Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο σίγουροι είμαστε για την «αλήθεια» που scrollάρουμε καθημερινά? Κάποτε οι πόλεμοι κρίνονταν στα χαρακώματα.

Σήμερα, κρίνονται πίσω από οθόνες, όπου η αλήθεια ανακατασκευάζεται, συσκευάζεται και πουλιέται ως είδηση.

Από τις υγρές ζούγκλες του Βιετνάμ, όπου οι πρώτες τηλεοπτικές εικόνες πλήγωσαν την αυτοκρατορική σιγουριά των ΗΠΑ, μέχρι τα σημερινά «εργοστάσια» της ψηφιακής προπαγάνδας, ο στόχος παραμένει ο ίδιος: η κατάληψη του πιο πολύτιμου οχυρού, της ανθρώπινης συνείδησης.

Περάσαμε από την εποχή του απόλυτου αποκλεισμού στη Γρενάδα και τη λογοκρισία του Κόλπου, στην εποχή της «ενσωμάτωσης». Οι δημοσιογράφοι έγιναν στρατιώτες της πληροφορίας στο Ιράκ, και η αλήθεια βαφτίστηκε «στρατηγική επιχείρηση». Όταν οι εικόνες του Αμπού Γκράιμπ διέρρευσαν, γκρεμίζοντας το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα», το σύστημα κατάλαβε πως η απλή διαχείριση δεν αρκεί.

Έπρεπε να γίνει ο ίδιος ο δημιουργός του παραμυθιού.

Σήμερα, η προπαγάνδα δεν κρύβεται. Αυτοματοποιείται.

Ψεύτικες ιστοσελίδες, αλγόριθμοι και ψηφιακά δίκτυα δημιουργούν μια παράλληλη πραγματικότητα, κατασκευάζοντας τη συναίνεση των λαών με την ταχύτητα ενός κλικ.

Ο σύγχρονος πόλεμος δεν ζητά μόνο το έδαφος· ζητά το μυαλό μας.

Αν χάσουμε τη μάχη της δικής μας συνείδησης, έχουμε ήδη χάσει τον πόλεμο.

Διαβάστε ολόκληρη την αναλυτική έρευνα για την ψηφιακή βιομηχανία προπαγάνδας στο άρθρο του Ριζοσπάστη, στο 1ο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους