεως της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας της Ελεούσας στην Ξυνιάδα Δομοκού: Η φανέρωση του ιερού εικονίσματος της Θεοτόκου αποτελεί έναν φωτεινό σταθμό στην πνευματική ιστορία του τόπου, καθώς το 1962, η χάρη του Θεού οδήγησε ένα οκτάχρονο παιδί, τον μετέπειτα Αρχιμανδρίτη π. Αθανάσιο στην αποκάλυψη του κεκρυμμένου θησαυρού.

Το μικρό αυτό κειμήλιο βρισκόταν θαμμένο σε βάθος ενάμιση μέτρου για αιώνες, διατηρημένο άθικτο από τη φθορά του χρόνου και της υγρασίας φέροντας την ευδιάκριτη επιγραφή "Μήτηρ Θεού Ελεούσα". Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Εικόνα ανάγεται στην πολυτάραχη περίοδο της Εικονομαχίας, όταν οι πιστοί έκρυβαν τα ιερά αναθήματα για να τα διασώσουν από τη μανία των εικονοκλαστών (αυτοί που έσπαγαν τις εικόνες) . Στις μέρες μας, η σεβάσμια αυτή αποτύπωση της Παναγίας, επενδυμένη με χρυσό και ασήμι από τις ευχαριστήριες προσφορές των πιστών, φυλάσσεται σε περίτεχνο προσκυνητάρι εντός του καθολικού της ομώνυμης Ιεράς Μονής στην Ξυνιάδα Φθιώτιδας, αποτελώντας πηγή παρηγοριάς για κάθε δοκιμαζόμενη ψυχή... ☦️ Μαρτύριο του Αγίου Ιουλιανού της Ταρσού: Ο ένδοξος αθλητής της πίστεως έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και καταγόταν από την Κιλικία, γιος χριαστιανής μητέρας που του εμφύσησε την αγάπη για το Ευαγγέλιο.

Σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών, ο νεαρός Ιουλιανός συνελήφθη για την ομολογία του και υπέστη φρικτά βασανιστήρια, καθώς τον περιέφεραν επί έναν ολόκληρο χρόνο σε διάφορες πόλεις για να τον εξευτελίσουν, δίχως όμως να καμφθεί το φρόνημά του.

Η μητέρα του, παρακολουθούσε το μαρτύριο, τον ενίσχυε πνευματικά αντί να τον αποτρέψει, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και η ίδια, υπομένοντας τον ακρωτηριασμό των ποδιών της. Ο Άγιος βρήκε μαρτυρικό τέλος όταν τον έκλεισαν σε σάκο γεμάτο με άμμο και δηλητηριώδη ερπετά και τον πέταξαν στα βάθη της θάλασσας.

Τα χαριτόβρυτα Λείψανά του ξεβράστηκαν στην ακτή από τα κύματα και περισυλλέχθηκαν με ευλάβεια από πιστούς χριστιανούς, ενώ σήμερα αποτμήματα της δεξιάς του χειρός και άλλων οστών του διασώζονται και θησαυρίζονται στις Ιερές Μονές Παντοκράτορος και Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος. ☦️ Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μαξίμου του Έλληνα: Η εύρεση των Ιερών Οστών του μεγάλου αυτού φωτιστή και Ομολογητή του επονομαζόμενου και Γραικού, πραγματοποιήθηκε με βαθιά συγκίνηση τον Ιούνιο του 1996. Ο Άγιος, αφού υπέστη δεκαετίες σκληρής φυλάκισης και εξορίας στη ρωσική γη εξαιτίας της προσήλωσής του στην Ορθόδοξη αλήθεια εκοιμήθη οσιακά το 1556 και ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή του Αγίου Σεργίου.

Κατά την ανασκαφή του τάφου του, αναδύθηκε άρρητη ευωδία επιβεβαιώνοντας την ουράνια δόξα που απολαμβάνει ο πιστός θεράπων του Κυρίου.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των Ιερών Λειψάνων του παραμένει τοποθετημένο σε περίτεχνη λάρνακα στη Λαύρα του Αγίου Σεργίου στη Ρωσία, ενώ τμήμα αυτών μετακομίστηκε με επίσημες τιμές στην πατρίδα του στην Άρτα και στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, όπου είχε καρεί μοναχός... ☦️ Μαρτύριο του Αγίου Ιερομάρτυρος Τερέντιου Επισκόπου Ικονίου: Ο θεοφόρος αυτός Ιεράρχης έζησε κατά τον 1ο αιώνα μετά Χριστόν και υπήρξε από τους πρώτους διαδόχους των Αποστόλων, αναλαμβάνοντας το πηδάλιο της Εκκλησίας του Ικονίου.

Με ζήλο και αυταπάρνηση κήρυξε το σωτήριο μήνυμα της Αναστάσεως, οδηγώντας πλήθος ειδωλολατρών στην αληθινή θεογνωσία και ανατρέποντας τα μιαρά είδωλα.

Η δραστηριότητά του προκάλεσε την οργή των τοπικών αρχόντων, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον υπέβαλαν σε σκληρές ανακρίσεις.

Ο ευγενής την ψυχή επίσκοπος αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και οδηγήθηκε στο μαρτύριο, όπου τον έριξαν πάνω σε αιχμηρά βάτα, βρίσκοντας έτσι ευλογημένο τέλος.

Τα ίχνη των Ιερών Λειψάνων του χάθηκαν στο πέρασμα των αιώνων μέσα στις τέφρες των διωγμών, η μνήμη του όμως παραμένει ζωντανή και στεφανωμένη στο ουράνιο θυσιαστήριο... ☦️ Κοιμήσεως των Αγίων Ιουλίου Ιερέως και Ιουλιανού του Διακόνου: Οι δύο αυτοί αυτάδελφοι κατά σάρκα και πνεύμα καταγόταν από τη Παχεία Ράχη της Αίγινας και έζησαν τον 4ο αιώνα, αφιερώνοντας τη ζωή τους στην ιεραποστολική διακονία.

Λάβανε πλούσια χριστιανική ανατροφή και επιθυμώντας να εξαπλώσουν το φως του Χριστού, περιόδευσαν σε πολλές περιοχές της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, λαμβάνοντας μάλιστα άδεια από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Μέγα.

Το θαυμαστό έργο τους επισφραγίστηκε με την ανέγερση εκατό Ιερών Ναών, τους οποίους οικοδόμησαν πάνω στα ερείπια ειδωλολατρικών βωμών.

Μεταξύ των πολλών σημείων της χάριτος που τους συνόδευαν, αναφέρεται ότι ο Ιούλιος διέσχισε τη λίμνη της νήσου Όρτα πάνω στον μανδύα του σαν σε καράβι, εκδιώκοντας τα φαρμακερά ερπετά που λυμαίνονταν τον τόπο.

Και οι δύο εκοιμήθηκαν εν ειρήνη, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, και τάφηκαν στον εκατοστό Ναό που έκτισαν. Τα Ιερά Λείψανά τους αναπαύονται σήμερα στην ομώνυμη βασιλική του νησιού Σαν Τζούλιο στη λίμνη Όρτα της Βόρειας Ιταλίας, αναβλύζοντας πνευματική ενίσχυση στους προσκυνητές... ☦️ Μαρτύριο του Αγίου Αρχίλ Β' Τσάρου της Γεωργίας: Ο ευσεβής ηγεμόνας Αρχίλ ανήκε στη βασιλική δυναστεία των Χοσροϊδών και κυβέρνησε την Ιβηρία με δικαιοσύνη και χριστιανική σύνεση σε μια εποχή γεμάτη δοκιμασίες από τις επιδρομές των αλλοθρήσκων.

Φρόντισε για την ανοικοδόμηση των κατεστραμένων Ναών, προστάτευσε τους αδυνάτους και στήριξε το ποίμνιο στην Ορθόδοξη πίστη, αρνούμενος να συμβιβαστεί με τους κατακτητές.

Όταν ο αραβικός στρατός εισέβαλε στη χώρα του, ο τσάρος παραδόθηκε αυτοβούλως στον διοικητή Ασίμ, προκειμένου να αποτρέψει τη σφαγή του λαού του και τη λεηλασία των χριστιανικών εστιών.

Παρά τις δελεαστικές προτάσεις και τις πιέσεις να ασπαστεί το Ισλάμ, ο Αρχίλ παρέμεινε ακλόνητος στην αγάπη του για τον Σωτήρα Χριστό, με αποτέλεσμα να διαταχθεί ο αποκεφαλισμός του.

Το σώμα του ενταφιάστηκε κρυφά από πιστούς στην Εκκλησία του Νοτίου Καρτλί, και τα Λείψανά του παραμένουν θαμμένα εκεί, αποτελώντας αιώνιο σύμβολο θυσίας για το γεωργιανό έθνος... ☦️ Μαρτύριο του Αγίου Λουάρς Β' Βασιλέως του Καρτάλ της Γεωργίας: Ο πιστός αυτός βασιλιάς ανέβηκε στον θρόνο σε νεαρή ηλικία και κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη σφοδρή λαίλαπα των Περσών εισβολέων υπό τον σάχη Αμπάς.

Διακρινόταν για την ακλόνητη πίστη του και την καθαρότητα της ζωής του, καθώς μετέτρεψε το παλάτι του σε εργαστήριο προσευχής και φιλανθρωπίας.

Προκειμένου να σώσει την πατρίδα του από την ολοκληρωτική καταστροφή αποφάσισε να μεταβεί στο στρατόπεδο του σάχη γνωρίζοντας τον κίνδυνο που διέτρεχε η ζωή του. Ο Πέρσης μονάρχης τον φυλάκισε επί επτά έτη σε φρούριο υποβάλλοντάς τον σε στερήσεις και ψυχολογικά μαρτύρια για να τον αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό. Ο Λουάρς απαντούσε με πραότητα ότι προτιμούσε τον θάνατο παρά την προδοσία του Σωτήρος, και τελικά θανατώθηκε με στραγγαλισμό. Το Ιερό του Σκήνωμα ρίχτηκε από τα τείχη του κάστρου, αλλά περισυλλέχθηκε τη νύχτα από τους ευσεβείς χριστιανούς, οι οποίοι το ενταφίασαν κρυφά, η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη, στεφανωμένη με το μυστήριο της θείας κρύπτης... ☦️ Μαρτύριο του Αγίου Νικήτα του Νισύριου: Ο λαμπρός αυτός Νεομάρτυρας γεννήθηκε στο νησί της Νισύρου, αλλά αναγκάστηκε να μετοικήσει στη Χίο, όπου εργαζόταν μαζί με τη μητέρα του.

Λόγω οικεγενειακών περιπετειών και πιέσεων, ο νεαρός Νικήτας εξισλαμίστηκε σε μικρή ηλικία όμως γρήγορα συνειδητοποίησε το μέγεθος του σφάλματός του και η συνείδησή του άρχισε να τον ελέγχει έντονα.

Ποθώντας να ξεπλύνει την άρνηση με το αίμα του, εμφανίστηκε με παρρησία ενώπιον του Τούρκου δικαστή στη Χίο και ομολόγησε με θάρρος ότι είναι χριστιανός και ότι αποτάσσεται τη θρησκεία του Μωάμεθ.

Παρά τις κολακείες και τις υποσχέσεις για πλούτη και τα άγρια βασανιστήρια που ακολούθησαν, ο Άγιος παρέμεινε ακλόνητος σαν βράχος, ψάλλοντας και δοξάζοντας τον Θεό μέσα στη φυλακή.

Στις 21 Ιουνίου 1732 οδηγήθηκε στο σφαγείο, όπου υπέστη τον διά αποκεφαλισμό θάνατο, λαμβάνοντας τον αμάραντο στέφανο της δόξης.

Το αίμα του και το σώμα του περισυλλέχθηκαν από τους πιστούς Χιώτες, και σήμερα η τίμια Κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Ιακώβου του Αδελφόθεου στη Χίο, αποτελώντας ίαμα για τους προσερχόμενους... ☦️ Κοιμήσεως της Οσίας Αναστασίας εκ της Σερβίας: Η σενάσμια αυτή γυναικεία μορφή υπήρξε πριγκίπισσα σύζυγος του μεγάλου ηγεμόνα των Σέρβων Στεφάνου Νεμάνια, και μητέρα του Αγίου Σάββα του φωτιστού της Σερβίας.

Κατά κόσμον ονομαζόταν Άννα και διακρινόταν για την ευσέβεια, την ταπεινοφροσύνη και τη φροντίδα της προς τους φτωχούς και τους ασθενείς, μετατρέποντας το παλάτι της σε λίμανι ελεούς.

Όταν ο σύζυγός της αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να καρεί μοναχός, η ίδια ακολούθησε τον ίδιο πνευματικό δρόμο, λαμβάνοντας το μοναχικό σχήμα με το όνομα Αναστασία στην Ιερά Μονή της Παναγίας στην Κορσούμλιγια.

Έζησε το υπόλοιπο της ζωής της με αυστηρή νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και δάκρυα μετάνοιας φτάνοντας σε υψηλά μέτρα αρετής.

Εκοιμήθη οσιακά εν ειρήνη το 1200, και τα χαριτόβρυτα Λείψανά της μεταφέρθηκαν αργότερα στην περίφημη Ιερά Μονή Στουντένιτσα της Σερβίας, όπου αναπαύονται έως σήμερα, αναδίδοντας πνευματική ευωδία και επιτελώντας πολλά θαύματα στους ευλαβείς προσκυνητές... ☦️ Συνάξεως των Αγίων Νεομαρτύρων των μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως Μαρτυρησάντων: Η Σύναξη δεν είναι θεσπισμένη ακόμη αλλά τελείται κατά παράδοση και περιοχή όπως στην Λαμία, που τιμάται επίσης και την 29 Μαΐου...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους