Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι πράγματι αποκαρδιωτική. Αντί να λειτουργεί ως ένα σοβαρό και υπεύθυνο κόμμα, παραμένει εγκλωβισμένο σε εσωτερικές έριδες, προσωπικές αντιπαραθέσεις και...
Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι πράγματι αποκαρδιωτική. Αντί να λειτουργεί ως ένα σοβαρό και υπεύθυνο κόμμα, παραμένει εγκλωβισμένο σε εσωτερικές έριδες, προσωπικές αντιπαραθέσεις και μικροκομματικούς ανταγωνισμούς.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη όταν όλα αυτά εκτυλίσσονται υπό μιά ηγεσία που δεν είναι ικανή να εμπνεύσει ούτε κάν τον ίδιο της τον πυρήνα.
Το πλέον κωμικό όμως, δεν είναι μόνο η εσωστρέφεια.
Είναι η έπαρση με την οποία καταφεύγουν σε αφορισμούς.
Το να χαρακτηρίζονται "Νενέκοι" άνθρωποι που επέλεξαν να προσφέρουν τις γνώσεις, την εμπειρία και την επαγγελματική τους επάρκεια στην υπηρεσία της χώρας, αντί να περιοριστούν στον ρόλο του χειροκροτητή μιάς κομματικής γραμμής τοξικής και ανερμάτιστης, φανερώνει και την παρακμή του πολιτικού ήθους.
Η προσφορά πρός τη χώρα και την κοινωνία δεν μπορεί να θεωρείται προδοσία μόνο και μόνο επειδή δεν υπηρετεί κομματικές σκοπιμότητες.
Αντιθέτως, σε μιά ώριμη δημοκρατία, η αξιοποίηση ικανών ανθρώπων πέρα από κομματικά χαρακώματα θα έπρεπε να θεωρείται ένδειξη θεσμικής σοβαρότητας.
Όταν, όμως, ένα κόμμα αντιμετωπίζει την προσφορά ως αποστασία και την επάρκεια ως ενοχή, τότε αποδεικνύει ότι έχει χάσει και την επαφή του με την πραγματικότητα.
Τί ακριβώς θα έπρεπε να κάνουν στελέχη με υψηλή κατάρτιση, εμπειρία και αποδεδειγμένη επάρκεια; Να περιφέρονται, υιοθετώντας τη ρητορική περί "εγκληματικών οργανώσεων" και "συμμοριών"; Να σπαταλούν το πολιτικό και προσωπικό τους κεφάλαιο σε εσωκομματικούς καβγάδες, μικροψυχίες και υπερβολές; Ή να θέσουν τις γνώσεις τους στην υπηρεσία μιάς ευρύτερης εθνικής προσπάθειας για την Ελλάδα του 2030, δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν φιλελεύθερο πολιτικό που διαθέτει σχέδιο, προσανατολισμό και μεταρρυθμιστική αντίληψη; Η πολιτική δεν εξαντλείται στην τυφλή πίστη πρός έναν κομματικό μηχανισμό, ούτε η προσφορά πρός την πατρίδα μπορεί να βαφτίζεται "προδοσία" επειδή δεν περνά μέσα από την άδεια ενός απαξιωμένου κομματικού ιερατείου.
Όταν ικανοί άνθρωποι επιλέγουν να συμβάλουν σε μιά σοβαρή κυβερνητική προσπάθεια, δεν αποστατούν από την πολιτική τους ευθύνη· αντιθέτως, την αναλαμβάνουν.
Το πραγματικά ανεκδιήγητο είναι ότι ορισμένοι πιστεύουν πως μπορούν να ξανακερδίσουν την κοινωνία υβρίζοντάς την.
Θεωρούν ότι, χαρακτηρίζοντας συλλήβδην "Νενέκους" όσους αρνούνται να μείνουν εγκλωβισμένοι σε έναν παρακμιακό κομματικό μικρόκοσμο, θα πείσουν τους πολίτες να τους εμπιστευθούν.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι η περιφρόνηση πρός την αξιοσύνη, η εχθρότητα πρός την υπευθυνότητα και η εμμονή στον λαϊκισμό δεν αποτελούν πολιτική πρόταση.
Είναι απλώς η εικόνα ενός κόμματος που αδυνατεί να κατανοήσει γιατί η κοινωνία έχει προχωρήσει χωρίς αυτό. Η Ελλάδα του 2030 χρειάζεται ανθρώπους με γνώση, διοικητική ικανότητα, τεχνοκρατική επάρκεια και αίσθηση εθνικής ευθύνης.
Όποιος μπορεί να συμβάλει σε αυτή την προσπάθεια οφείλει να το πράξει.
Και όποιος προτιμά να μένει στην εξέδρα, κραυγάζοντας εναντίον όσων εργάζονται, απλώς επιβεβαιώνει ότι δεν έχει πλέον τίποτε ουσιαστικό να προσφέρει, πέρα από τοξικότητα και, λαϊκισμό...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους