Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ Ιανουάριος 2015: Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, ανεβαίνουν στην εξουσία, εν μέσω μνημονίων και εθνικής οικονομικής κατάρρευσης Δύο μεγάλα χαρτιά ρίχνει στο τραπέζι...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ Ιανουάριος 2015: Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, ανεβαίνουν στην εξουσία, εν μέσω μνημονίων και εθνικής οικονομικής κατάρρευσης Δύο μεγάλα χαρτιά ρίχνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με την Ευρώπη γενικώς και τη Γερμανία ειδικώς: την αντιμνημονιακή ρητορική και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Η Αθήνα εκτιμά τις γερμανικές οφειλές σε 278,7 δισ. ευρώ.

Όπως και το αντιμνημονιακό, το θέμα των αποζημιώσεων τέθηκε με τρόπο καθαρά τυχοδιωκτικό και με όρους ευρείας εσωτερικής κατανάλωσης: δημοσιότητα, Εθνική επιτροπή, ψήφισμα στη Βουλή. Αλλά... Το μεγάλο "αλλά" ήταν πως η εσωτερική επικοινωνιακή στρατηγική απείχε έτη φωτός από την στρατηγική Τσίπρα απέναντι στους Γερμανούς και ειδικά τη φίλη του, καγκελάριο Μέρκελ. Ο Τσίπρας λέει ανοιχτά στη Μέρκελ τον Μάρτιο του 2015: «Δεν ήρθα στο Βερολίνο για να ζητήσω χρήματα», χαρακτηρίζοντάς το «ηθικό ζήτημα» και όχι υλική διεκδίκηση.

Μια εξομολόγηση που ουσιαστικά αφόπλιζε κάθε σοβαρή διαπραγματευτική αξίωση.

Όπως αποκάλυψε το γερμανικό κόμμα Die Linke, ιδεολογικό αδελφάκι του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας δεν παρέδωσε ποτέ τη ρηματική διακοίνωση που είχε υποσχεθεί εσωτερικά.

Η ερμηνεία των Γερμανών εταίρων του ήταν εύγλωττη: «μάλλον δεν ήθελε να συνδεθεί αυτό το θέμα με τις διαπραγματεύσεις για τα δάνεια». Με λίγα λόγια, ό,τι παρουσιαζόταν για εσωτερική κατανάλωση (ακα σανός), στις εθνικές διαπραγματεύσεις δεν έπαιξε ποτέ.

Το μεγάλο ΝΑΙ (Ιούλιος 2015) Με αποκορύφωμα το δημοψήφισμα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδηγεί τη χώρα σε πρωτοφανές διαπραγματευτικό αδιέξοδο και σε πλήρη εξάρτηση από τη Γερμανία για να παραμείνει στο ευρώ.

Ο λαός, επενδύοντας στην τυχοδιωκτική ρητορική του Τσίπρα και των περί αυτού, ψηφίζει «Όχι». Ο Τσίπρας λέει το μεγάλο ΝΑΙ.

Και το θέμα των αποζημιώσεων εξαφανίστηκε ολοσχερώς, σαν να μην είχε υπάρξει ποτέ.

Μόνη φίλη του Αλ6 παραμένει η Μέρκελ με την οποία συναποφασίζει τον οικονομικό και εθνικό στραγγαλισμό μας.

Σε αυτή τη συνθήκη, το θέμα των αποζημιώσεων πήγε άπατο.

Η εγκατάλειψη της υπόθεσης, απέδειξε ξεκάθαρα ότι ουδέποτε αυτή υπήρξε στις προθέσεις, αλλά ούτε και στα όρια ικανοτήτων για εθνική διαπραγμάτευση, της σπείρας τυχοδιωκτών που μας κυβέρνησε επί 4 χρόνια.

Κυρίως όμως ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της ολικής εξάρτησης που δημιούργησε ο ίδιος ο Τσίπρας με τον χειρισμό της κρίσης.

Δεν μπορείς να διαπραγματεύεσαι με κάποιον που κρατά την επιβίωση της χώρας σου στα χέρια του και ταυτόχρονα να του ζητάς 278 δισ. ευρώ.

Πόσω μάλλον όταν εσύ ο ίδιος την έχεις πετάξει στο γκρεμό. Η Μέρκελ δεν αγάπησε τον Τσίπρα γιατί ήταν γλυκούλης (δεν ήταν). Ούτε έπλεξε το εγκώμιό του γιατί η ίδια είναι καλός άνθρωπος (δεν είναι). Στη Μέρκελ παρέδωσε ο Αλέξης γη και ύδωρ για να μαζέψει τα αμαζευτα της καταστροφικής πολιτικής του που παρολίγον να μας οδηγήσει εκτός Ευρω και Ευρώπης. Οι Γερμανικές Αποζημιώσεις ως θέμα αποσύρθηκε κατόπιν των δικών του διαπραγματεύσεων με τη Γερμανίδα Καγκελάριο.

Φάτε σανό συνέλληνες. *Στη φωτογραφία ένας πρόεδρος 15μελούς που ούτε τα αγγλικά που μιλάει το μέσο ελληνόπουλο δεν μπόρεσε να μάθει, αλλά ήθελε να παίξει με την τύχη ενός ολόκληρου λαού. **Για εσωτερική κατανάλωση είχε φέρει και το θέμα της οικονομικής στήριξης από Πούτιν.

Ένα ανέκδοτο που μόνο τον Ρώσο έκανε να γελάσει. ***Πριν 1 χρόνο, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της, η Αγγέλα Μέρκελ ήρθε Ελλάδα και παραχώρησε συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά.

Ο τελευταίος, πολύ βολικά, σιώπησε για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και τα παρασκήνια των διαπραγματεύσεων μεταξύ αυτής και του Τσίπρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους